ฉันคิดว่าฉันจะเป็นความรักต่อไป..
ฉันคิดว่าฉันนั้นคือความรัก เธอสองคนชอบเรียกชื่อฉันว่าอย่างนั้น..
ในความสัมพันธ์ของคนสองคน มักจะมีหลายๆอย่างคอยเชื่อมทั้งคู่เข้าหากัน แต่ก็คงอดปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งหลักที่ทำให้ทั้งคู่ยังคงอยู่ด้วยกันก็คือ..
ความรัก

แต่บางทีโชคชะตาก็มอบอะไรแผลง ๆ ให้กับเรา เมื่อในวันหนึ่ง ผมดันกลายเป็นสื่อกลางให้กับคนสองคน ตั้งแต่วันที่เค้าเจอกัน..จนถึงวันที่ร่ำลา

"พ่อสื่อ" "กามเทพ" และคำอีกมากมายที่สามารถใช้แทนสถานะผมในตอนนั้น ผมพาทั้งสองคนมาเจอกัน ช่วยทั้งคู่อย่างเต็มที่ จนวันหนึ่ง เค้าสองคนก็รักกัน ผมรู้สึกมีความสุขไปด้วยอย่างบอกไม่ถูก เหมือนผมเป็นรูปธรรมของความรักที่เกิดจากสองคนนี้..

"เราเป็นแฟนกันแล้วแก" เธอพูดออกมาแบบดีใจสุดๆ..

..แต่ไม่นาน ก็ไม่มีใครเรียกฉันชื่อนั้นอีกต่อไป..
เมื่อความสัมพันธ์ของทั้งสองคนกำลังงอกงามไปเรื่อย ๆ ผมก็ถูกหลงลืมไปบ้างในบางครั้ง ความรักที่ทำหน้าที่ดึงคนสองคนเข้าหากันจนสำเร็จ ตอนนี้ ผมก็เป็นเพียงอากาศรอบ ๆ ตัวไปแล้ว..

วันที่ความสุขงอกงาม ความรักมีหน้าที่เพียงประคองทั้งสองคนให้คงความสุขนี้ไว้ และเติบโตไปพร้อมกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่

แต่ถ้าวันหนึ่ง ทั้งสองคนมีปัญหาต่อกัน ความรักจะถูกเมินเฉยไปในทันที คนสองคนจะถูกบังตาด้วยความรู้สึกอื่น ๆ ที่ทำให้ความรักเป็นสิ่งที่เลวร้าย..

"แต่ความรักไม่ยอมให้เป็นอย่างนี้เรื่อย ๆ หรอกนะ"

..เพราะเธอทั้งสองกำลังบอบช้ำ ใครสักคนจึงต้องถูกหาว่าเป็นผู้ร้าย..
วันที่ผมต้องทนเห็นคนสองคนไม่คุยกัน ไม่มองหน้ากัน อยู่ห่างราวกับทั้งคู่ไม่รู้จักกันมาก่อน ทั้ง ๆ ที่เค้าสองคนรักกันมากแท้ ๆ..

"แกกลับไปคุยกันดี ๆ ดิ ไม่คุยแล้วมันจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไงวะ" ผมได้แต่บอกกับเธอ เพื่อพยายามลดกำแพงที่ทั้งคู่สร้างขึ้นหากัน กำแพงที่ไม่ยอมให้คำทักทายใด ๆ หลุดออกไป ไม่แม้แต่คำว่า "ขอโทษ"

"ถ้ามันไม่มาง้อ ฉันก็ไม่คุยกับมันหรอก" เธอพูดอย่างหงุดหงิด แม้ในใจจะเฝ้ารอเพียงแค่เค้าทักมาก็พอ แต่ไม่ว่ายังไง ก็ยังไม่มีวี่แววของเค้าเลย..

"แกไม่น่าพาเราไปเจอเค้าเลยว่ะ"

..ที่มองไม่เห็นฉันในตอนนี้ เพราะพวกเธอผสมอารมณ์ที่มีมากไป..
"เราว่าเราคงไปกันไม่รอดจริง ๆ ว่ะ" เธอพูดคำนี้ขึ้นมาพร้อมกับน้ำตา คำพูดที่ผมได้ยินบ่อยในหลาย ๆ ครั้งที่ทะเลาะกัน แต่ผมก็อดรู้สึกไม่ได้ว่า ประโยคซ้ำ ๆ ที่เธอพูดขึ้นมานี้ จะเป็นประโยคสุดท้ายแล้วจริง ๆ..

"เราเลิกกันแล้วนะ" สิ่งสุดท้ายที่เธอพูดกับผมในตอนนั้น ก่อนที่เธอจะขาดการติดต่อไปพักใหญ่ เธอคงเสียใจหนักมาก คงไม่มีใครอยากให้ความรักมันจบลงหรอก

ความรักได้ทำหน้าที่ของมันอย่างดีที่สุดแล้วล่ะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ในรูปแบบใด กับใคร ความรักก็ยังคงเป็นความรัก ความรักที่ไม่เคยประสงค์ร้ายกับใคร มีแต่คนเราที่ทำให้ความรักกลายเป็นสิ่งเลวร้าย 

แม้ความสัมพันธ์ของคนสองคนจบลง หน้าที่สุดท้ายของความรัก คือกลายเป็นสิ่งสวยงามให้ทั้งสองคนได้นึกถึง สิ่งที่ทุกคนเรียกกันว่า "ความทรงจำ" อยู่ที่ว่า..ทั้งสองจะเห็นมันสวยงามแบบที่ความรักเห็นตัวมันเองหรือเปล่า


แต่เปลี่ยนฉันไม่ได้ ฉันจะเป็นความรักเสมอ..


22/12/59
(เพลง ฉันจะเป็นความรักเสมอ - แสตมป์)

ปล.ร่วม Event ในตอนนี้ด้วยดีกว่า
#พรจากฟ้า
#yoursong2016
#GDH
#ฉันจะเป็นความรักเสมอ

SHARE
Written in this book
เพราะทุกเรื่องราวมันมีบทเพลง
เชื่อหรือไม่ ว่าเรื่องราวในชีวิตสักหนึ่งเรื่อง จะมีเพลงหนึ่งเพลงที่สามารถอธิบายเรื่องราวเหล่านั้นได้เป็นอย่างดี ปล.เพื่ออรรถรสของการอ่าน ให้เปิดเพลงคลอตามไปด้วย..

Comments