ไม่ไปเรียนนะ ฝันร้าย
"ไม่ไปเรียนนะ ฝันร้าย"
เราโพสต์รูปที่ถ่ายจากเตียงนอนลงไอจีเราที่มีฟอลโลวเวอร์ 31 คน
ก็ไม่ใช่ทุกคนในนั้นหรอกที่เราสนิทใจ บางคนยังไม่แน่ใจเลยว่าเรียกว่ารู้จักได้รึเปล่า แต่เรามีเกณฑ์ในการเลือกรับฟอลโลวเวอร์แบบแปลกๆน่ะ ก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกัน

วันนี้ก็โดดเรียนน่ะแหละ จริงๆก็คิดไว้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าขี้เกียจไปเรียน แต่ตื่นมาพร้อมกับฝันร้าย ฝันร้ายก็เลยกลายเป็นเหตุผลหลักที่ไม่ไปเรียนแทนความขี้เกียจไปในทันที
แต่ก็โชคดีจริงๆที่เมทก็เป็นพวกขี้เกียจเหมือนกัน เลยโดดเรียนด้วยกัน อันที่จริงเมทโดดวันนี้แทบทุกอาทิตย์อยู่แล้ว 
แต่ก็ยังมีความเนิร์ดที่ก็อุตส่าห์ไปมอเพื่อฝากเพื่อนส่งงาน แต่ไม่เข้าเรียน ก็เป็นภาพความทรงจำที่ดีนะ ที่เราก็โผล่ไปหน้าห้องเลคเชอร์ด้วยสภาพย่ำแย่ในชุดไปรเวทเพื่อฝากงานเพื่อนไปส่ง แล้วก็เดินกลับมารอรถเมทที่วนไปฆ่าเวลาประมาณนาทีครึ่งที่เราไปส่งงานวนกลับมารับที่หน้าตึก
 
ก็ไม่แน่ใจว่าเมททำไปสนองความต้องการของตัวเองหรือว่ามันจะช่วยบำบัดเรากันแน่ แต่ก็เรียกว่าได้ผลแหละ เหมือนไปวนรถเล่นหาข้าวเช้ากิน ก็วนไปวนมา หลงทางกันนิดหน่อย สุดท้ายก็กินหน้ามอเหมือนเดิม ใช้เวลาเกือบชั่วโมงในการหาร้านกินข้าว ได้กินข้าวเช้ากันตอน 11.51

กินข้าวเสร็จก็กลับมานอนเปื่อยๆที่หอ กินขนมปังเกลียวๆที่มีครีมข้างใน เพื่อเติมเต็มแผลในใจที่ตอนเด็กๆชอบกินขนมปังนี่มากๆ แล้วกลับมากินอีกทีมันไม่อร่อยเหมือนตอนนั้น เลยลองเปลี่ยนร้านดู ก็ถือว่ารักษาแผลจากการกินครั้งที่แล้วไปได้ระดับนึงเลย หลังจากนี้อาจจะซื้อจากร้านนี้อีกบ่อยๆ หรืออาจจะต้องเก็บความพิเศษไว้กินเฉพาะวันนี้ที่ไม่โอเคแล้วต้องการการเยียวยาจากขนมปัง แต่ก็ฟังดูเศร้าถ้าจะได้กินขนมปังนี้ก็ต้องเป็นวันแย่ๆวันนึง
ต่อจากนี้ ขนมปังนี้อาจจะเป็นสัญลักษณ์แห่งความเศร้าของเรา


หลังจากเปิดเทอมมาก็ไม่ได้อ่านนิยายเลย จนสอบมิดเทอมเสร็จก็เลยกลับมาอ่านอีกรอบ เพิ่งอ่านจบไปได้เล่มนึง หนังสือที่ค้างไว้จากงานหนังสือครั้งที่แล้วกับตอนนั้นที่ซื้อมาเป็นของขวัญวันเกิดตัวเองยังเหลืออีก 4 เล่ม (2 เล่มยังไม่ได้แกะ 2 เล่มเริ่มอ่านไปแล้วแต่ไม่สามารถอ่านให้จบได้อย่างไม่รู้สาเหตุ) แต่ตอนนี้กำลังกลับไปอ่าน 1 ใน 2 เล่มที่หยุดไป ครั้งนี้น่าจะอ่านให้จบได้แล้วล่ะ

มันคือเรื่อง where she went น่ะ ที่ต่อจาก if i stay
กำลังคิดว่าที่ฝันร้ายก็อาจจะเพราะอ่านเรื่องนี้ก่อนนอนนี่แหละ 
แต่ตอนอ่าน if i stay ก็ไม่ได้อินอะไรเท่าไหร่เลยนะ ดูหนังก็เฉยๆ คาดหวังว่าตัวเองจะร้องไห้จนเป็นบ้าตามที่หลังปกเขียนไว้ว่า read it and weep แต่ก็ไม่มีน้ำตาออกมาซักหยด แอบผิดหวังเหมือนกัน
แต่ถ้าเราฝันร้ายเพราะหนังสือเล่มนี้จริงๆ ก็น่าจะประสบความสำเร็จมั้ง อ่านไปได้นิดเดียว เอาไปฝัน ตื่นมาก็ร้องไห้เลย แต่หลังปกเล่มนี้ไม่ได้บอกให้ weep หนิ



เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนคลั่งรักขนาดนี้
เพิ่งรู้ว่าที่ผ่านมา เรายังอยู่ที่เดิมจริงๆ
เพิ่งรู้ว่าเค้ายังมีตัวตนในชีวิตเรามาตลอด




ฝันร้าย เราจัดให้ฝันวันนี้เป็นฝันร้าย
มันเป็นฝันร้ายเพราะ
เรารู้สึกแย่ที่ฝันแบบนั้น
หรือเรารู้สึกแย่ที่สิ่งนั้นมันเป็นได้แค่ฝันที่ไม่มีทางเป็นจริง




SHARE
Written in this book
ขอให้นี่เป็นไดอารี่
I'm free to say whatever I like if it's wrong or right it's alright
Writer
sweetshit
a piece of shit
เพื่อนเรามีชื่อเป็นสัตว์ \ ขอให้นี่เป็นไดอารี่

Comments

fururune
4 years ago
กอดนะคุณขี้หวาน
Reply