เขย่งเท้า แหงนหน้า สบตาเธอ : รวมมิตรนางงาม (3)
“ตัวสูงเกินคาดคิด”
 
เริ่มจากนางงามรุ่นเก๋าก่อนก็แล้วกันครับ

คนแรกที่อยากกล่าวถึง คือ พี่ลูกน้ำ รักษ์สุดา สินวัฒนา รองนางสาวไทยรุ่นปี 2532 ปีที่คุณยลดา รองหานาม ได้ครองมงกุฎ 

ปีที่พี่ลูกน้ำได้ตำแหน่งนั้น ผมยังไม่โตพอจะติดตามการประกวดนางงาม (ตอนนั้น อยู่แค่ ป.2) แต่ผมมาเริ่มรู้จักเธอตอนประถมฯ ปลาย ถึงมัธยมฯ ต้น ซึ่งเป็นช่วงที่เธอมาแสดงละครโทรทัศน์

จุดเด่นสุดๆ ของพี่ลูกน้ำ คือ ใบหน้าสวยคมและส่วนสูงอันโดดเด่นครับ จำได้ว่าในละครเรื่องหนึ่ง เธอรับบทเป็นแม่แท้ๆ ของคุณยุ้ย ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี (ที่สูง 150 กว่าๆ) ปรากฏว่าคุณแม่ตัวสูงกว่าคุณลูกเยอะมาก
 
เท่าที่ตามอ่านข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ช่วงนั้น ส่วนสูงของพี่ลูกน้ำจะอยู่ประมาณ 172-173  

แล้วหลังปี 2540 พี่ลูกน้ำก็หายไปจากวงการบันเทิง อย่างไรก็ดี ผมมีโอกาสเจอตัวจริงของเธอถึงสองครั้ง ช่วงเรียนมหาวิทยาลัย-หลังเรียนจบ ที่ห้างสรรพสินค้าแถวบ้าน โดยเธอมาเดินห้างกับแฟน/สามี

ครั้งแรก ที่เจอกัน ผมค่อนข้างตกใจ เพราะพี่ลูกน้ำมีรูปร่างอ้วนใหญ่ขึ้นเยอะ แต่ใบหน้าของเธอยังสวยคมมากๆ อยู่ ผมจึงจำเธอได้ และที่สำคัญ เธอยังเป็นผู้หญิงสูงสง่าเหมือนเดิมครับ

วันนั้น เธอใส่รองเท้าแตะส้นหนาประมาณสองนิ้ว และก็ทำให้เธอสูงกว่าผมอย่างขาดลอย 

ครั้งที่สอง ที่ผมเจอพี่ลูกน้ำนั้น ห่างจากครั้งแรกราว 1-2 ปีเองครับ แต่ที่น่าทึ่งก็คือ คราวนี้ พี่ลูกน้ำผอมสวยหุ่นดีดังเดิมแล้ว

ที่น่าสนใจไม่แพ้กัน คือ วันที่เจอกัน พี่ลูกน้ำไม่ได้ใส่รองเท้าส้นหนาด้วย เธอใส่รองเท้าแตะส้นประมาณหนึ่งนิ้วพอๆ กับผม แต่ปรากฏว่า เธอยังตัวสูงกว่าผมอยู่เล็กน้อยครับ 

ผมจึงเชื่อข้อมูลที่ว่าพี่ลูกน้ำ รักษ์สุดา สูง 173
 
หลายปีต่อมา ผมได้ดูคลิปการประกวดนางสาวไทย 2532 ทางยูทูบ และพบข้อมูลน่าสนใจ คือ กองประกวดระบุว่าพี่ลูกน้ำสูงแค่ 170 ซม. เท่านั้น ขณะที่คุณยลดา ก็ถูกประกาศว่าสูง 171 ซม. 

เท่าที่ลองเทียบความสูงของทั้งสองคนดู (ซึ่งทำได้ค่อนข้างลำบาก เพราะทั้งคู่ไม่มีโอกาสยืนติดกัน) ผมก็รู้สึกว่าพี่ๆ ทั้งสอง ตัวพอๆ กันนะครับ

แต่ต่อมาประมาณปี 2537 ผมจำได้ว่า คุณยลดาออกมาพูดว่าเธอสูง 172 (สูงกว่าข้อมูลกองประกวด 1 ซม.) ดังนั้น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถ้าพี่ลูกน้ำจะสูงขึ้นเป็น 172-173 บ้าง
 
