คนทางนั้น
คิดถึงท้องฟ้าที่นี่บ้างนะ

คิดถึงคนที่นั่งคุยกันที่ห้อง ๒๔๗ วันนั้นด้วยก็ดี

เพราะตอนนี้เขาคิดถึงเธอมากเลย

.....

บทสนทนาสั้นๆในวันนั้นเรายังจำได้ดี
เหมือนว่าครั้งนั้นจะเป็นครั้งแรกที่ได้คุยกัน 
และดูเหมือนจะเป็นครั้งสุดท้ายด้วย ..


เราไม่ได้ชอบเขาแบบที่คนอื่นเขาคิดนะ
เราชอบแค่ในแบบที่เราอยากรู้สึก
เป็นความรู้สึกของเราที่อธิบายให้คนอื่นฟังไม่ได้
ให้ฟังไม่ได้เลยจริงๆ
เพราะฉะนั้นก็ขอชอบในแบบที่เราสบายใจนะ

จากครั้งสุดท้ายที่เจอกัน ผ่านมาปีกว่าแล้วเรายังไม่ได้เจอกันอีกเลย 
บางทีอาจเป็นเพราะ ..
วงโคจรของเราห่างกันมากจนไม่สามารถกลับมาใกล้กันได้อีก
เพราะฉะนั้นขอถือว่าเป็นความทรงจำดีๆของเราแล้วกัน ขอบคุณนะ : )


SHARE
Written in this book
Hi ;)
ยินดีที่ได้รู้จัก
Writer
moonshy
Me, little moon
บางทีเราก็สับสนในตัวเอง ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

Comments