ทดลองครั้งที่ 11 : ในความไร้สาระของความรัก
ว่าด้วย..
เพลโต พุทธปรัชญา สารัตถะ อิทธิปัจจยตา
ศิลปะร่วมสมัย และทรัมเป็ตของ Miles Davis
สิ่งที่กล่าวมาเบื้องต้นดูผ่านๆก็คงจะดู
เป็นสิ่งที่ไม่เกี่ยวเนื่องกันเท่าไหร่นัก
ซึ่ง
ก็ถูก...มันแทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน
สิ่งที่เชื่อมรวมของเหล่านั้นเอาไว้ด้วยกันได้
คงเป็นคำคำเดียว
เธอ
.
การมีคำว่าเธออีกครั้งในชีวิต
ไม่ใช่อะไรที่ผมคาดหวังว่าจะเกิดขึ้นเร็วนัก
แต่ก็นั่นแหละ
มีอะไรที่เป็นสิ่งจริงแท้แน่นอนด้วยหรือในโลกใบนี้
.
จะเรียกว่าการมาของเธอก็คงจะไม่ถูก
ถ้าจะให้ถูกมันคงเหมือนกับ
แมวจรจัดกับเจ้าของบ้าน
จากที่ไม่คุ้นหน้าค่อยๆเปลี่ยนเป็นคุ้นตา
เสียมากกว่า
.
การพบเธอคนใหม่
นำพาอะไรใหม่ๆเข้ามาในชีวิตผมหลายอย่าง
อย่างที่บอกไปข้างต้น
ว่าเธอเป็นเหมือนต้นธารของชุดคำ
ที่ดูไม่เข้ากันด้านบนนั่น
อาจจะเป็นเพราะเธอคนนี้
ผ่านโลกมานานมากกว่าผม
เนื้อหา ข้อความที่แลกเปลี่ยนกันผ่านตัวอักษรนั้น
จึงมีน้ำหนัก มากกว่าที่ผมเคยพบมา
แต่ทว่าเป็นความหนัก
ที่ผมค่อนข้างมั่นใจว่าไม่เคยยินดี
ในการที่จะให้ตัวอักษรทำหน้าที่ถ่ายเทความหนักระหว่างกันนี้
บนขอบข่ายความสัมพันธ์ที่ชวนให้หัวใจไม่ค่อยปกติ
ได้เท่านี้มาก่อนเลย
นี่อาจจะเป็นสเน่ห์อย่างหนึ่งของคนหนึ่งคน
ที่ต้องก่อร่างสร้างขึ้นมาด้วยวันและเวลา
.
การได้แลกเปลี่ยนบทสนทนากับเธอ
มันคล้ายๆหยดน้ำที่ตกกระทบผิวน้ำ
วงชีวิตผมกระเพื่อมเป็นระลอกๆแผ่ออกไปรอบด้าน
จากน้ำเพียงหยดเดียว
ผมอยากเป็นคนที่ดีขึ้น ใส่ใจคนอื่นมากขึ้น
ผมอยากเป็นคนที่เก่งขึ้น ฉลาด รอบรู้มากขึ้น
รับผิดชอบมากขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
.
คุณคงไม่รู้ เธอเองก็ไม่รู้ 
ว่าเดี๋ยวนี้ผมดับความคิดถึงด้วยหนังสือ 
ใช่หนังสือ มีสาระเสียด้วย
ผมตั้งใจเก็บเกี่ยวความรู้ 
บทความ ถ้อยคำทั้งหลายเหล่านั้น
เพื่อเก็บไว้คุยกับเธอ
.
ผมชอบเธอมาก
แต่ผมก็อาจจะไม่ชอบเธอเท่านี้ก็ได้
ในอีก5ปี 10ปีหรือแม้กระทั่งวันพรุ่งนี้
นั่นเป็นอีกส่วนหนึ่ง
ที่ผมได้เรียนรู้จากการสนทนากับเธอ
เธอทำให้ผมอยู่กับปัจจุบันมากขึ้น
ปัจจุบัน ณ นาทีนี้
ที่จะทำในสิ่งที่คนธรรมดาอย่างผม
พอจะทำให้เธอมีความสุขได้อย่างดีที่สุด
.
ก่อนที่ปัจจุบันที่ผมชอบเธอนั้นจะเคลื่อนผ่านไป
ในซักวันหนึ่งในอนาคตอันไม่แน่นอน





SHARE
Writer
Readthemanualstupid
anonymous koala
All we need is sleep. zZ

Comments