ด้วยเหตุนี้แหละครับ ผมถึงเห็นว่าพี่ลูกน้ำ รักษ์สุดา เป็นหนึ่งในนางงามที่ตัวสูงเกินคาด และถ้าผมไปเชื่อว่าเธอสูง 170 ผมคงอธิบายตัวเองไม่ได้ว่าทำไม “คุณรักษ์สุดา” ที่ผมได้เจอตัวจริง ถึงสูงสง่าขนาดนั้น
 
ที่สำคัญ ถ้าพี่ลูกน้ำสูงเพียง 170 เซนติเมตรจริงๆ ตัวผมเองก็คงสูงไม่ถึง 170 แน่ๆ ครับ (เหมือนกับที่ถ้าพี่ป๊อป อารียา สูงแค่ 167 ตามข้อมูลกองประกวด ผมก็คงสูงประมาณ 168 เท่านั้นเอง 555) 
 
นางงามรุ่นเก๋าอีกท่านที่ผมมีโอกาสเจอตัวจริง แล้วรู้สึกว่าเธอสูงกว่าที่ผมคาดคิด ก็คือ คุณปูดำ สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์ รองนางสาวไทยปี 2529 ครับ

เท่าที่เคยได้ยินมา เหมือนข้อมูลตอนประกวดนางสาวไทยจะระบุว่าคุณปูดำสูง 169 แต่ข้อมูลหลังจากนั้นจะบอกว่าเธอสูง 171 ซม.
 
ผมมีโอกาสเจอคุณปูดำประมาณปี 2548-49 ที่ห้างฯ แห่งหนึ่งครับ วันที่เจอกัน เธอใส่รองเท้าแตะส้นหนาๆ ประมาณสองนิ้ว (คล้ายๆ กับที่พี่ลูกน้ำ รักษ์สุดา ใส่ ตอนผมเจอกับเธอครั้งแรก) และเธอก็สูงกว่าผมเยอะทีเดียวครับ
 
จริงๆ ถ้าเชื่อข้อมูลว่าคุณปูดำสูง 171 การที่เธอใส่รองเท้าส้นหนาแล้วตัวสูงกว่าผม มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าเซอร์ไพรส์อะไร

เพียงแต่พอเจอนางงามรุ่นปลาย 2520 หรือต้น 2530 ที่อายุมากกว่าผมค่อนข้างเยอะ (คุณปูดำอายุมากกว่าผม 16 ปี ส่วนพี่ลูกน้ำอายุมากกว่าผม 11 ปี) แต่ผมกลับต้องกลายเป็น “ไอ้เตี้ย” เวลาไปยืนเทียบกับพวกเธอนี่ มันก็ทำให้ตัวเองหมดความมั่นใจไปมากโขเหมือนกัน

ผมเป็นพวกเกิดในช่วงทศวรรษ 2520 และเติบโตขึ้นมาในทศวรรษ 2530 ซึ่งเป็นยุคที่ถูกทำให้เชื่อว่า อาหารการกินและวิทยาการต่างๆ นั้นเริ่มดีกว่า “ยุคก่อน”
 
ผมถูกทำให้เชื่อว่า คนรุ่นผมจะสูงใหญ่กว่าคนรุ่นก่อนอย่างแน่นอน

แต่แล้ว พอหยุดโต ผมกลับพบว่าตัวเองต้องมาเตี้ยกว่าผู้หญิงบางคน ที่อายุมากว่าผมเกินสิบปี (ซึ่งจะถือเป็น “คนยุคก่อน” ก็ย่อมได้)

ที่ย่ำแย่กว่านั้น คือ ต่อให้พวกเธอไม่ใส่รองเท้าส้นสูง ผมก็อาจไม่ได้ตัวสูงไปกว่าพวกเธอ 
 
(กรณีพี่ลูกน้ำ รักษ์สุดา นั้นชัดเจน ว่าถึงส้นรองเท้าสูสีกัน เธอก็ยังตัวสูงกว่าผม ส่วนคุณปูดำนั้น ผมไม่มั่นใจนักว่าตัวเองจะสูงกว่าเธอ ยามเราใส่รองเท้าส้นเท่ากัน)

ทีนี้ จะมาว่ากันถึงนางงามที่ได้ตำแหน่ง สมัยผมโตเป็นหนุ่มและเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกันบ้างครับ

คนนึง คือ คุณลูกจัน จันจิรา จันทร์โฉม มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2545 ตอนได้ตำแหน่ง กองประกวดวัดส่วนสูงให้เธอได้ 170 แต่หลังจากนั้น ก็เหมือนจะมีการอัพเดตขึ้นเป็น 171 ซม.
 
