ตัวประกอบ
ตั้งแต่ผมเด็ก ๆ เมื่อคนพบผม หากผมไม่นั่งอยู่ข้างหน้าคอมพิวเตอร์ ผมก็จะนั่งอยู่ข้างหน้าของเล่น

ในสมัยนั้น คำว่า "บ้าน" ในความเข้าใจของผม ยังเป็นสถานที่ที่มีสองชั้น มีหลายห้อง มีห้องกินข้าว ห้องรับแขก หลายห้องนอน มีรั้วสีฟ้า มีลานหน้าบ้าน มีสนามหญ้า มีห้องกระจกที่ต่อเติมเป็นพิเศษ มีห้องแอร์

ผมจำได้ว่าตรงข้างในบ้าน ใกล้ ๆ กับประตูข้างหน้า จะมีคอมพิวเตอร์อยู่หนึ่งเครื่อง ตอนแรกก็เป็นเครื่องพีซีธรรมดา ตอนหลังก็กลายเป็นเครื่องแม็ค ผมก็จะนั่งเล่นเกมกับเครื่องนี้อยู่เป็นประจำ ตามที่ครอบครัวได้แบ่งเวลากันใช้คอมพิวเตอร์เครื่องเดียว

เครื่องประดับความบันเทิงชีวิตของผมก็มีอยู่มากมาย ทั้งรถของเล่นเล็ก ๆ ขนาดนิ้วสองนิ้ว ลูกฟุตบอลพลาสติกที่เตะเล่นกับแม่ จักรยานที่ไม่เคยได้ปั่นไปนอกปากซอย

ผมก็เล่น ๆ เลิก ๆ ไปตามประสาเด็กเบื่อง่าย เบื่อของเล่นชิ้นนั้นก็ไปเล่นของเล่นชิ้นนี้

ตอนนั้นผมเป็นเพียงเด็กประถมที่เรียนอยู่โรงเรียนใกล้บ้าน ผมพบกับเลโก้ ตัวต่อที่ผมไม่ได้เล่นมานานตั้งแต่สมัยอนุบาล

เลโก้เป็นของเล่นที่แปลก

เป็นของเล่นที่มีเป้าหมายในการสรรสร้างสิ่งที่เป็นของเราเอง ซึ่งมันต่างจากการวาดรูป เพราะเป็นการต่อตัวต่อที่เราสามารถจับต้องได้ เป็นของเล่นที่แต่ละคนส่งความคิดเข้าไปในสิ่งที่สร้าง แล้วก็ปล่อยมันให้เป็นไป

เมื่ออยากสร้างอะไรใหม่ ๆ ก็ถอดตัวต่อ ทำลายของเก่า เพื่อให้ของใหม่มีตัวตนในโลกความจริง

ขณะที่พ่อแม่กำลังดูโทรทัศน์ที่ชั้นหนึ่ง ผมเริ่มประดิษฐ์จินตนาการอีกครั้งบนชั้นสอง ค่อย ๆ ต่อ ค่อย ๆ ประกอบจนภาพร่างในจินตนาการกลายเป็นรูปร่าง

เมื่อเวลาผ่านไป ก็บังเกิดยานลำใหญ่ในสายตาของเด็กน้อยคนหนึ่ง

จากห้องเล็ก ๆ ที่ชั้นสอง
ผมค่อย ๆ ยกยานลำนี้ขึ้นมา
ให้พ่อแม่ด้านล่างได้เห็นสิ่งที่สร้าง

แต่ยานเป็นอิสระจากมือเล็ก ๆ

ยานที่ถูกประกอบขึ้นอย่างไม่คำนึงถึงโครงสร้าง
กลายเป็นตัวต่อชิ้นเล็กชิ้นน้อย

นับแต่นั้นมา ผมไม่ประกอบอะไรอีกเลย

SHARE
Writer
Coury
Breather
สร้างฝัน สร้างสาร สร้างสรรค์ สร้างเรื่องด้วยปัญญา หาเรื่องด้วยความเดือดดาล

Comments

Choipango
4 years ago
ฉันนึกว่าแกเป็นตัวประกอบ เห็นขึ้นรูปเพื่อน โถถัง กลายเป็นเลโก้ซะงั้น
Reply