เราเป็นครูของใครสักคนหนึ่งเสมอ
9 วันแล้วที่ไม่มีในหลวงรัชกาลที่ 9



ผมมีคำถามอยู่หนึ่งคำถามที่สงสัยและค้างคาใจมาโดยตลอด



ทำไมท่านต้องเป็นผู้มาพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตที่จบการศึกษาด้วยตัวเอง บัญฑิตในแต่ละปีมีเป็นหมื่นเป็นแสนคน ท่านไม่เหนื่อยบ้างหรือ? ถึงแม้ช่วงหลังๆมานี้ ท่านจะไม่ได้ทำหน้าที่นี้ เเต่ลูกหลานของท่านก็ยังสืบทอดหน้าที่นั้นต่อมาจนถึงปัจจุบัน



ผมสงสัย แต่ผมก็ไม่เคยคิดเค้นหาคำตอบจริงจังสักครั้ง...จนมาวันนี้...ตอนที่ท่านจากไป รายงานพระราชกรณียกิจตอนหนึ่งทางโทรทัศน์ไขข้อข้องใจของผมได้ทั้งหมด



คำตอบสั้น ๆ ที่ผมได้คือ...



"ท่านต้องการพูดคุยกับบัณฑิตและสั่งสอนบัณฑิตก่อนที่จะสำเร็จการศึกษา"

...



จะมีกษัตริย์องค์ใดในโลกใบนี้ที่อยากจะใกล้ชิดกับประชาชนมากเท่าท่านอีกหรือ..คือคำถามถัดมาที่เกิดขึ้นในใจผม



ภาพที่ท่านนั่งคุกเข่าเพื่อพูดคุยกับประชาชนที่มารอรับเสด็จ

ภาพที่ท่านเดินป่า ลุยน้ำ ลุยฝนเพื่อพบเจอกับประชาชนในถิ่นทุรกันดาร

ภาพที่ท่านมอบปริญญาบัตรให้แก่บัณฑิตที่จบการศึกษาทีละคน ๆ



ทุกอย่างที่ท่านทำ คงเป็นเพราะความรักเเละหวังดีจริงๆ ที่ท่านมีต่อประชาชน หรืออีกนัยหนึ่ง คือความรักที่พ่อคนหนึ่งมีต่อลูกจำนวนกว่าหกสิบล้านคนบนผืนแผ่นดินนี้



เวลาผ่านไป 9 วัน มีคำตรัสของท่านอยู่ตอนหนึ่งที่กินใจผมมากเป็นพิเศษ



"เป็นครูใช่ไหม ขอฝากเด็กๆด้วยนะ ช่วยสอนให้เขาเป็นคนดี"



คำพูดสั้นๆ ง่ายๆ ที่กินใจและแฝงไว้ด้วยความรักความห่วงใยที่มีต่อเด็กๆ ซึ่งจะเป็นกำลังสำคัญของประเทศชาติในอนาคต



อาจจะเป็นเพราะผมก็เป็นครูเหมือนกัน ถึงได้รู้สึกซาบซึ้งในคำพูดนี้มากเหลือเกิน หรือต่อให้ไม่ได้เป็นครู ผมว่าทุกคนก็คงรู้สึกได้เหมือนกัน



เราเป็นครูของใครสักคนหนึ่งเสมอ



จงเป็นคนดี

และสอนให้คนที่อยู่รอบตัวเป็นคนดี



นี่คือสิ่งที่ผมตีความได้จากคำตรัสของท่าน



------------------------------------------------------------------------------

 

SHARE
Writer
pratpreecha
Writer
ชอบเขียนครับ อยากจ้างเขียนอะไร ลองติดต่อมาได้นะครับ^^ ฝากติดตามFacebook <<Better Me Free Happiness:ดีกว่าเดิม สุขกว่าเดิม>>ด้วยนะครับ https://www.facebook.com/bettermefreehappiness/

Comments