Surprise
บทเพลงรักนั้นบรรเลงตามอำนาจตฤษณา... ขณะที่ภายนอกฝนยังคงทิ้งสายไม่ขาดช่วง ในห้องซึ่งมีเพียงแสงสลัวส่องผ่านเข้ามานั้น สองร่างกึ่งเปลือยกอดกระหวัดรัดตรึง ผูกพันด้วยสัมผัสแห่งเสน่หา ท่วงท่าลีลาสอดประสาน ตักตวงไขว่คว้า ถ่ายทอดปราถนาสู่กันและกัน ไอรักล้นกรุ่น อวลแทรกอณูอากาศ...
จอย สุธาสินี เธอคือนักร้องลูกทุ่งสาวเสียงดีอันดับต้นๆ ของวงการ เป็นนักร้องคุณภาพที่ไม่ต้องเอาเนื้อนมไข่มาเป็นจุดขายอย่างพวกสั้นๆ คันๆ อะไรนั่น มีคนแนะนำบ้างเหมือนกันให้เธอลองเปลี่ยนลุคเซ็กซี่แบบนั้นดู เผื่อว่าอาจจะช่วยกระตุ้นความนิยมที่เหมือนจะลดลงให้กระเตื้องขึ้นได้บ้าง แต่ความเป็นสาวโบราณสมกับที่เพื่อนๆ ตั้งฉายายังคงทำให้เธอลังเลที่จะลองขายอะไรแบบนั้น...
จังหวะที่กำลังวุ่น ในตอนที่ไม่พร้อม หรือช่วงที่ต้องใช้รถใช้ถนนโดยเฉพาะชั่วโมงเร่งด่วนแบบนี้ มักเป็นเวลาที่โทรศัพท์จะต้องดังขึ้นมาทุกทีสิน่า ทันทีที่รับสายเสียงยายเตยก็สั่นเครือมาเลยทีเดียว...

"ทำไม มีอะไร กำลังขับรถอยู่" ฉันกรอกเสียงใส่หูฟังไร้สายกลับไป... และว่าแล้วว่าต้องเป็นเรื่องผู้ชาย ยายนี่ก็มักจะมีปัญหาอยู่เรื่องเดียวนี่แหละ จนบางครั้งฉันก็เกิดความเอือมระอาอยู่บ้างเหมือนกันนะ

"อีกแล้วเหรอแก..." ฉันถามออกไปกับความที่ไม่เข้าใจเพื่อนรักคนนี้เลยจริงๆ ทั้งที่เธอเองก็เป็นคนสวยเสน่ห์แรง มีผู้ชายดีๆ เสนอตัวมาจีบเยอะแยะ แต่ที่หล่อนเลือกคบแต่ละคนนั้นล้วนแล้วแต่หาดีไม่ได้ ก็เลยไม่เคยเห็นว่าหล่อนจะจริงจังกับใครได้ยืดยาวสักที หวานชื่นได้ไม่นานก็ต้องตีอกชกหัวจะเป็นจะตายเสียให้ได้เมื่อต้องเลิกลา แล้วสักพักก็จะมีใหม่ให้ต้องเลิกลากันอีก เหมือนว่ามันเป็นวัฏจักรซ้ำๆ ของเธอเลยทีเดียว

"ตอนนี้แกยังแค่สงสัยว่าเขาจะนอกใจเท่านั้นใช่ไหม" ฉันพยายามตั้งคำถามแบบเตือนสติ แต่เธอดันฟูมฟายกลับมาเสียยกใหญ่

