เงาของพ่อ
เนื่องในวันพ่อ จึงขอบันทึกไว้...

แม่ผมเป็นซิงเกิ้ลมัม เลี้ยงผมกับพี่สาวมาจนแม่จากไปตอนผมวัยรุ่น ป้าจึงอุปการะผมกับพี่สาวมาเลี้ยงต่อจนโต ผมจึงไม่มีความผูกพันระหว่างลูกกับพ่อ ไม่เข้าใจว่าอารมณ์นั้นมันเป็นยังไง

ตอนนั้นผมเด็กเกินกว่าที่จะรับรู้ตื้นลึกหนาบางอะไร รู้แค่ว่าพ่อมีเมียใหม่ และผมกับพี่สาวต้องอยู่กับแม่กัน 3 คน

แต่ถึงอย่างนั้น แม่ผมก็ยังชอบกล่าวชื่นชมพ่อผมว่าเป็นคนเก่งให้ฟัง ให้ผมภูมิใจว่ามีพ่อเป็นนักแต่งเพลงลูกทุ่งดัง (แม่ผมเป็นอดีตหางเครื่องวงดนตรีลูกทุ่ง)

ขณะเดียวกันแม่ก็ด่าพ่อให้ฟังด้วย โดยเฉพาะตอนที่ต้องมีรายจ่ายค่าเล่าเรียนของผมกับพี่สาวแต่พ่อไม่ยอมควักตังค์ช่วยเหลือ

เช้าวันหนึ่ง วันมอบตัวเข้าเรียนเพื่อจ่ายค่าเทอม แม่พาผมแต่งชุดนักเรียนบุกไปหาพ่อ(กับเมียใหม่)ถึงที่ ผมเห็นภาพแม่ปะทะคารมกับเมียใหม่ของพ่อ เพื่อให้พ่อควักเงินมาจ่ายค่าเทอมให้ผมวันนั้นให้ได้

แม้ผมจะเข้าใจได้ว่าถ้าแม่มีเงินแม่เลือกได้ แม่คงไม่อยากให้ผมเห็นภาพแบบนั้นหรอก แต่ยอมรับว่าภาพแบบนั้นมันทำให้ผมแทบไม่อยากเรียนหนังสือเพราะรู้สึกเหมือนการเรียนของเราไปสร้างความเดือดร้อนให้แม่ ...และคงไม่ต้องบอกว่าผมรู้สึกยังไงกับพ่อ

หลังจากแม่เสียแล้วผมต้องมาอยู่กับป้า พ่อก็ค่อยๆ เลือนหายออกไปจากชีวิต จนช่วงประมาณวัย 20 กว่าๆ ขณะที่ผมทำวงดนตรีกับเพื่อนและมีความฝันอยากเดินทางสายดนตรี (ซึ่งสุดท้ายก็ไม่ได้ออกแม้แต่เพลงเดียว)

ระหว่างที่ซ้อมเล่นกีตาร์ร้องเพลงอยู่บ้าน ผมซึ่งไม่เคยร้องเพลงลูกทุ่ง ตอนนั้นนึกยังไงไม่รู้จึงลองร้องดูสักเพลงสองเพลง ผมกลับพบว่าเสียงของผมเหมือนพ่อมาก! และผมก็เพิ่งเห็นว่าตัวเองชอบแต่งเพลง อยากอยู่วงการเพลง ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกสับสนกับตัวเอง...

...ผมมีความทรงจำที่ไม่ดีเกี่ยวกับพ่อ แต่ทำไมตอนนี้ผมถึงจะพยายามเป็นพ่อสองล่ะ?

ผมใช้เวลาตบตีกับความคิดของตัวเองอยู่หลายปี สุขเศร้าเหงาโกรธกับตัวเองเหมือนคนงี่เง่า

ผมล้มเลิกวงดนตรีกับเพื่อนและไปง้อมาทำกันใหม่หลายต่อหลายครั้ง ผมฝึกแต่งเพลงและทอดทิ้งมันหลายต่อหลายหน จนแล้วจนรอดเส้นทางชีวิตของผมก็ยังไม่ต่างจากเดิม เพราะสุดท้ายผมก็ยังทำงานวนเวียนอยู่ในแวดวงดนตรีอยู่ดี

ผ่านมาจนตอนนี้ ในวัยนี้ผมเข้าใจอะไรมากขึ้น ผมไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าครึ่งหนึ่งของตัวผมนั้นมีพ่ออยู่ด้วย ผมไม่ควรหนีมันเพราะมันคือตัวผมเอง เราไม่มีทางหนีเงาของพ่อได้ถ้าเงานั้นมันเป็นเงาของเราด้วยเหมือนกัน

วันนี้ผมอายุ 32 ทำงานอยู่ในวงการเพลงในตำแหน่งที่ดีที่ผมพอใจ ซึ่งผมจะไม่สามารถทำตรงนี้ได้เลยถ้าผมไม่มีเลือดดนตรีของแม่...และพ่อ

สุขสันต์วันพ่อครับ.
05.12.2559


Photo: Samuel Zeller // stocksnap.io
SHARE
Writer
NickyPP
writer
มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง facebook.com/nickyppth

Comments