Nurse Note
16.11.2016

เช้าวันพุธกลับมาอีกแล้ว .... 

ความพิเศษของมันน่ะหรือ ก็ไม่ได้วิเศษวิโสอะไรนอกจากเป็นวันกึ่งกลางของสัปดาห์สินะ
อืม ... คงงั้น 
แต่สำหรับชีวิตนักศึกษพยาบาลตัวน้อย ๆ  เช้าวันพุธอาจจะมีอะไรมากกว่าวันกลางสัปดาห์ก็เป็นได้ เพราะอะไรล่ะ 
ก็เป็นวันขึ้นวอร์ดไง  
ความมหัศจรรย์บังเกิดได้ทุกเมื่อ รถรับส่งอาจจะมารับตอน 06.50 น. ก็ได้ใครจะรู้ 
หากคุณตื่นไม่ทันน่ะหรือ ก็ซวยไงคะงานนี้ 
ว่ากันว่านักศึกษาพยาบาลมีคติ แบบหนังฟรีแลนท์ คือ   
"นักศึกษาพยาบาล ห้ามป่วย ห้ามลา ห้ามมาขึ้นวอร์ดสาย" คือป่วยยังไงก็ต้องขึ้นวอร์ดให้ไหวนั่นเอง ไม่งั้น แอดวอร์ดรัว ๆ  งานนี้ได้ป่วยหนักกว่าเดิมแน่ 
ก่อนขึ้นวอร์ด 
สาธุ ขอให้วันนี้ผ่านไปได้อย่างราบรื่น สองมือพนม แล้วยกเหนือหัว ถอนหายใจเบามือกระชับสายกระเป๋าแล้วเดินไปอย่างมุ่งมั่น 
ภาพผู้ป่วยนอนบนเตียง ยังติดตา ฉันช่วยเขาได้จริงไหม เขาจะรู้สึกดีหรือเปล่า นั่นคือคำถาม ขอให้คุณตาหายป่วยนะคะ  ที่คือ คำอธิฐาน 

ด้วยสภาพของวอร์ด Trauma ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่มาก็จะเป็นผู้ป่วยที่ประสบอุบัติเหตุ โดยส่่วยใหญ่ก็เป็นจากจักรยานยนต์ ไม่สวมหมวกกันน๊อก  งานนี้สมงสมอง นี่แหละค่ะเรื่องใหญ่เลย 

หลายคนโอดครวญเพราะความเจ็บปวด หลายคนต้องสูญเสียอวัยวะ นั่นเป็นอุธาหรณ์ ให้เราระวังตัวมากขึ้นว่าอุบัติเหตุเกิดได้ทุกเมื่อจริง ๆ  ไม่ว่าจะอายุมากหรือน้อย ก็มีโอกาสเข้ามาที่โรงพยาบาลกันทั้งนั้น 

จริง ๆ บนวอร์ดก็ไม่ได้เลวร้ายนะ  ถ้าหากว่าวันนั้นไม่โดนดุ   อย่างน้อยก็ได้ช่วยอาบน้ำคุณตาคุณยาย ท่านคงรู้สึกสบายตัวขึ้น นั่นคือสิ่งที่นักศึกษาพยาบาล กะโปโลคนหนึ่งคิด 

เย็นลงวอร์ด ก็โรยราตามสภาพ  แต่ภารกิจก็มิได้หมดสิ้นเสียทีเดียว 

กิจกรรมของทางคณะ  เราก็ไม่อาจละทิ้งได้ ซ้อมแสตนเชียร์ให้น้อง ๆ อย่างไรล่ะ 
ทุกครั้งที่ไปก็เฝ้าหวังว่าน้อง ๆ จะมาซ้อมกันครบ หวังว่าจะไม่ทำให้น้อง ๆ รู้สึกแย่ เราตั้งใจมาก ตั้งใจจริงๆ  แล้วปัญหามากมายก็ถาโถมมาไม่ว่างเว้น 

วันสุดท้ายที่ส่งเคส (ลงวอร์ด) น้องก็ได้ขึ้นโชว์เชียร์ เสียงเพลงของความตั้งใจเรียกน้ำใส ๆ ให้ไหลจากตาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย มันคือความตื้นตัน ที่ไม่อาจกลั่นกรองเป็นคำพูดได้  
นี่สินะ สีสันเล็ก ๆ น้อย ๆ  ของนักศึกษาพยาบาล (จอมเพี้ยน)

ลงวอร์ด ส่งเคส กิจกรรมเสร็จ สถานีต่อไป ก็ไฟนอลแล้วล่ะ   วนไป วนไป  (อย่างน้อย อ่านหนังสือก็หนุกกว่าเขียนเคสล่ะ ) 

เขียนบันทึกไว้ตั้งแต่ 16  แต่เขียนจบวันที่ 29  โธ่ เอลวา 

ระหว่างนั้น ก็ผิดหวังกะอีกหลายเรื่องทั้งรื่อง ส่งนิยายประกวดนักเขียนหน้าใสปี 9 เอย ตอบคำถามลุ้นหนังสือเอย (เฮ้ออออ  บางครั้ง เราก็ไม่ควรหวังเลยเน๊อะ)

นั่นละนะสีสันของชีวิต 

SHARE
Writer
Elva
writer
เพราะพรหมลิขิตให้ฉันรู้จักเธอ แต่พรหมไม่ได้ลิขิตให้เรารู้จักกัน....

Comments