มีเวลา10นาทีฉันจะเขียนอะไรออกมานะ
พร้อมหรือยัง!!!!!!!!!!!ลุย!!!!!! จับเวลา10นาที เริ่ม!
-------------------------------------------------------------------------------------------------
สวัสดี ฉันรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยที่จะต้องมาเขียนบทความในเวลาที่จำกัดแต่ฉันเคยอ่านข้อความผ่าานๆทางสื่อโสเชี่ยลต่างๆ เขาบอกว่าจะเป็นสิ่งที่เราเครียดและเป็บเรื่องราวต่างๆทีท่ผ่านเข้ามา ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าภายใน10นาทีนี้ฉันจะเขียนอะไรลงไปบ้าง มันอาจจะมีผิดถูกหรือไม่ได้ใจความเพราะวกวนไปๆมาๆแต่ก็อยากให้ทุกคนได้ลองอ่านบทความนี้ ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ที่ข่วงโดมธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง ตรงใต้บันไดหน้าห้องสมุดเก่า ปกติหน้าร้อนแบบนี้แทบจะไม่พบผู้คนบริเวรนี้นอกจากลุงยามเพราะมันร้อนมาก แต่วันนี้ที่ฉันกำลังนั่งอยู่มันกับมีลมเย็นมาประทะตัวฉันอยู่ตลอดเวลา นั้นถอว่าเป็ฯเรื่องที่ดีใช่ไหม ที่มามอวันนี้ก็เพราะะว่ามีนัดกับเพื่อนที่ชื่อเบนซ์ นัดกันมาทำบทความวิชาตรรกศาสตร์ตอน9โมงตรง แตตอนนี้9.40แล้วฉันก็ยังไม่พบเขาเลย น่าขันนัก ฮ่าฮ่าฮ่า เมื่อตอนเช้าที่ฉันขึ้นรถมอมาฉันเจอน้องเขาด้วยแหละ ใช่แล้วน้องฟร้องซ์ที่น่ารักคนนั้นไง น้องที่เรียนอยู่คณะนิติปี1 ที่ตัวสูงๆ น้องดูเศร้าๆและน่าค้นหาดีนะ อยากรู้เหมือนกันว่าคนที่ทำอะไรเหมือนเดิมทุกอย่างในทุกวันเป็นยังไงบ้า น้องมารถมอรอบ7.30 นั่งเบาะที่3ด้านคนขับ กินข้าวที่โรงกลาง นั่งหน้าพัดลมฝั่งร้านข้าวแกงไทย แล้วน้องก็จะกินข้าวเสร็จภายในเวลา5นาที ซึ่นฉันยังไม่ได้แม้แต่จะตักข้าวเข้าปากเลยล่ะ5555 ตอนเย็นจะเจอน้องที่ห้องสมุดบ่อยๆและแน่นอนว่าน้องจะกลับรถมอรอบ6.30 ซึ่งเราจะเจอันวันละ2ครั้ง ถ้าเจอที่อื่นก็ถือว่าเป็นเซอรฝืไพรเลยล่ะ555 เอาล่ะตอนนี้ก็9.43แล้วนะ แต่เพื่อนเบนซ์ก็ยังไม่มาเลย ฉันมองซ้ายมองขวาดูว่ามีใครเดินมาทางฉันหรือไม่ และพบว่า!!! ไม่มี5555555 มีแต่คนที่ลงมาจากรถสองแถวนั่น ฉันไม่รู้จะทำอะไรเลยลองมานั่งพิมพ์อะไรแบบนี้ดู ข้างซ้ายของฉันเป็ฯมือถือซึ่งจับเวลาไว้10นาที และแน่นอนว่าฉันภาวนาให้มันดังไวๆเพราะฉันจะได้หยุดพิมพ์แต่นั้นนะสิเพราะมันยังเช้าอยู่รึเปล่านะฉันเลยไม่รู้จะพิมพ์อะไรลงไป ตอนนี้ฉันคิดถึงวดีจัง วดีเป็นเพื่อนที่ฉันสามารถพูดคุยได้ทุกๆเรื่องเลยล่ะ 
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ครบเวลา10นาที
พอลองมาอ่านดูก็เป็นอย่างที่พิมพ์ในบทความจริงๆนะ ฮ่าาาาาา 
มีหลายคำที่พิมพ์ผิดและดูวนไปวนมา
อาจจะเพราะตื่นเต้นและบริบทรอบข้าง
แต่ว่าก็ทำให้ได้รู้ว่า เกือบครึ่งหน้าที่พิมพ์ไปมีแต่เรื่องคนที่เราแอบชอบ ฮ่าาาาาา
ตลกดีที่ได้รู้ความคิดตัวเอง
หากอนาคตฉันมีเวลาว่างอีก10นาที
ฉันจะลองทำมันอีกสักครั้ง

หากฉันมีเวลาว่าง10นาที
ฉันจะพิมพ์อะไรลงไปในกระดาษที่ว่างเปล่านะ
ยังไงนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ลองทำสนุกดีนะฮ่าาาาาา 
ถ้าเป็นไปได้อยากลองชวนทุกคนมาทำอะไรแบบนี้ดู
อยากรู้ว่าภายใน10นาที ทุกคนจะคิออะไรอยู่นะ
แล้วเจอกันใหม่ในบทความครั้งหน้า 
ปล.ที่เลือกรูปนี้เพราะคิดถึงทริปขุนตาลกับเพื่อนมากๆเลยล่ะ 
ถ้ามีเวลาว่างจะมาเขียนลงในนี้นะ ^^
สวัสดี
SHARE
Written in this book
ความคิด ชีวิต
ของฉัน
Writer
SENDSENTSENT
Roles
เรื่อยๆ เปื่อย ๆ

Comments