นักสะสมไร้สาระ
ทุกคนเป็นนักสะสม
การสะสมแต่ละคนก็คนละแบบกัน
สิ่งที่เราสะสมจะเพิ่มนิสัยของเรา
สะสมในแบบที่เราอยากจะเป็น
เราเลือกสะสมรูปสะสมความทรงจำดีดี
อีกอย่างที่มีเยอะมากๆคือปากกาสีๆเยอะจริงๆ
สมุดไว้จดนั้นจดนี้เขียนไปเรื่อยไร้จุดหมาย
หนังสือทุกเดือนซื้อเดือนละสองสามเล่ม
แต่ถ้าไปงานสัปดาห์หนังสือจัดมาเป็นกระเป๋าลากกันเลย
เราชอบอ่านหนังสือเป็นชีวิตจิตใจ
อ่านในหลายๆแบบไม่ได้เจาะจง


เวลาจัดห้องเก็บกวาดที
ก็จะเจอสมบัติที่หายไปนาน
นั้งชื่นชมเป็นชั่วโมง
แล้วภารกิจจัดของก็ไม่เคยจะจบด้วยความรวดเร็ว
แต่ทุกครังที่ได้เห็นของสะสม
สิ่งที่มีความสุขและอบอุ่นใจ
และดีใจที่เราไม่ยอมให้ชีวิตมนุษย์เงินเดือนกินชีวิตจิตใจเรา
ยังคงมีมุมที่เราเป็นเรา
มีมุมที่ยังคงมีความไร้สาระอยู่ในใจ


ถ้าเรามีสาระตลอดเวลาแม้ในขนะที่จะนอนหลับ
คงจะเครียดน่าดู
อย่ายอมให้เงินกินหัวใจเราเลย
ปล่อยใจให้มันได้เป็นอิสระบ้าง
ให้ใจได้พักกับสิ่งที่เราชื่นชอบบ้าง
เล็กๆน้อยแต่เติมเต็มความสุขใจให้เราได้
เวลาว่างๆใจนิ่งๆลองออกไปถ่ายรูปในมุมที่เราชอบ
ออกไปดูท้องฟ้าสดใส 
สัมผัสสายลมแสงแดดพักกายพักใจ



การสะสมของไร้สาระ
จากสายตาคนอื่นอาจมองว่าไร้ประโยชน์
แต่ใครจะรู้ของไร้สาระนั้นแหละที่ให้ใจมีความสุข
แบ่งมุมๆหนึ่งในใจให้กับความสุขที่หามาได้ง่ายๆ
เหมือนตอนเด็กๆที่เรายิ้มได้ง่ายๆหัวเราะได้ง่าย
ยิ่งเราเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นเรายิ่งจะสุขยากขึ้นทุกวัน
เราเลือกทึ่จะมีชีวิตยากๆ
ด้วยการมีสาระกับชีวิตตลอดเวลา
ลองไร้สาระบ้างลองยิ้มให้ตัวเองในทุกๆเช้า
แล้วจะพบว่าเรื่องไร้สาระที่ทำมันเปลี่ยนชีวิต
เปลี่ยนเป็นคนที่กลับมาสดใสอีกครั่ง
กลับมามีพลังในการทำงาน
กลับมาพบกับความสุขที่ใจเรา
ได้ความสุขมาโดยไม่ต้องออกไปไหนไกลๆ
ความสุขที่เกิดจากให้เราเอง
มาเป็นนักสะสมความไร้สาระกัน

160911
โดย
เพื่อนเพื่อน
SHARE
Written in this book
กาลเวลา
Writer
JariJari
Engineer วิศวกรอยากเขียน
เรา มี อะ ไร จะ เล่า ให้ ฟัง ヾ(@⌒ー⌒@)ノ ขอบ คุณ ที่ แวะ มา ทัก ทาย ค่ะ

Comments