สิ่งที่เด็กผู้หญิงได้เรียนรู้จากหัวขโมย.

กาลครั้งหนึ่งเมื่อยังไม่นานมานี้ เด็กหญิงได้ทำคุณลูกกวาดอันโตหาย

นั่นคือของมีค่าที่สุดสำหรับฉันเลยนะ

เด็กผู้หญิงจึงวิ่งไปฟ้องลุงหมีที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ 

"ลุงหมีคะ หนูทำลูกกวาดอันโตหาย"

"แล้วทำยังไงถึงหายได้ล่ะ?" ลุงหมีถาม

"ป้าพุดเดิ้ลไม่ชอบลูกกวาด หนูกลัวโดนป้าพุดเดิ้ลดุ เลยวางเอาไว้แล้วไปเอาของเล่น หนูจะเล่นกับคุณลูกกวาด แต่กลับมาคุณลูกกวาดก็หายไปแล้ว" เด็กหญิงร้อง 

"หรือว่าจะมีหัวขโมยมาเอาคุณลูกกวาดเราไป" ลุงหมีคิด

"ต้องเป็นขโมยแน่ๆ ปกติหนูวางคุณลูกกวาดเอาไว้ แต่คุณลูกกวาดก็ไม่เคยหายเลยนะ" 

"ก็เคยซะสิ" 

นั่นไม่ใช่เสียงของลุงหมี แต่นั่นคือเสียงของป้าพุดเดิ้ล

เด็กหญิงมองป้าพุดเดิ้ล ในใจคิด ทำไมป้าพุดเดิ้ลถึงพูดแบบนี้

ไม่มีใครในโลกที่ไม่เคยทำของหายกันเหรอ?

ทุกคนคงทำของหายกันเป็นเรื่องปกติสินะ...

เด็กหญิงได้แต่คิดแบบนั้น...


"ถ้าของหายเราต้องไปแจ้งคุณตะกวดนะ" ลุงหมีหันมาคุยกับเด็กหญิง

"ทำไมเหรอคะ?"

"คุณตะกวดมีหน้าที่จับขโมย แล้วจะได้หาของให้หนูไง"

ลุงหมีจึงพาเด็กหญิงไปหาคุณตะกวด ที่ทำงานของคุณตะกวดดูทรุดโทรมมาก แต่ลุงหมีบอกว่าคุณตะกวดจะจับขโมยได้ เด็กหญิงจึงมีความเชื่อมั่นในตัวคุณตะกวดมาก

"แจ้งของหายครับ"

"อะไรครับ"

"คุณลูกกวาดค่ะ คุณลูกกวาดของหนูโดนขโมย" เด็กหญิงฟ้อง

"ลูกกวาดเอง ไม่ใช่ไอโฟนใช่ไหม" คุณตะกวดย้ำ เด็กหญิงไม่เข้าใจ ไอโฟนคืออะไร

"คุณลูกกวาดค่ะ คุณลูกกวาดสำคัญมาก คุณตะกวดจะจับขโมยได้ไหมคะ?"

"โอ๊ย ของมันหายแบบนี้ประจำ เลิกหวังเถอะหนู ยังไงไม่ได้คืนหรอก" คุณตะกวดพูดด้วยท่าทางหงุดหงิด ดูเหมือนจะไม่สนใจเลยด้วย คุณตะกวดได้แต่นั่งจดไดอารี่อย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก

ไหนลุงหมีบอกว่าคุณตะกวดมีหน้าที่จับขโมยไง...

ถ้าสิ่งที่หายคือคุณไอโฟนแทนคุณลูกกวาด คุณตะกวดจะสนใจใช่ไหมคะ?

"แต่คุณลูกกวาด..."

"ถ้ามันสำคัญมากก็เก็บมันไว้ดีๆ สิ จะมาวางล่อขโมยทำไม ก็รู้อยู่ว่าขโมยมันจะขโมย"

เด็กหญิงรู้สึกหมดศรัทธากับคุณตะกวดแล้ว.


เด็กหญิงเริ่มรู้สึกว่า การที่คุณลูกกวาดหายไปนั้นคือความผิดของเธอ

ทีคุณตะกวดยังพูดเลยหนิ ว่าเราวางคุณลูกกวาดไม่ดีเองถึงได้มีคนเอาไปหน่ะ

เด็กหญิงกลับบ้านกับลุงหมี ลุงหมีได้แต่บอกเด็กหญิงว่าไม่เป็นไร ลุงหมีจะจับขโมยที่ขโมยคุณลูกกวาดให้เอง

เด็กหญิงดีใจ ลุงหมีต้องจับขโมยที่เอาคุณลูกกวาดไปได้แน่ๆ

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ" นี่คือคุณละมั่งผู้ชอบสอดรู้สอดเห็น สงสัยเขาคงบังเอิญผ่านมาได้ยินพอดี

"มีคนขโมยคุณลูกกวาดของหนูคนนี้ไปหน่ะ" ลุงหมีตอบ

"ขโมยก็มีหน้าที่ขโมยของๆ คนอื่นอยู่แล้วหนิ" คุณละมั่งตอบพลางเบะปาก เด็กหญิงไม่เข้าใจเขาเลย

"หนูแค่วางคุณลูกกวาดไว้แปปเดียวเอง" เด็กหญิงกล่าว

"คิดบ้างสิ ตั้งเอาไว้ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่ปลอดภัย ยังจะโง่ไปตั้งล่อโจรอีก คิดบ้างเนอะ"

เด็กหญิงเสียใจ..

คนที่เอาของๆ คนอื่นไปต้องผิดสิ เขาเป็นคนไม่ดีนะ

แต่เด็กหญิงกลับเริ่มรู้สึกว่าตัวเองผิด การที่คุณลูกกวาดโดนขโมยไปคงเป็นความผิดของเธอ

วันนี้เด็กหญิงได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งจากหัวขโมย

คนไม่ดีทำสิ่งไม่ดีนั่นแหละถูกแล้ว
ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของคนดี ที่ต้องเรียนรู้ที่จะปกป้องตัวเองจากคนไม่ดี 

โตขึ้นเด็กหญิงจะเป็นอาชญากร...




based on true story.

SHARE
Writer
twentyeight_A
INFJ
เพราะวงแหวนสำคัญต่อดาวเสาร์.

Comments

nawtpal
3 years ago
จบเท่นะ
Reply
twentyeight_A
3 years ago
เราเป็นคนเท่ไง - -