เพียงแต่ว่านางงามในยุคทศวรรษ 2540 นี่ก็จะเริ่มมีส่วนสูงเฉลี่ยเพิ่มมากขึ้นครับ เท่ากับว่า มีผู้เข้าประกวดที่สูงกว่า 170-171 อยู่เยอะพอสมควร

เวลาผมเห็นว่านางงามคนไหนสูงประมาณ 170-171 ผมจึงคิดในใจว่า คนเหล่านี้คงไม่สูงมากนัก เพราะพวกเธอมีเพื่อนร่วมเวทีที่สูง 172-173, 170 กลางๆ หรือบางครั้งก็ 175 อัพ ยืนประกบอยู่ไม่ห่างกัน

แล้วประมาณปี 2548 ผมก็ได้เจอคุณลูกจันที่งานอีเวนท์แห่งหนึ่งครับ ผมและเธอยืนดูการแสดงบนเวทีอยู่ใกล้ๆ กัน เข้าใจว่าเธอคงใส่ส้นสูงอย่างน้อยๆ สองนิ้ว แต่ไม่ว่าอย่างไรก็แล้วแต่ คุณลูกจันตัวสูงกว่าผมเยอะเลยครับ
 
เยอะซะจนผมอดคิดในใจไม่ได้ว่า ขนาดคนสูง 170-171 ยังสูงกว่าตูขนาดนี้ แล้วพวกที่สูงกว่านั้น จะโย่งกว่าตูขนาดไหนวะนั่น?!
 
กรณีคุณลูกจันก็คล้ายๆ กับสองรองนางสาวไทยประจำปี 2543 (รุ่นเดียวกับคุณบุ๋ม ปนัดดา) คือ คุณสวรส ศรีประทุม และคุณกุณฑีรา สัตตบงกช 
 
หลังได้ตำแหน่ง คุณสวรสและคุณกุณฑีราก็วนเวียนอยู่ในวงการบันเทิงอีกพักใหญ่ครับ โดยเล่นละครโทรทัศน์ให้สถานีไอทีวี (ซึ่งร่วมจัดการประกวดนางสาวไทยในยุคนั้น)

ส่งผลให้ช่วงกลางๆ ถึงปลายๆ 2540 ผมมีโอกาสเจอทั้งคู่อยู่หลายครั้ง

ตามประวัติ คุณสวรสสูง 171 ซม. ผมน่าจะได้เจอคุณสวรสสองครั้งในงานอีเวนท์ แน่นอนว่าเธอใส่รองเท้าส้นสูงตลอด และตัวสูงกว่าผมมากพอสมควร โดยสม่ำเสมอครับ
 
ส่วนคุณกุณฑีรา เหมือนข้อมูลตอนประกวดจะบอกว่าสูง 169 แต่หลังจากนั้น บางแหล่งข้อมูลก็จะระบุว่าเธอสูง 170 
 
ผมน่าจะเจอคุณกุณฑีราทั้งหมดสามหน สองครั้งแรก ในงานอีเวนท์ ซึ่งก็เช่นเคยครับ เธอที่ใส่ส้นสูงย่อมตัวสูงกว่าผมชัดเจน
 
อย่างไรก็ดี มีหนหนึ่ง ผมเดินสวนคุณกุณฑีราที่ห้างสรรพสินค้า และวันนั้น เธอใส่รองเท้าคัทชูส้นแบนพอดี ซึ่งปรากฏว่า เธอตัวเล็กกว่าผมอยู่พอสมควรครับ
 
นางงามอีกคนที่ผมได้เจอในสภาพคล้ายๆ กับ 2-3 กรณีนี้ ก็คือ พี่ปู มัณฑนา โห่ศิริ 
 
พี่ปูเป็นรองนางสาวไทยปี 2541 (ยุคที่ยังจัดโดยช่อง 7 และผู้ชนะได้ไปประกวดมิสยูนิเวิร์ส) หนนั้น กองประกวดวัดส่วนสูงพี่ปูได้ 170 

ที่น่าสนใจ คือ ก่อนหน้านั้น พี่ปูเคยประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์มาก่อน และทางช่อง 3 วัดส่วนสูงของเธอได้เพียง 168 (ในที่นี้ ผมจะเชื่อข้อมูลตอนเธอประกวดนางสาวไทยก็แล้วกัน)

ประมาณปี 45-46 ผมได้เจอพี่ปูที่ห้างสรรพสินค้า เธอใส่รองเท้าส้นประมาณแค่นิ้วครึ่งเท่านั้น (ราวๆ 4 เซนติเมตร) แต่เธอกลับสูงผมอยู่นิดๆ
 
คุณลูกจัน, คุณสวรส, คุณกุณฑีรา และพี่ปู มัณฑนา ทำให้ผมตระหนักว่า ถึงตัวเองจะสูงประมาณ 172 แต่หากเจอผู้หญิงสูง 170-171 ที่ใส่รองเท้าส้นสูง ผมก็สู้ไม่ไหวหรอกนะ
 
หรือเอาเข้าจริง ผู้หญิงสูง 170 คงถือเป็นมาตรฐานที่สูงเกินไปสำหรับผม ผู้ชายซึ่งตัวเท่าๆ กับผู้หญิงที่สูง 167-168 เวลาใส่รองเท้าส้นสูงเท่านั้นแหละ เฮ่อ!

