Son's Day - Father

***ตัวละครและเนื้อหา เป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้น ผู้เขียนไม่มีเจตนาพาดพิงหรืออ้างอิงถึงบุคคลใดเป็นพิเศษทจึงเรียนมาเพื่อทราบ***


" คุณไม่มีทางรู้หรอกว่าลูกเกลียดคุณมากแค่ไหน..จนกว่าคุณจะเสียเขาไป "มะพร้าวเสียชีวิตแล้ว
มันเป็นคำบอกเล่าของพนักงานที่รีสอร์ท แม้ฟังครั้งแรกผมจะยังไม่เชื่อนัก แต่ผมก็ยินยอมเดิมตามพนักงานคนนั้นไป ทิ้งช่วงให้สุ ภรรยาของผมที่ยังคงอยู่ในสภาวะจิตใจที่ย่ำแย่เดินตามมาห่างๆ
พนักงานพาผมมายังสระว่ายน้ำของรีสอร์ท ศพของลูกชายผมนอนอยู่ข้างๆ โดยมีหน่วยกู้ชีพยืนมองราวกับจะปล่อยให้ผมและภรรยาใช้ช่วงเวลาที่เหลือในการสั่งเสียกับเขาเป็นครั้งสุดท้าย
สุทรุดตัวลงไปข้างๆ มะพร้าว ก่อนจะลูบใบหน้าของมะพร้าวด้วยความเอ็นดู จนน้ำตาของเธอไหลออกมา ปะปนไปกับน้ำในสระว่ายน้ำ
ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

"จะไม่มีงานศพอะไรทั้งนั้น" สุโพล่งออกมาหลังจากที่เรานั่งเงียบกันบนรถนานสองนาน ผมเหล่มองสุเล็กน้อยก่อนจะถามขึ้น
"ทำไม" ผมถามกลับ สุหันมามองผมช้าๆ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตา
"จะให้ฉันบอกกับแขกในงานว่ายังไงเหรอ ลูกชายเราตายเพราะฆ่าตัวตายเหรอ.." สุถามเสียงแข็ง ผมเถียงกลับ
"มันอาจจะเป็นการฆาตกรรมก็ได้" ผมพูดปลอบ แต่ดูท่าสุไม่น่าจะฟังผม
"คุณแน่ใจเหรอ"
"แน่ใจอะไร"
"แน่ใจเหรอว่าคุณคิดอย่างนั้น" สุถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ซึ่งนั่นทำให้ผมขนลุกและหวาดกลัวคำตอบจริงๆ ในใจจนบอกไม่ถูก

ห้องนอนของมะพร้าวดูสะอาดสอ้านผิดปกติ เสื้อผ้าที่เรียงเป็นระเบียบในตู้เสื้อผ้า ที่นอนที่ถูกจัดราวกับไม่เคยได้ใช้มันมาก่อน ข้าวของบนโต๊ะทำงานถูกจัดเรียงอย่างสวยงาม ผมไม่แน่ใจว่าสุแอบเข้ามาจัดให้ระหว่างที่ผมอาบน้ำอยู่หรือเปล่า แต่ถ้าไม่ใช่ มันก็ดูผิดปกติอยู่ดี
คุณแน่ใจเหรอ..
เสียงของสุยังคงก้องกังวานอยู่ในหัวผม ผมสะบัดหัวเพื่อให้ความคิดนั้นมันหายๆ ไป
ผมสำรวจห้องของมะพร้าวต่อสักพักก็พบกับสมุดกองโตที่วางแอบอยู่บนตู้เสื้อผ้า ผมประคองสมุดลงมาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะค่อยๆ เปิดดูทีละเล่ม
สมุดอะไรเอ่ย..
มะพร้าวเป็นเด็กร่าเริง ทุกๆ ครั้งหลังจากกลับบ้านมา เขาจะพยายามหาคำถามอะไรเอ่ยมาเล่นกับผมอยู่เสมอ บางครั้งผมก็รู้คำตอบ แต่ผมก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ เพื่อทำให้เขามีความสุข เพราะเวลาเขาเห็นผมตอบไม่ได้ ก็มักจะกระโดดโลดเต้นอยู่ตลอด
แต่เพราะอะไรกันล่ะ..
เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ผมพาครอบครัวไปฉลองปีใหม่ที่ญี่ปุ่นตามที่มะพร้าวใฝ่ฝันอยากจะไป ครั้งแรกที่มะพร้าวรู้ว่าเขาจะได้ออกนอกประเทศครั้งแรก เขาดีใจจนเผลอโผกอดผมโดยไม่รู้ตัว
"เราจะได้ไปจริงๆ ใช่ไหมครับพ่อ" มะพร้าวถามซ้ำ ผมพยักหน้าตอบ
มันเป็นทริปที่ผมมีความสุขมากที่สุด
และมันเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นมะพร้าวมีความสุขที่สุดเช่นกัน..

