เรื่องสั้นๆ แต่ความทรงจำแสนยาว

No.20

ตลอดเวลาที่ผ่านมา
ฉันมักจะตกหลุมรักคนที่ฉันได้มีโอกาสเจอเขาเพียง2-3 ครั้ง และจากนั้นเป็นต้นมา เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย... 
ฉันไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร 
บางทีก็อยากถามฟ้า ถามฝน ถามก้อนเมฆ หรือถามอะไรก็ได้ ว่าอะไร ทำไมต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นซ้ำๆ กับใจฉัน

แต่ละวันที่ล่วงไป ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง 

ที่ผ่านมาแม้ชีวิตของฉันจะว่างเปล่าจะปราศจากคนที่ฉันรัก
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรู้ว่า รักอยู่รอบกายและโอบกอดหัวใจฉันไว้เสมอ ก็คือความหวังและการรอคอยว่าเราจะได้พบกัน อีกสักครั้ง...

หรือที่เป็นแบบนี้อยู่ซ้ำๆ แท้จริงแล้วเพราะฉันเอง ที่ไม่กล้าเผชิญกับความรักที่อยู่ตรงหน้า 
เลยได้แต่หวังและศรัทธากับรักในความทรงจำที่ไม่มีทางเป็นไปได้

หากปาฏิหาริย์มีจริง ฉันยังอยู่ตรงนี้เสมอ เฝ้ารอการกลับมาของเธอ 

แต่หากปาฏิหาริย์ไม่มีจริง...
ขอจงมอบของขวัญแด่การรอคอยอันแสนยาวนานแห่งฉันสักครั้งเถิด...






ขอบคุณภาพจาก fb: Kunagorn 
SHARE
Writer
TadsaniofLove
นักคิด-ขีด-เขียน-เรียนรู้
Stay simple,learn dhamma,exercise,explore the world

Comments