วันนี้เมื่อไม่นาน
เราเคยเจอใครมากมาย เราเคยรู้จักใครมากมาย
เราเคยจำอะไรมากมาย เราเคยลืมอะไรมากมาย
ทุกคนที่ผ่านเข้ามาต่างเป็นความทรงจำที่มากมาก
เราเลือกที่จะจดจำสิ่งที่เราอยากจำเท่านั้น ถึงแม้ทุกอย่างจะยังอยู่ก็ตาม

เวลาไม่เคยปราณีใครจริง แม้ในตอนที่เราได้อยู่กับใครคนหนึ่ง
ที่ทำให้เราได้เข้าใจว่าความรักที่แท้จริงเป็นยังไง
เราอยู่กับมันเป็นเหมือนสายน้ำ ที่ไหลไปไม่มีวันหยุด
เราหลงไหลในความรักและปล่อยให้มันเป็นคลื่นแห่งความทรงจำที่สวยงาม และไม่เคยคิดว่ามันจะมีวันหยุด
จนกระทั่ง
วันนั้นมาถึง 
ไม่เคยคิดว่าสายน้ำที่ไหลผ่านไปนั้นจะมีวันช้าลงจนหยุด 
สายน้ำที่ไหลไปจบลงที่ลำธาร 
ความทรงจำที่ดี ความรักที่ไม่เคยติดว่ามันจะจบลง
กลับจบแบบไม่เหลือที่ว่างให้ทำใจ

ความรักที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่เราอยากเก็บมันมาไว้มาที่สุด 
อยากได้สัมผัสมันอีกครั้ง
ถึงแม้จะมีแต่ความทรงจำก็ตาม 
เรานอนกอดหมอน กอดความรู้สึกที่เคยผ่านมา
กอดสิ่งต่างๆที่เคยได้ใช้ร่วมกัน กอดเอาไว้ให้เหมือนอย่างเดิม

พอชีวิตเริ่มวนเวียนผ่านไป สายน้ำในที่ไหลไม่มีวันหยุดยังคงไหลตามเดิม
เวลายังคอยเยียวยาตลอด ไม่ว่าจะร้อน จะหนาว 
เราเดิมผ่านไปในห้วงเวลาแห่งปัจจุบัน ที่อดีตเดินผ่าน และอนาคตเข้ามา
เราเติมเต็มชีวิตทุกๆวันด้วยสิ่งที่อยู่รอบตัว ทำให้เราอยู่บโลกต่อไปได้

บางทีแล้วชีวิต อาจจะต้องหยุดเพราะความรู้สึกที่เข้ามา
แต่พอถึงเวลาที่ต้องเดินต่อ  เราก็ต้องเดินต่อไป
ความทรงจำทุกอย่างยังคงเดิม เรายังจำมันได้ดี
วันนี้ความรักในความทรงจำก็ยังเหมือนเดิม
SHARE
Written in this book
รักนี้ของ...
ความรักทั้งสมหวังและสิ้นหวังและที่ไม่อาจกลับมาได้

Comments