นี่เธอไปอยู่ที่ไหนมา
        นั่นสินะ ทุกครั้งที่นึกถึงความสัมพันธ์ครั้งนี้ของตัวเอง ผมก็ยังรู้สึกสับสนว่าทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ กับความสัมพันธ์ในครั้งก่อนๆที่จบลงไปผมก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงจบลง ทั้งที่ผมตั้งใจ ผมพยายาม ผมอดทนรออย่างที่สุดแล้วเพื่อสร้างความสัมพันธ์ให้แข็งแรง....ไม่เอาดีกว่า ถ้าจะพูดถึงมันก็คงมีแต่เรื่องเศร้าๆที่ผมพอนึกออก ขอกลับมาต่อในความสัมพันธ์ในปัจจุบันพอละกัน
        ในความสัมพันธ์ครั้งนี้ช่างดูต่างไป ผมไม่ได้พยายาม ผมไม่ได้ตั้งใจหรืออดทนจนเหนื่อยและไร้ซึ่งการคาดหวังใดๆ ผมเพียงแค่ศึกษาเค้าไปเรื่อยๆ ทุกอย่างมันช่างดูนุ่มนวลและประณีตทั้งที่ผมไม่ใช่คนคุยเก่ง เป็นแค่นักเลงคีย์บอร์ดคนหนึ่ง ผมก็แค่คุยแชทกับเค้าไปตามประสาคนอยากรู้จัก แต่เมื่อเวลาผ่านไปไม่นานผมกลับประหลาดใจเล็กน้อยที่เค้้าก็ตั้งใจ ใส่ใจและพยายามรู้จักผมมากขึ้นเช่นเดียวกันทำไมถึงน่ารัก?~        ทุกครั้งที่ผมนึกถึงผู้หญิงคนนี้ ถ้าต้องนิยามความเป็นตัวเค้าสักคำ ก็คงจะเป็นคำว่า"อบอุ่น" ผมพูดได้เต็มปากแน่นอนว่าผมไม่เคยเจอคนที่อบอุ่นได้มากขนาดนี้ ทุกครั้งที่คุย ทุกครั้งที่เจอ สายตาเค้าอบอุ่น รอยยิ้มเค้าสดใส คำพูดก็อ่อนหวาน ท่าทางก็เรียบร้อย เมื่อพูดถึงผู้หญิงเราคงนึกถึงมารยาหรือความเสแสร้งบางอย่างที่เป็นเรื่องธรรมดาของผู้หญิง แต่ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นจากเค้า นอกจากสิวน้อยนิดบนแก้มกลมๆนั้นแล้วผมก็หาอะไรมาติเค้าไม่ได้เลย มันอาจจะดูเวอร์เกินไป ไม่แน่ว่าผมอาจจะตาบอดเพราะความรักไปแล้ว 555+
#อยู่นานๆหน่อยนะ

SHARE
Written in this book
ความรัก
Writer
Inthewind
loser
นักชอบเขียน

Comments