เลือนลาง .. จบเกือบลืม


"เฮ้ยย!! อยู่สนามหลวงว่ะ
ให้ทายว่าเจอใคร ไม่บอกหรอก กลัวทายถูก
สวยหยดเหมือนเดิม ผมยาวเหมือนเดิม
แต่วันนี้รวบผม เค้าถามถึง แต่ยังไม่ทันตอบ
เค้าก็พูดออกมาเองว่ายังไงเมิงก็โอเค
เมิงโอเคเนาะ ไม่เป็นไร กูกอดเผื่อ 
อ่อ!! น้ำหอมกลิ่นเดิม รู้ละใช่ไม๊ว่าใคร
เท่านี้นะ เดี๋ยวกลางคืนโทรหา รักเมิง"

ข้อความยาวเหยียดถูกส่งมาจากเพื่อนอันเป็นที่รัก
ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนที่อ่านรู้สึกยังไง
รู้แต่ว่ามันไม่รู้สึกทุรนทุรายเหมือนเดิม
ไม่รู้สึกอยากรู้อะไรเพิ่มเติมจนต้องยกโทรศัพท์กดหาเพื่อน

มันคงจริงที่เค้าบอกว่า ยังไงฉันก็โอเค
แน่ล่ะ..!! นานแล้วนี่
แต่เอาจริงๆก็ไม่แน่ใจว่าถ้าเจอกันอีกครั้ง
จะวิ่งหนีเหมือนทุกครั้ง 
หรือว่าจะเดินเข้ามาทักกันได้จริงๆสักที

น้ำหอมกลิ่นเดิมหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่าเพื่อนฉันมีโอกาสรู้รึเปล่า
ว่ามีตั้งหลายกลิ่นที่เธอเลือกใช้
เธอไม่ได้ใช้แค่กลิ่นที่ฉันบอกว่าชอบสักหน่อย

สวยเหมือนเดิมหรอ
ฉันไม่แน่ใจว่าเพื่อนฉันจะเคยได้เห็นเธอตอนหลับหรือเปล่า
ฉันว่ามันสวยกว่าตอนที่เธอแต่งหน้ามาสอนหนังสือซะอีก

แต่ก็นั่นแหละ มันก็เป็นแค่ภาพจำ
ที่ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะจำสักเท่าไหร่
จะเรียกมันว่าภาพคุ้นละกัน
แต่มันไม่ได้มีประโยชน์เท่าไหร่
จะว่าไม่มีประโยชน์อะไรเลยก็ได้ในตอนนี้

ช่างเถอะ ช่างมันเถอะ เธอโอเค ฉันก็โอเค
เธอไม่โอเค ฉันก็โอเค ยังไงฉันก็โอเค
ไม่ใช่เพราะเธอบอก
แค่ฉันไม่เห็นว่ามันจะมีประโยชน์อะไร
ที่จะมาฟูมฟายกับเรื่องที่ผ่านมานานแล้ว

สวัสดีเธอ ฉันโอเค


SHARE
Written in this book
My loser Story
Writer
ShadowOfTheMoon
Just Loser
•|Welcome to Sasi's world|• •|Sasitorn mean the moon|• •|I am what I am & you know me just I show, not at all.|•

Comments