ผมหอบกองสมุดของมะพร้าวลงมายังห้องนั่งเล่น ในนั้นมีทั้งสมุดรูปภาพที่มะพร้าววาดเอง ซึ่งสวยใช่เล่น
มะพร้าวเคยบอกว่า เขาอยากเป็นศิลปิน เป็นนักวาดที่มีชื่อเสียงโด่งดัง แม้ผมกับสุจะค้านในช่วงแรกๆ แต่สุดท้ายผมก็ยอมปล่อยให้เขาเลือกทางเดินของเขาเอง
มะพร้าวเคยใช้ฝีมือของเขาในการวาดส่งประกวดรายการต่างๆ และเขาก็ได้รับรางวัลมาอย่างล้นหลามจนผมกับสุรู้สึกภูมิใจ และเปลี่ยนจากต่อต้านมาเป็นสนับสนุน เพราะเห็นจากความพยายามที่เขาทำเพื่อพิสูจน์ให้ผมกับสุเห็น
ผมพลิกหน้ากระดาษดูแต่ละรูปอย่างเอ็นดู แต่ละรูปล้วนแสดงถึงความตั้งใจจริงของมะพร้าว จนมาถึงหน้าสุดท้าย
ผมพยายามแงะกระดาษหน้าสุดท้ายออกจากอีกหน้าหนึ่ง เพราะมันเหมือนถูกติดไว้ด้วยกาวหรืออะไรบางอย่าง ผมบรรจงแกะออกเพื่อคงสภาพรูปไว้จนสำเร็จ แต่สิ่งที่ผมเห็นมันทำให้ผมตะลึง
รูปเหมือน..
มันเป็นรูปของใครบางคน ใครบางคนที่เขารู้จักดี..
ใครคนนั้นเปลื้องผ้า..

"พวกเราได้ภาพจากกล้องวงจรปิดมาแล้วนะครับ.." ตำรวจนายหนึ่งพูดขึ้น "..แต่ว่าน่าเสียดายที่เราไม่สามารถบอกอะไรได้เลย เพราะภาพนั้นอยู่ในมุมที่มองเห็นเพียงศพของลูกคุณเท่านั้น"
ผมพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ ในขณะที่สุยังคงนั่งนิ่งและเหม่อลอย
"ส่วนผลการชัณสูตรของลูกคุณ เราไม่พบร่องรอยการทำร้าย หรือร่องรอยจากการต่อสู่แต่อย่างใด มีแค่รอยถลอกที่หัวเข่าเล็กน้อย ซึ่งคาดว่าน่าจะมาจากเศษหินเล็กๆ ไม่น่ามีความเกี่ยวข้องกับการตายของลูกชายของคุณแต่อย่างใด"
ผมพูดคุยกับนายตำรวจอยู่อีกสักพัก โดยมีสุนั่งนิ่งเงียบอยู่ข้างๆ จนกระทั่งเราจบบทสนทนาลง ผมจึงปล่อยสุให้ยังคงนั่งต่อ ก่อนจะอาสาไปส่งตำรวจนายนั้นด้วยตนเอง
"แน่ใจนะครับ ว่าจะไม่รับลูกคุณไว้จัดงานศพ" อยู่ๆ นายตำรวจนั้นก็หันมาถาม ผมนิ่งไปสักพัก ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กๆ
"ไม่ล่ะครับ" ผมตอบ "ไม่จำเป็นครับ"
SHARE
Written in this book
Son's Day
สามีและภรรยาคู่หนึ่งพบลูกชายตนเองเสียชีวิตอยู่ในสระว่ายน้ำของรีสอร์ท.. ไม่มีใครรู้สาเหตุ ไม่มีใครรู้ฆาตกร ไม่มีใครรู้ว่าทำไม..
Writer
Doratong24
Troublemaker
Writer | Photographer | Programmer | Creator | Thinker

Comments

nawtpal
3 years ago
มีตอนต่อรึเปล่าครับ จะรออ่าน
Reply
Doratong24
3 years ago
มีอีกสองตอนครับ เดี๋ยวจะทยอยลงนะครับ :)
nawtpal
3 years ago
👌