เฉย
บางทีเราก็รู้สึกว่าตัวเองเฉยเกินไป
 
ล่าสุด แมวที่เรา(คิดว่า)สนิทกัน  
หายไปจากบ้าน แต่ใจเรากลับปกติดี  
 
ความจริงคงไม่แปลกที่จะไม่รู้สึกอะไร  
ถ้าระหว่างเราไม่มีความทรงจำร่วมกัน 
ไม่มีเหตุการณ์ประทับใจ  
ไม่เห็นทุกวันวันละหลายชั่วโมง
  
แต่มันไม่ใช่ไง นี่เราอยู่ด้วยกันมาสองปี
และนี่ก็ไม่ใช่ความสัมพันธ์เดียว 
ที่ทำให้คิดว่าเราเฉย จนเกินพอดี (รึเปล่า)
 
ขอย้อนไปไกลกว่าหนึ่งวัน 
เป็นหลายๆ หนึ่งวันที่ติดกัน 
มีคนหายไปจากเราเยอะนะ  
 
เป็นคนที่ไม่อยากให้หาย   
แต่หายไปก็ไม่เป็นไร
เราเสียใจแต่เราก็ไม่เสียใจ  
มันเป็นแบบนี้จริงๆนะ
พอหายไปหลายๆ คน  
จนคนล่าสุดเราก็ปกติดี  
  
แต่ขอขยายความว่า 
คนที่ว่านี่ไม่ได้อยู่ในสถานะเพื่อน  
ญาติหรือครอบครัวนะ   
แต่ขอไม่นับคนรู้จัก  
เพราะหายไปคงไม่อะไร
เอาเป็นว่าเรากำลังหมายถึง 
คนที่อยู่ในสถานะพิเศษกว่าเพื่อนแบบนี้ละกัน

อาจสงสัยแล้วว่าทำไมมาเทียบกับแมว 
เพราะเราว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่พิเศษเหมือนกัน อาจเพราะเรามีมุมมองต่อเรื่องนั้น มีอิสระ มีช่องว่าง เหมือนกันก็ได้ (ขยายอีกหน่อยว่าไม่ถึงสิบคน เพราะนั่นจะทำให้เราดู Hot เกินจริง 5555)
  
ถึงตอนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม 
ถามว่าลืมไหม เราไม่ลืม  
รู้สึกอะไรไหม ก็ต้องรู้สึกแน่นอน 
เราไม่ตั้งคำถามว่าไปแล้วจะกลับมาไหม 
(ไม่สิ เคยถามตัวเองถึงคนนึง  
แล้วลืมไปเลย จนได้เจอเมื่อไม่กี่วันก่อน)
แล้วชีวิตก็ปกติ 

เหมือนวันนี้ที่แมวเรากลับมา 
เราก็เหมือนเดิม  
แล้วถ้าสมมติพรุ่งนี้หายไปอีก    
เราตอบได้เลยว่าชีวิตเราจะยังปกติดี   

ป.ล. เราไม่ได้อยากเขียนเรื่องนี้ 
ก่อนเรื่องอื่นๆ หรอก
แต่พอดีเแมวตัวนั้นทำให้คิดขึ้นมา 




SHARE

Comments

nawtpal
3 years ago
ผมมีแมวที่หายไป
มีคนที่หายไป
ทั้งคู่ มันคงไปเจออะไรที่ดีกว่าอยู่กับเรา
อย่างน้อย ผมก็อยากคิดแบบนี้นะ
Reply
TheyCallMe_____
3 years ago
ที่แน่ๆ พวกเขาสบายใจ ; )