มีความรักทะเล
ฉันชอบทะเลนะ แล้วก็ชอบมานานแล้วด้วยตั้งแต่เด็กๆ ฉันมักจะถูกเตือนเสมอว่าอย่าว่ายไปไกล เพราะ มันลึกและอันตราย ฉันรู้ตัวว่าฉันว่ายน้ำไม่เก่ง และฉันก็ฟังคำเตือนไว้เพื่อระมัดระวังตัวเอง ดังนั้นฉันจึงไม่เคยจมน้ำ แต่ฉันก็หวังว่าสักวันนึงฉันจะสามารถว่ายน้ำและดำลงไปในทะเลนั้นได้

แต่..เมื่อฉันโตขึ้น ฉันก็ไม่คิดที่จะว่ายหรือดำลงไป
เพราะฉันรู้ดีว่ามันลึกและไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามีอะไรอยู่ภายใต้น้ำทะเลลึกนั่น บางครั้งเราก็สามารถเห็นได้ว่าคลื่นของทะเลนั้นเคลื่อนไหวรุนแรงแค่ไหน เหมือนเป็นสัญญานเตือนให้เราระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น แต่ในทางกลับกัน เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่า ทะเลที่ดูไร้คลื่นนั้นจะปลอดภัยกว่าหรือไม่ เพราะในบางครั้ง คลื่นใต้น้ำที่เราไม่สามารถรับรู้และมองเห็นด้วยตาเปล่า อาจจะรุนแรงและน่ากลัวกว่า คลื่นยักษ์ที่ชัดเจนนั้นก็ได้ 

สีของน้ำทะเลในแต่ละที่นั้นก็แตกต่างกัน ท้องทะเลในบางพื้นที่อาจจะขุ่นทำให้เราไม่รู้ว่ามีความลึกมากเพียงใด เมื่อไม่สามารถมองเห็น เราก็มักจะกลัวว่ามันจะลึกแต่มันอาจจะไม่ได้ลึกอย่างที่ใจนึก แต่เมื่อเราได้พบกันน้ำทะเลที่ใสและสามารถมองเห็นได้ทะลุปรุโปร่ง เราก็กล้าที่จะลงไป แต่หารู้ไม่ ความใสของน้ำทะเลนั้น ก็อาจจะทำให้เราเข้าใจผิดคิดว่าเป็นน้ำตื้น

แต่ถึงอย่างไร มันก็เป็นเสน่ของทะเล
ตอนนี้ฉันไม่ได้มีความคิดที่จะอยากว่ายและดำลงไปเหมือนตอนนั้นแล้ว แต่ฉันก็ยังชอบที่จะยืนมองทะเลอยู่ริมชายหาดฉันสามารถที่จะยืนอยู่คนเดียวได้เป็นชม.โดยไม่ต้องพูดคุยกับใคร 
เพราะฉันกำลังถ่ายทอดความรู้สึกนั้นไปกับทะเล

ทะเลตอบรับฉันมาด้วยเสียงคลื่นที่พัดเข้าชายฝั่ง
และฉันรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของน้ำทะเล ลมที่พัดมาตามทิศทางเดียวกับคลื่น รวมถึงพระอาทิตย์ที่กำลังจะลงมาบรรจบกับทะเล ฉันสัมผัสได้ถึงความสบายใจจากการยืนมองเฉยๆอยู่แบบนี้

 ฉันคิดว่าหากเรายืนที่ถูกจุดที่เราควรจะยืน ทะเลจะไม่เป็นอันตรายสำหรับเราเลย ฉันกับทะเลเหมือนคนรู้จักกัน ฉันบอกกับตัวเองเสมอว่า 
ต่อให้ฉันชอบทะเลมากสักแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่สามารถยืนมองทะเลได้ตลอด ฉันต้องกลับไปทำหน้าที่ของฉันให้ดี และเมื่อเวลาใดฉันเหนื่อยล้า ฉันจะนึกถึงความรู้สึกที่มาทะเล 
แล้ววันนึงฉันจะกลับมา.

SHARE

Comments