กาลเวลา

หลายกว่าหลาย คนนั้น ดำรงหลับใหล ยาวนาน ในกาลนาฬิกา

มืดมิด กึกก้อง ไร้สติสนุกสนาน

ผ่านอาการ..แก่ตัว..



คนหนึ่ง ปลุกตนให้ตื่นขึ้น

ท่ามกลางขอบฟ้าไร้คำตอบ

แสงจัดจ้า เจ็บปวด โดดเดี่ยว แปลกแยก

ผ่านความรู้สึกไวกว่าไว กว่าหลายคนนั้น..



สัมผัสทุกข์ทรมานจริงแท้..พลัน ความสุขแท้จริง ปรากฏ



ชีวิต คือ สัมพัทธ



หากน้อยกว่าน้อย จักกล้าแลก..

ในความแบ่งแยกไม่ได้นั้น



.......กาลเวลา คืออะไร ?





 


SHARE

Comments