"ฉันรู้ว่าแกจริงจัง ก็เห็นแกจริงจังกับทุกคนนั่นแหละ" บางทีฉันก็อดไม่ได้ที่จะค่อนขอดออกไปแทนคำปลอบใจ ไร้สาระจริงๆ ยายนี่ ฉันอดคิดพลางทอดถอนใจไม่ได้...
อิสระแห่งรักยังคงบรรเลงท่วงทำนองสวาท สองร่างเปล่าเปลือยขยับอุณหภูมิร้อนแรง มุ่งระบายกระสันจนดูจะไร้ซึ่งสนใจสิ่งใด ฝนยิ่งเทกระหน่ำ ไอรักกลับยิ่งร้อนผ่าว ดั่งจะหลอมละลายให้สองร่างนั้นรวมเป็นหนึ่งเดียว...
เจ จิรวัฒน์ เขาคือนักแสดงหนุ่มใหญ่ดาวค้างฟ้าบนถนนสายบันเทิง พระเอกชั้นนำของเมืองไทยที่ไม่ว่าใครต่างต้องรู้จัก ความที่เป็นคนรู้จักรับผิดชอบ ไม่คิดว่าตัวดังจนไม่เห็นหัวใคร มีแต่ความอ่อนน้อมถ่อมตน และไม่เคยมีข่าวเสื่อมเสียใดๆ นอกจากพวกสื่อซุบซิบที่คิดแต่จะขายข่าวพวกนั้น ซึ่งข้อนั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่ดาราทุกคนต้องเจอ... หลายอย่างที่เป็นเขารวมถึงความเป็นดารา ทำให้เขาเป็นชายในฝันของใครต่อใครได้ไม่ยาก แต่จู่ๆ เขาก็ทำให้หลายคนต้องอกหักไปตามๆ กัน เมื่อมีข่าวความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอ จอย สุธาสินี นักร้องลูกทุ่งสาวเสียงดีคนนั้น...
ชีวิตยังมีอะไรต้องทำมากกว่าความรัก เรายังต้องเจออะไรอีกเยอะ และผู้ชายก็ไม่ได้มีคนเดียว... ฉันบอกยายเตยไปแบบนั้น แต่นั่นแหละ ฉันคงทำได้แค่บอก...

"ฉันยังเดินสายต่างจังหวัดอยู่เลย จะไปยังไงล่ะ" ฉันปฏิเสธเมื่อเธอขอร้องให้ไปหา ซึ่งอันที่จริงแล้วฉันโกหก งานของฉันถูกแคนเซิลไปแล้ว แต่ฉันก็อยากมีเวลาอยู่กับคนสำคัญของฉันบ้างนี่นา เราไม่ค่อยที่จะมีเวลาให้กันนักหรอก โดยเฉพาะเขาที่แทบจะไม่ค่อยมีเวลาให้กับตัวเองด้วยซ้ำ อีกอย่างคือพรุ่งนี้จะถึงวันครบรอบวันเกิดของเขาแล้ว ฉันก็แค่ยากที่จะหาอะไรเซอร์ไพรส์เขาล่วงหน้าบ้างก็เท่านั้น

"อืม ใจเย็นๆ เป็นห่วงนะแก แค่นี้นะ" ฉันจบบทสนทนาพลางระบายลมหายใจ เหนื่อยหน่ายต่อเพื่อนรัก แต่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เขาจะประหลาดใจแค่ไหนนะ หากได้เจอฉันแบบไม่ได้คาดฝันวันนี้...
เซอร์ไพรส์...! เจ้าอดยิ้มออกมาไม่ได้สินะเมื่อนึกถึงคำนี้ ทั้งที่จริงเจ้าก็หวังเพียงว่ามันจะสร้างความประทับใจได้สักเล็กน้อย กับการย่องมาอวยพรวันเกิดเขาล่วงหน้าบ้างก็เท่านั้น ใช่ไหมล่ะ...

