กาแฟดริปกับมะนาวโซดา
กาแฟดริปหอมกรุ่นกับนิตยสาร Kinfolk บนโต๊ะบาร์ไม้ติดกระจกร้าน เสื้อเชิ้ตคอกลมสีขาวกับกางเกงขาบานสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาวผลิตที่ญี่ปุ่น แว่นกันแดดทรงเก๋จากจตุจักร เก้าอี้สามขาตัวซ้ายสุดติดกำแพงอิฐแดง ที่นั่งประจำของเธอ

มะนาวโซดาเปรี้ยวจี๊ดกับหนังสือนิยายคลาสสิคมือสองฝุ่นจับ บนโต๊ะบาร์ไม้ติดกระจกร้าน เสื้อยืดคอกลมสีเทากับกางเกงขาสั้นสีเนื้อ รองเท้าแตะหนีบ แว่นสายตากรอบดำหนา เก้าอี้สามขาตัวขวาสุดติดประตูทางเข้าร้าน ที่นั่งประจำของเขา

เธอจำเขาได้ เขามาที่นี่ทุกเช้าวันอาทิตย์
เขาจำเธอได้ เธอมาที่นี่ทุกเช้าวันอาทิตย์

เธอสะพายกล้องฟิล์ม Olympus มือสอง

เขาสะพายย่ามลายนักเขียนยุคโบราณ

ถึงแม้จะเจอกันทุกสัปดาห์จนจำหน้ากันได้ แต่ก็ไม่มีใครคิดจะทำความรู้จักกันและกัน เขาดูแตกต่างจากเธอ และเธอก็ดูแตกต่างจากเขา ระหว่างเขากับเธอถูกขวางกั้นเอาไว้ด้วยกำแพงของไลฟ์สไตล์ที่แตกต่าง

ทั้งสองจึงไม่ต่างกับคนแปลกหน้าของกันและกัน เพียงแค่บังเอิญเป็นลูกค้าประจำของร้านกาแฟร้านเดียวกันในเวลาเดียวกันทุกสัปดาห์ก็เท่านั้นเอง

แต่ถึงกระนั้นแล้ว ทั้งสองต่างก็รู้กันดีว่า หากไม่มีการปรากฏตัวของอีกฝ่าย เช้าวันอาทิตย์ของเขากับเธอก็คงไม่อบอุ่นเหมือนอย่างที่เป็นในทุกสัปดาห์

กาแฟดริปกับมะนาวโซดาอาจจะเข้ากันได้ดีก็เป็นได้ เจ้าของร้านยืนมองเงียบ ๆ จากหลังเคาน์เตอร์ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า

ไม่รีบร้อน "สโลวไลฟ์" ยังไงร้านกาแฟก็ยังเปิดรอพวกเขาอยู่ทุกสุดสัปดาห์
SHARE
Written in this book
Short Stories (Thai)
เรื่องสั้นอันประกอบขึ้นจากเศษเสี้ยวของชีวิตจริงและโลกในจินตนาการ

Comments