สิ่งหนึ่ง รั้งเราไว้ ยามที่เราหมดรักในตัวเอง
เราเหมือนมีเพื่อน แต่จริงๆก็เหมือนไม่มี
ต่างคนต่างวิ่งไปในเส้นทางของตัวเอง
จนแทบไม่มีใครเงยหน้าขึ้นมามองคนอื่นๆ
จนวันหนึ่ง เราต้องการแค่ คนคนหนึ่ง กลับไม่มีใคร
เส้นทางข้างหน้ามืดมิด เส้นทางข้างหลังมืดมิด
เหลือเพียงแค่ต้องตะกายขึ้นฟ้า เพื่อหาแสงสว่าง

ฝนตกลงมา มันพาน้ำตาเราไหลอาบตัวเราไปทั่ว
แต่ในขณะเดียวกัน เราเพิ่งมองเห็นว่ามีคนอื่นๆมากมาย
ก็ตอนเราตะกายขึ้นมาสูงมากพอแล้ว


ความต้องการ ของความเหงา ไม่มี
ความต้องการ ของความเงียบ ไม่มี
ความต้องการ ของความสนใจ ไม่มี
ความต้องการ ของความเห็นใจ ไม่มี

เราไม่ได้ต้องการสิ่งใดๆแล้ว นอกจาก สิ่งหนึ่ง รั้งเราไว้ ยามที่เราหมดรักในตัวเอง



ขอบคุณ Strorylog เสมอ สำหรับพื้นที่พ่นความคิดด้านลบ ที่ไม่มีใครอยากจะอ่าน
HBD to Me :D
SHARE
Writer
TwentyDecember
Human Error
โปรแกรมเมอร์ ผู้หญิง จนๆ ที่ชอบถ่ายรูป​ || INFJ-T || FB Pages : PostItStoryByHumanError

Comments

Lostlost
2 years ago
HBD to yoU :D
Reply
TwentyDecember
2 years ago
thank you mak mak ka .