ในวันที่พ่อจาก
วันที่ ๑๓ ตุลาคม 2559 หรือ October 13,2016
 
ในวันนี้เป็นวันที่เราตื่นเช้าแถมยังไม่รู้สึกง่วงอย่างผิดปกติทั้งที่เมื่อคืนนั้นนอนเกือบเช้า

จู่ๆก็เหมือนมีบางอย่างปลุกให้ตื่นจากนิทรา เราจึงเข้าเช็คเฟซบุ๊คและหวังจะนอนต่อ แต่ข่าวที่เห็นเต็มหน้าฟีดนั้นกลับไปใช่เรื่องเฮฮาปาร์ตี้ของทุกคนอีกต่อไป

ในวันนี้ เป็นวันที่พ่อหลวงได้จากเราชาวไทยไป
 ราชาที่เราไม่เคยแม้แต่จะเห็นพระพักตร์ตรงๆ  ได้แต่มองท่านอยู่หน้าจอทีวี ใครจะไปรู้กันว่าการที่พ่อหลวงของเราชาวไทยจากพวกเราไปจะทำให้เศร้าโศกและเศร้าหมองใจได้ขนาดนี้

โดยส่วนตัว เราที่เป็นเด็กที่เกิดมาในยุคสมัยที่มีทุกอย่างพร้อมแบบนี้ เด็กที่เคยนึกสงสัยว่าทำไมจะต้องยืนตรงแล้วรอจนเพลงสรรเสริญจบถึงจะได้ดูหนังในโรงอย่างสบายใจ เด็กที่เคยแหงนหน้ามองฟ้าแล้วเห็นเฮลีบินผ่านว่อนไปเพราะฝนเทียม เด็กที่เคยถามแม่ว่า 'ทำไมถึงเอารูปท่านมาไว้บนผนังบ้าน' เราที่เป็นเด็กแบบนั้น ในตอนนี้ได้เติบโตมาใต้พระบาทของท่าน ได้มีท่านคอยอยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรแบบนั้น ตัวเราเองนี้รู้สึกภูมิใจและโชคดีมาก เราที่ตื่นมาเช้าเกินปกติหวังที่จะนอนต่อ แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ความเศร้าหมองปกคลุมไปทั่ว อยากจะตื่นมาด้วยความสดใสแล้วพูด 'ทรงพระเจริญ ขอให้อยู่กับลูกหลานชาวไทยไปนานๆ' แต่ดูเหมือนมันจะสายเกินไปเสียแล้ว

การที่เราเศร้าหมองอยู่แบบนี้เป็นสิ่งที่พ่ออยากเห็นจริงๆหรอ? พ่ออยากให้ประชาชนของท่านต้องเศร้าโศกเสียน้ำตาให้ท่านงั้นหรือ? พ่อจะจากไปอย่างสงบได้หรือไม่หากเห็นน้ำตาของปวงชนที่ท่านรัก? ในตอนนี้นเราจึงคิดได้ว่า
หากแม้น้ำตานี้จะไม่สามารถหยุดไหลได้ แต่อย่างน้อยก็ขอมอบรอยยิ้มนี้ให้ท่านเพื่อส่งความเคารพ รัก และภักดีของข้าพเจ้า ให้ท่านได้หลับ และ พักผ่อน อย่างสุข สงบใจ


ขอขอบพระคุณพ่อหลวงที่คอยรัก ช่วยเหลือ เข้าใจ และดูแลเราเหล่าปวงประชามาตลอด 

พ่อหลวงได้มอบรอยยิ้มให้ใครหลายๆคน อนาคตต่อจากนี้ที่ไม่มีพ่อคอยค้ำจุน ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง หรือจะเกิดอะไรขึ้นแต่อย่างน้อยๆก็ขอให้ราชาที่ดีแบบท่านหลับให้สบาย แล้วไปสู่ภพภูมิที่ดี

พ่อหลวงยังคงอยู่ในใจชาวไทยเสมอ ขอบพระทัยสำหรับความเหนื่อยยากที่ท่านได้ทำมาตลอด
ไม่ว่าชาติภพใด ข้าพระพุทธเจ้าก็จะขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป





SHARE
Writer
SandClock
storyteller
Nothing more than a little Sand'Clock

Comments