เงียบงัน
.....ชีวิต....



ช่องว่างแห่งการรอคอย นิจนิรันดร์



รอคอยชั่วขณะ สั้น แสน สั้น



เมื่อมวลเสียงดัง ทั้งสิ้นนั้นหยุดลง

ณ ดินแดนไกลโพ้น ใกล้ แสน ใกล้

..ชายขอบ แห่งจิตใจ



ชั่วขณะอื่น ที่ภาษาได้พร่างพรู

ขณะนั้นหรือ คือสัจจะ ร่วงหล่นตาม...



ความจริงที่บอกเล่าได้...ยังคือความจริง อีกหรือ ?



ห่อหุ้ม กันเข้าไป... สาระแห่งถ้อยคำ

บรรยาย กันเข้าไป... ในสิ่งที่ ว่างแสนว่าง



คนตาบอดจะเข้าใจ แสงสว่าง สักเพียงไหน

จากคำบรรยาย สามสิบหน้ากระดาษ ?



ถ้อยคำเป็นล้าน กล่าวอ้างถึง ความรัก....

......ความรัก ไม่เคย " พูด"





SHARE

Comments