Son's Day - Son (End)
บางครั้ง พ่อแม่ก็สร้างความเจ็บปวดให้ลูกโดยไม่รู้ตัว
"สัญญานะ ว่าจะไม่บอกใครเรื่องนี้"
"สัญญาครับ"
"ดีมาก.. แล้วเป็นยังไงบ้าง ยังเจ็บอยู่ไหม"
"นิดหน่อยครับ แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้ว"
"ดีแล้ว ถ้ารู้สึกเจ็บหรืออักเสบอะไรให้รีบบอกนะ กลับไปจะได้พาไปโรงพยาบาล"
"ได้ครับ"
"ดีมาก.. รีบไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า"
"ไม่ไปด้วยกันเหรอครับ?"
"ไปก่อนเถอะ.." ณัฐพูด "..พ่อไม่อยากให้ใครมาสงสัยเรื่องของเรา"

"เก็บของเรียบร้อยหรือยังลูก"
"..."
"เป็นอะไรล่ะ"
"เปล่าครับ"
"มีอะไรก็บอกพ่อมาเถอะ"
"..ผมกลัวครับ"
"กลัวอะไร"
"ผมกลัวว่า ถ้าแม่รู้เรื่องของเรา แล้วแม่จะโกรธผม"
"..."
"แม่จะไม่รู้เรื่องนี้ใช่ไหมครับ"
"ไม่มีทางแน่นอน.." ณัฐพูด "..ขอแค่เราสองคนเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับระหว่างกันก็พอ"

"นอนหรือยัง"
"..."
"แกล้งหลับแบบนั้นใช้ไม่ได้ผลหรอกนะ"
"..."
"ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม"
"..อือ"
"ตั้งแต่กลับมาจากญี่ปุ่น ลูกก็ดูเงียบๆ ไปนะ มีอะไรหรือเปล่า"
"..."
"มะพร้าว.. มีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็บอกมาเถอะนะ"
"..."
"มะพร้าว.."
"..."
"มะพร้าว"
"..."
"ถ้ายังเงียบอยู่แบบนี้ คงต้องใช้กำลังกันแล้วนะ"
"..."
"แม่บอกให้พูดไง!" สุพูดจบก็ตบหน้ามะพร้าวไปฉาดใหญ่ มะพร้าวสิ้นสติไปครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่อน้ำตาล้นออกมา สุมองใบหน้าของมะพร้าวแล้วก็ตกใจในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป "..แม่ขอโทษ"
สุพูดจบก็ค่อยๆ โผเข้ากอดมะพร้าว อย่างเอ็นดู มะพร้าวร้องไห้ออกมาโดยไร้ซึ่งเสียงสะอื้นใดๆ
สุหอมแก้มมะพร้าวเป็นการปลอบ ก่อนจะค่อยๆ ปาดน้ำตาจากแก้มของมะพร้าว ก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากมาบนหน้าผาก จมูก ปาก..
สุผลักตัวมะพร้าวล้มลงเตียง มะพร้าวมองหน้าสุอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง
สุเลื่อนมือลงมาปลดกระดุมชุดนอนของมะพร้าวออก มะพร้าวกำกระดุมไว้แน่น แต่สุขัดขืนด้วยการพยายามบดริมฝีปากลงบนปากของเขา มะพร้าวคลายมือออก ก่อนจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามนั้น
มะพร้าวไม่เคยรู้สึกเศร้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต..

พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้าย..
มะพร้าวพูดย้ำกับตัวเองไปเรื่อยๆ ในขณะที่มือยังคงถือสมุดวาดภาพที่เขาแอบไว้ เพราะเขารู้ว่าถ้าสุเห็นสมุดนี้ มันจะต้องโดนทำลายแน่นอน
เขาวาดรูปที่เกิดขึ้นในหัวลงไปบนสมุด หยดน้ำตาเล็กๆ ไหลลงมาปนกับรอยดินสอ เขาปิดสมุดลงและหยิบสมุดอีกเล่มขึ้นมาเพื่อวาดอีกภาพ
มะพร้าวถือสมุดเล่มแรกพับเก็บไว้ในมุมหนึ่งของตู้เสื้อผ้า ก่อนจะเก็บอีกเล่มหนึ่งไว้บนตู้ เพราะเขาตั้งใจให้ใครสักคนมาพบมัน
เขาต้องการให้ทุกคนรู้ความจริง..

มะพร้าวไม่กลับบ้าน
เขาใช้คืนสุดท้ายในการนั่งเล่นในร้านอาหารที่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง เฝ้ามองดูผู้คนเดินผ่านไปมา
เขามองดูรอยยิ้มของผู้คนอย่างเศร้าสร้อย มันเป็นรอยยิ้มที่เขามองแล้วไม่มีความสุขเอาเสียเลย
เรายิ้มครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่นะ..

"ตกลงมันเรื่องอะไรกันเหรอ แต่เช้าเลย" พนักงานรีสอร์ทคนหนึ่งพูดขึ้น พนักงานอีกคนหันหน้ามามองสีหน้าเซ็งๆ
"มีคนมาแจ้งว่ามีศพที่สระว่ายน้ำรีสอร์ทไง ไปเป็นเพื่อนหน่อยสิ"
พรักงานรีสอร์ททั้งสองเดินตรงไปยังสระว่ายน้ำของรีสอร์ท ร่างของเด็กชายคนหนึ่งลอยอยู่กลางสระในสภาพเปลือยเปล่า ใบหน้าของเขาดูยิ้มแย้ม
"แปลกเนอะ" พนักงานรีสอร์ทคนหนึ่งพูดขึ้น อีกคนมองพนักงานคนนั้นด้วยสีหน้าสงสัย
"แปลกยังไง" พนักงานอีกคนถาม
"ก็ดูเหมือนเด็กนี่จะไม่เสียใจที่ตายเลยเนี่ยสิ"
SHARE
Written in this book
Son's Day
สามีและภรรยาคู่หนึ่งพบลูกชายตนเองเสียชีวิตอยู่ในสระว่ายน้ำของรีสอร์ท.. ไม่มีใครรู้สาเหตุ ไม่มีใครรู้ฆาตกร ไม่มีใครรู้ว่าทำไม..
Writer
Doratong24
Troublemaker
Writer | Photographer | Programmer | Creator | Thinker

Comments