ความรักในแบบของผม
ใครทุกครั้งที่เราพูดถึงความรัก เรามักจะพูดถึง คนๆนึงที่ทำให้เรารู้สึกดีที่สุด รู้สึกมีความสุขได้มากที่สุด รู้สึกอยากรักมากที่สุด นั่นมันก็คือส่วนหนึ่งของความรัก

ถ้าเปรียบความรักเป็นสิ่งที่เราไม่รู้จัก รักครั้งแรกมักจะเป็นอย่างนั้นเสมอ เราไม่รู้ว่ามันทำงานอะไร เราไม่รู้มันทำอะไรได้ บางที เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคือ ความรัก 

ในครั้งแรก เราจะมึความรู้สึกครั้งแรกที่ไม่เหมือนกัน ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นเพียงเสี้ยววินาทีของความทรงจำที่เราจดจำไปตลอดกาล กาลเวลาเปลี่ยนไป ความทรงจำนั้นยังและยิ่งเพิ่มพูลขึ้นทุกๆครั้ง ความรักจึงเพิ่มพูลทำให้เราได้ทำความรู้จักมัน แบบตัวเป็นๆสักที

ความรักต่อมาอาจดูไม่แปลกใหม่ เป็นของที่เราคุ้นเคย แต่ทุกครั้งที่เรารู้จักมัน มันดูน่าสนใจขึ้นมาทุกที ความรักที่เข้ามา เราก็ยังอยากสัมผัสกับมันทุกครั้ง เป็นเหมือนแรงดึงดูดที่ไม่สามารถต้านทานมันได้ ยิ่งเราต้าน มันยิ่งแรงขึ้น แต่ยิ่งเราถลำเข้าไป เราจะรู้สึกถึงความอบอุ่นที่อยู่ในตัวมัน มันคือแสงแดด มันคือความร้อน ถ้าเรารู้ว่ามันทำงานยังไง มันจะไม่ทำร้ายเราเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ถ้าเราใช้มันผิดเมื่อไหร่ นั่นแหละมันคือสิ่งที่น่ากลัว

ทุกครั้งที่ความรักก้าวเข้ามาใกล้ตัวเรา ต้องรู้ด้วยว่ามันก็มีขอบเขตของมัน ขีดจำกัดของความรู้สึกทั้งปวง ไฟที่อบอุ่น เมื่อเข้าใกล้มากเกินไปก็เป็นเหมือนอัคคีที่แผดเผาเราไป ไม่มีใครรู้หรอกว่าความรุนแรงมากเท่าไหร่ ยกเว้นแค่เรา แค่เราเท่านั้น

ความรักถึงแม้มันจะดูสวยงาม แต่มันก็มีขีดจำกัด ไม่ใช่ใครก็จะเข้าไปได้ทั้งหมด ไม่ใช่ใครจะรู้สึกได้เหมือนกันทั้งหมด มันขึ้นอยู่ว่า เราจะรู้ไหมว่าควรเข้าไปเมื่อไหร่ ควรออกเมื่อไหร่ นั่นแหละคือสิ่งสำคัญ ระยะห่างที่พอควรทำให้เราทั้งคู่นั้นอยู่ต่อไปได้ ความรักของเราจะเก็บมันไว้หรือจะปล่อยมันไปก็ขึ้นอยู่กับเราที่จะใช้มัน อยู่ความรักในรูปแบบของเราเอง
SHARE

Comments