ใกล้ค่ำแล้ว... ทว่าฝนยังคงไม่ขาดสายเมื่อเจ้ามาถึง... เขาอยู่ที่นี่ เจ้ารู้ดีว่าเขาชอบที่จะมาอยู่ที่นี่ลำพังเมื่อมีเวลา เรือนหอซึ่งใกล้แล้วเสร็จของเจ้าทั้งสอง ความจริงเจ้าเห็นรถเขาที่จอดอยู่ข้างหน้านั่นแล้ว และประตูห้องที่ปิดไม่สนิทนั้นก็ช่วยยื่นยันให้เจ้ายิ่งแน่ใจว่าเขาอยู่ข้างใน เจ้าแทบกลั้นหายเลยใจสินะขณะก้าวย่างช้าๆ เข้าไป เจ้าสูดลมหายใจลึกเข้าปอดเมื่อผลักประตูเปิด หากแต่ต้องปล่อยวาจาที่ไม่ทันเปล่งให้มลายหายไป ด้วยสิ่งที่คาดไม่ถึงจากการย่องเงียบเข้ามา... โดยฉับพลันที่ความเย็นเยือกแล่นสู่สันหลังเข้าจับขั้วหัวใจ จากภาพที่ทั้งเสียดแทงและบีบคั้นความรู้สึกนั้น... ไม่ใช่เจ้าคนเดียวหรอกนะที่แทบช็อค สองร่างเปล่าเปลือยที่มัวเพลินเริงรักกันนั้นก็ต่างตกใจสุดขีดเช่นกัน เมื่อเจ้าโผล่พรวดเข้ามา...

เซอร์ไพรส์น่ะมันไม่เคยเตือนล่วงหน้าหรอกนะ ไม่ทันที่จะรู้ตัวหัวใจเจ้าก็เจ็บจนชา ก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมาเสียด้วยซ้ำ หากแต่แค่นั้นดูเหมือนจะไม่เพียงพอเสียล่ะกระมัง เจ้ายังถูกกระหน่ำซ้ำ จากความจริงที่หมายให้ใจที่แหลกสลายของเจ้านั้นป่นจนเป็นเถ้าธุลี... เตยเพื่อนรักของเจ้า ใช่! ตอนนี้เจ้าอดที่จะคิดถึงหล่อนไม่ได้ล่ะสิ เตยคงช็อกเช่นกันล่ะนะ หากได้เห็นชาคริตผู้ชายคนใหม่ที่ทำให้เธอฟูมฟายจะเป็นจะตายในตอนนี้ บางทีเธออาจจะยิ่งกว่าช็อคก็ได้หากได้เห็นเขาอยู่กับเจ ว่าที่สามีของเจ้าในสภาพที่เจ้าเห็น...

เจ้าต้องโกรธสิ เป็นใครก็ต้องทั้งโกรธทั้งเสียใจกันทั้งนั้นแหละ เจ้าโกรธที่เขาโกหก จะเป็นอะไรอย่างไรแล้วทำไมต้องโกหก... หากแต่นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าคิด... คิดเอาแบบเข้าข้างตัวแต่ฝ่ายเดียว... เจ้าทึกทักไปเองว่าอย่างน้อยเขาคงมีใจถึงได้ยอมที่จะแต่งงานกับเจ้า เจ้าแกล้งลืมไปว่าทั้งหมดนั้นเป็นการจัดการของผู้ใหญ่ที่ช่วยรักษาหน้าเรื่องลูกในท้องของเจ้าเท่านั้น รักษาหน้าของเขาเอง การแต่งแล้วหย่าในสมัยนี้ถือเป็นเรื่องธรรมดา อย่างน้อยก็ดูดีกว่าท้องไม่มีพ่อ เรือนหอก็แค่ให้ดูสมจริงตามฐานะของเจ้าทั้งสอง ที่สำคัญ มันทำให้ดูมีหน้ามีตา พวกเจ้าจึงตกลงกันอย่างนั้น แล้วอย่างไรน่ะหรือ เขาก็แค่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ที่ปกปิดตัวตนของเขาให้สมบูรณ์แบบบ้างเท่านั้น มันก็ยุติธรรมดีแล้วไง แล้วเจ้าจะมามัวเสียอกเสียใจอะไรกันอีกล่ะ ยิ้มเข้าไว้เถอะ ในชั่วชีวิตของคนเรา เรื่องเซอร์ไพรส์นั้นยังมีอีกเยอะ จำไว้.
SHARE
Written in this book
เรื่องสั้นจิปาถะ
รวมเรื่องสั้น งานฝึกหัด /ยินดีรับฟัง และขอบคุณทุกความคิดเห็นนะครับ/
Writer
Lava
ผู้เฒ่าธรรมดา
เจ้าปัญหา จอมโวยวาย

Comments