ผมกับความเหงา อยู่ใกล้กันเพียงนิดเดียว
        ตอนที่ผมกำลังนั่งพิมพ์อยู่นี้ ข้างนอกหน้าต่างฝนกำลังตกพรำๆ ให้ความรู้สึกสดชื่นอยู่บ้าง ประเด็นคือผมมีการบ้านที่อาจารย์ให้มาจำนวนมหาศาลที่ต้องทำ แต่ก็ยังไม่มีอารมณ์ เลยขอเข้ามาเขียนบอกความรู้สึกตัวเองเสียหน่อย 
        ใครบางคนบอกว่าความเหงานั้นเป็นเหมือนเพื่อน ผมก็คิดเช่นนั้น มันเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่ผมเจอบ่อยที่สุดในชีวิต หลายครั้งที่ไม่ว่าจะทำอะไร อยู่กับใครที่ไหน ผมก็ยังเห็นมันอยู่เป็นเพื่อนผมตลอดไม่ไปไหน ช่างเป็นเพื่อนยากที่คอยอยู่ดูแลกัน(เหรอ?)ไม่ห่างจริงๆ
        ผมเคยเกลียดความเหงามากๆ เกลียดที่มันไม่เคยทำให้เราเบิกบาน ไม่ทำให้รู้สึกสดชื่นกระตือรือร้นใดๆ ตรงกันข้าม มันทำให้เราติดอยู่ในโลกที่เราสร้างขึ้นมาเอง โลกที่ถูกตัดขาดจากความเป็นจริง ผมสงสัยมากว่าสััตว์ทั้งหลายนอกจากมนุษย์แล้ว มันรู้สึกเหงาเหมือนกันบ้างรึเปล่า ถ้าไม่พวกมันคงน่าอิจฉามากๆเลย 
        เมื่อผมเกลียดความเหงาผมก็เริ่มอยากจะกำจัดมันทิ้งไป ทำอะไรบ้าบอไร้สาระมากมาย เล่นเกม ดูซีรี่ย์ เล่นกีฬา กินเหล้า ลองคุยกับคนที่แอบชอบ บลาๆ ซึ่งถามว่ามันได้ประโยชน์อะไรมั้ย บอกได้เลยว่า "ไม่" 555+ ความเหงานั้นมันอยู่ลึกกว่าที่คิดไว้มากมาย มันอาจจะไม่ได้อยู่ลึก แต่มันอยู่กับเราตลอด 
เราไม่สามารถแม้แต่จะแกล้งเพิกเฉยต่อมัน 
       สุดท้ายสิ่งที่ผมพอทำได้ ก็คือเฝ้าดูมันอย่างเงียบงัน เมื่อมันเกิดขึ้น ผมไม่ได้วิ่งหนีหรือเมินเฉย อย่างที่ผ่านมา กลับกันผมแค่รับรู้การมีอยู่ของมันเท่านั้น ที่จริงความเหงาไม่ได้เข้าปะทะกับเราอย่างรุนแรงจนน่าหวาดกลัว มันเพียงเข้ามาโอบกอดเราช้าๆ มันไม่ใช่เพื่อปลอบประโลมใดๆ
แต่แค่มาบอกเราว่ามัน"มาอีกแล้ว" :)
21/9/2016
SHARE
Writer
Inthewind
loser
นักชอบเขียน

Comments

_nicha_
3 years ago
เหงาเหมือนกัน
มาทุกทีเวลาที่อยู่คนเดียว
Reply
Inthewind
3 years ago
^^"