Chat.1
เฮ้อ "เสียงถอนหายจากหญิงสาวด้วยความเหนื่อยล้า  หลังจากเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องเดิมๆที่คุ้นตา ห้องไม่เล็กแต่ก็ไม่ใหญ่อะไรมากมาย แต่กับความรู้สึกของ เธอ มันกลับอบอุ่นและเป็นที่ๆสบายใจที่สุด
หญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องตามปกติ เอากระเป๋าไปวางที่เดิมของมันในทุกๆวัน ตามปกติของทุกๆวันเธอจะเปิดพัดลม ทอดกายลงนอนในที่นอนที่แสนนุ่ม อบอุ่นเป็นอะไรที่ร่างกายและจิตใจของเธอ โหยหามาทั้งวัน
การที่จะต้องเผชิญหน้ากับโลกข้างนอกที่วุ่นวาย และมีแต่ปัญหามันทำให้พลังงานในร่างกายเหมือนจะหมดทุกๆวัน และพอถึงห้องมันก็เหมือนได้ชาตแบต
.
การได้นอนคิดคิดทบทวนเรื่องราวต่างๆในแต่ละวัน 
บางครั้งมันก็เหนื่อยมากๆ เธอแอบคิดอยากระบายให้ใครซัคนได้ฟัง บางครั้งก็อยากจะมีใครซักคนให้ระบายบ้าง กอดเวลาเหนื่อย ปลอบเวลาเศร้า อยากมีคนพิเศษ ซักคนหนึ่ง ที่สามมารถเล่าทุกอย่างให้ฟังได้ บ่นแต่ไม่คาญเธอ 
แต่ขึ้นชื่อว่า
คนพิเศษ 
มันคงไม่หาง่ายขนาดนั้น ก่อนที่ความคิดของเธอจะตะเลิดไปไกลกว่านี้ เธอหลุดออกมาจากผวังนั้น 
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ปลดล็อคและต่อด้วยการกดเข้าโซเชี่ยว มาเคยสิ่งที่เธอเปิดขึ้นมาอย่างแรกก็คงไม่พ้น Facebook เหมือนจะเป็นสิ่งที่ไม่มีคนไหนไม่รู้จัก 
เธอเลื่อนหน้าจอไปเรื่อยๆ อ่าน และดูอะไรมากมายที่ผ่านหน้าจอนี้ และเรื่องยอดฮิตก็คงไม่พ้นเรื่อง "ความรัก" มีทั้งมีความสุขและผิดหวัง มันก็เป็นธรรมชาติของคำว่ารักแหละ เธอพูดออกมาลอยๆ
.
เธอก็เป็นอีกคนนะที่ผ่านทั้งเรื่องรัก เสียใจ อกหัก แต่สำหรับเธอตอนนี้ จะให้มีก็ได้ หรือ ไม่มีก็ดีนะ 
เพราะสำหรับเธอที่เริ่มชินกับการใช้ชีวิตอยู่คนเดียว มันก็เหงาบ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับเกลียดคำว่ารัก 
แต่ก็นั้นแหละ คนพิเศษ นิ มันไม่ได้หากันง่ายๆ
บางคนแค่เข้ามาทักทายสั้นๆไม่มากมาย ยาวนานเท่าไหร่ก็เดินจากไป หรือว่าบางคนที่เธอรู้สึกดีเขาก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนเธอ หรือไม่ก็คนที่มาชอบเธอแต่เธอไม่ได้ชอบ  และก็เป็นเรื่องปกติแหละ เธอคิดว่าเรื่องแบบนี้มันบังคับใครไม่ได้หรอก 
การกินข้าวคนเดียว ไปไหนคนเดียวมันก็สบายใจดีนะ
ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น มีเวลากับเพื่อนๆมากขึ้นด้วย มีแต่เสียหัวเราะ ไม่ต้องมีน้ำตา 
 .
แต่ใจของมนุษย์เรามันไม่แน่นอนหรอก ความรู้สึกยิ่งบังคับยาก
.
ติ๊ง . ติ๊ง . เสียงแจ้งเตือนข้อความของfacebook ดังขึ้น ทำให้เธอหลุดจากผวังแห่งความฝันนั้น 
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูมีมันเป็นเสียงข้อความจาก ชายหนุ่มที่เคยรู้จักเเละคุ้นตา 
:สบายดีไหม?     
   เป็นคำถามทั่วๆไปแต่กลับทำให้ใจเธอเต้นแรง เธอสัมผัสได้ถึงการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติจนสัมผัสได้ ความรู้สึกนี้มันไม่น่าจะเกิดขึ้นกับเธออีก
:สบายดี แล้วเธอละสบายดีไหม?
.
ความรู้สึกดีๆเริ่มขึ้น เธอไม่รู้หรอกว่ามันจะเป็นยังไงต่อไม่ แต่รู้ว่าเขากลับมาทำให้เธอรู้ว่า ความรู้สึกดีๆมันเป็นยังไง แต่อ่านตัวหนังสือคำทักทายธรรมดา แต่มันทำให้เธอยิ้มไม่หุบ.....
.

การเริ่มต้นของการสนทนา...
SHARE
Writer
TurtleNN
turtle
Remember

Comments