เรื่องเล่าของปู่
คุณพ่อของฉันเป็นลูกชายคนเล็กของตระกูล
เมื่อแต่งงานแล้ว คุณพ่อจึงยังคงอาศัยอยู่บ้านเดียวกับคุณปู่คุณย่า
จนกระทั่งคุณแม่คลอดฉัน  คุณพ่อจึงได้ออกไปสร้างบ้านใหม่

ฉันเป็นหลานสาวคนแรกของตระกูล
คงไม่ต้องบอกว่าคุณปู่เห่อฉันแค่ไหน

คุณพ่อเล่าให้ฉันฟังบ่อยๆว่า
ตอนฉันเด็กๆนั้น คุณปู่คอยดูแล คอยเฝ้าฉันไม่ห่าง
ใครจะดุ จะด่า จะว่าหลานสาวคนนี้ของท่านไม่ได้เลย

ไม่น่าเชื่อ ว่าฉันในวัย 5 ขวบ กลับจำเรื่องราวของคุณปู่ได้

1.คุณปู่ มักจะปั่นจักรยานไปรับไปส่งฉันที่ศูนย์เด็กเล็กหรือเนิร์ดเซอรี่ในทุกๆวัน    

2.ฉันมีลูกพี่ลูกน้องเป็นพี่ชาย 3 คน  น้องชาย 1 คน และน้องสาวอีก 1 คน  ไม่ว่าใครจะผิดจะถูก 
ใครจะแกล้งใครก่อน  แต่คุณปู่มักจะเข้าข้างฉันเสมอ

3.เวลาคุณปู่งีบหลับที่เปลญวน ฉันชอบแกล้งเกาเท้าคุณปู่  พอคุณปู่ตื่นก็จะวิ่งไล่จับฉัน
และ คุณปู่ก็ชอบแกล้งเกาเท้าฉัน เพราะรู้ว่าฉัน้าจี้ แต่ดันชอบให้เกาเท้า

ที่ฉันพอจะจำได้ก็มีแค่ 3 เรื่องนี้เองจริงๆ
คุณปู่มีโอกาสได้อยู่ดูแลฉันเพียง 5 ปีกว่าๆ
แล้วท่านก็จากฉันไปอย่างไม่มีวันกลับ

แต่น่าแปลก  แปลกที่เด็กวัย 5 ขวบอย่างฉัน
กลับจำภาพท่านได้อย่างชัดเจน
จำรอยยิ้ม จำเสียงหัวเราะ จำแววตาเมตตาที่ท่านมีให้ฉัน ได้อย่างไม่รู้ลืม

แม้วันนี้ ท่านจะจากไปนานถึง 19 ปีแล้ว
แต่เมื่อวาน แค่นั่งเช็ดฝุ่นที่รูปให้ท่าน
ฉันยังคงร้องไห้คิดถึงท่านอยู่เลย

หลานคนนี้รักและคิดถึงคุณปู่เสมอนะคะ ❤
SHARE

Comments