ฉันเป็นคนที่โชคร้ายที่สุด

เคยไหม บางครั้งก็รู้สึกขึ้นมาว่า "ฉันเป็นคนที่โชคร้ายที่สุด"

ซวยกว่าชาวบ้านชาวช่องเขาตลอด ทั้งเรื่องงาน เรื่องความรัก ฯลฯ บางทีได้แต่มองคนอื่นแล้วก็เอียงคอสงสัย ทำไมชีวิตเขาดูง่ายจังวะ?

ฉันเล่าความคิดนี้ให้คุณยายฟัง คุณยายของฉันเป็นนักสู้ ท่านทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ยังเด็ก เมื่อเป็นผู้ใหญ่ ท่านยังทำงานตัวเป็นเกลียวจนกระทั่งเก็บเงินซื้อบ้านและที่ดินที่ฉันอาศัยอยู่ตอนนี้ได้ในที่สุด  ดังนั้น สำหรับฉันแล้ว คุณยายจึงเป็นคนที่น่าเชื่อถือมาก

คุณยายมองหน้าฉัน แล้วพูดเรียบๆว่า "ที่หลานเห็นว่าชีวิตคนอื่นดูง่าย เพราะเขาไม่ค่อยได้เล่าให้หลานฟังรึเปล่าว่าเขาเคยเจอกับอะไรมาบ้าง"

ถูกของยาย จะว่าไป เพื่อนสนิทคนหนึ่งของฉันซึ่งไปได้สวยกับเรื่องงานและความรักมากๆ เคยเล่าให้ฟังบางทีว่าครอบครัวของเธอมีปัญหาอย่างไร และต้องหาเลี้ยงตัวเองอย่างไรบ้าง 

ส่วนฉัน ถึงเรื่องงานกับความรักจะลำบาก แต่ครอบครัวของฉันค่อนข้างใจดีมากทีเดียว

แฟนของฉันเคยพูดเอาไว้ว่า ที่ฉันรู้สึกเครียดและวิตกกังวลกับหลายๆอย่าง เพราะสภาพแวดล้อมครอบครัวของฉันดีเกินไป เพราะเติบโตมาด้วยความรักและความสวยงามมากเกินไป ฉันจึงยังอ่อนหัดต่อความโหดร้ายของโลก

เขาก็พูดถูกเหมือนกัน

ดังนั้น จริงๆแล้วฉันคงไม่ได้โชคร้ายหรอกเนอะ ที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคร้ายที่สุด เป็นเพราะฉันเปรียบเทียบชีวิตตัวเองเข้ากับภาพของคนอื่นที่ฉันสร้างขึ้น (โดยไม่รู้เบื้องหลัง) แถมฉันยังมีภูมิคุ้มกันความเครียดต่ำ ไม่ว่าอะไรๆก็มองมันใหญ่เกินกว่าความเป็นจริงไปเสียหมด

แต่ถึงฉันจะเข้าใจสาเหตุหลายๆอย่างแล้ว ฉันก็ยังอดรู้สึกเศร้าและเครียดไม่ได้ ตอนนี้รู้สึกเหมือนร่างกายของตัวเองพัง หัวใจแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้นเพราะทั้งเครียดทั้งกลัวแล้วก็เศร้ามากด้วย 


ของแบบนี้คงต้องดำเนินอย่างค่อยเป็นค่อยไป หวังว่าสักวันฉันจะดีขึ้นนะ






 
SHARE
Writer
indigotree
Ex-writer
Ex-Writer・ Art-learner・ Songs-Listener・ Nature's beauty Appreciator

Comments