ยังมีอีกข้อหนึ่ง ซึ่งค้างคาใจผมมาจนถึงวันนี้
  
สำหรับคุณลูกจันและคุณสวรส ถ้าพวกเธอสูง 171 เวลาใส่ส้นสูงสองนิ้วเป็นอย่างน้อย พวกเธอก็จะสูง 176 ขึ้นไป สูงกว่าผมที่สูง 172 บวกส้นรองเท้าหนึ่งนิ้ว เป็น 174.5 แน่ๆ

อันนี้ผมไม่ค่อยติดใจ 

แต่ผมยังสงสัยกรณีคุณกุณฑีรา ที่อาจสูง 169 เวลาใส่ส้นสูงประมาณสองนิ้ว เธอก็น่าจะสูง 174 เช่นเดียวกับพี่ปู ที่ถ้าเธอสูง 170 แล้วใส่ส้นสูงแค่นิ้วครึ่ง ส่วนสูงก็จะอัพขึ้นมาเป็น 174 เท่านั้น

แล้วทำไม พวกเธอจึงสูงกว่าผมอย่างชัดเจน ทั้งๆ ที่ผมน่าจะสูง 174.5 ตอนเจอหรือเดินสวนกับทั้งคู่?
 
ผมยังตอบเรื่องนี้ไม่ได้ครับ 555
 
อดีตนางงามอีกคน ที่พอผมเจอตัวจริง แล้วเธอตัวสูงเกินโปรไฟล์ตอนประกวดบนเวทีไปเยอะ ก็คือ คุณชาม หรือ ไอยวริญท์ โอสถานนท์ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ปี 2549 

ตอนขึ้นประกวด ทางฝ่ายจัดการประกวดวัดส่วนสูงของคุณชามได้ 170
 
ทว่า หลังจากได้ตำแหน่งไม่นานนัก ผมไปเจอคุณชามโดยบังเอิญ ที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

วันนั้น เหมือนคุณชามมาแวะเดินดูของแบบสบายๆ แต่เธอก็ยังใส่ส้นสูงประมาณ 2 นิ้ว ซึ่งนั่นทำให้เธอตัวสูงกว่าผมอย่างขาดลอย
 
จนผมนึกในใจว่า ลำพังส่วนสูง 170+5 ซม. ไม่น่าจะทำให้เธอตัวสูงกว่าผมขนาดนั้น สงสัย คุณชามคงตัวสูงเกิน 170 แน่ๆ

และก็เป็นดังคาด เพราะอีกสักพัก ข้อมูลส่วนสูงของคุณชามก็มีความหลากหลายยิ่งขึ้น ตั้งแต่ 171, 172 ไปจนถึง 173 ซึ่งล้วนสูงกว่าข้อมูลเดิม 170 ทั้งสิ้น
 
อีกประมาณ 1-2 ปีต่อมา ผมมีโอกาสพบคุณชามเป็นหนที่สอง คราวนี้ เธอไปเดินแฟชั่นโชว์ที่ห้างฯ อีกแห่ง และหลังทำงานเสร็จ เธอก็มาทักทายกลุ่มคนรู้จัก ซึ่งยืนอยู่ไม่ห่างจากผมพอดี

เหมือนเดิมครับ คุณชาม ที่วันนั้นไม่แน่ใจว่าเธอใส่ส้นสูงกี่นิ้ว ยังคงตัวสูงกว่าผมท่วมท้นเช่นเคย
 
ผมจึงออกจะปักใจเชื่อว่า คุณชามคงสูงประมาณ 172-173 ซึ่งถ้าเธอใส่ส้นสูงสักสองนิ้ว ก็จะมีความสูงรวม 177-178 ซม. สูงกว่าผม เวลาใส่รองเท้าผ้าใบ ราว 2.5-3.5 เซนติเมตร 
คือถ้าอย่างคุณชามสูงแค่ 170 ไอ้ผมนี่ก็คงไม่ถึง 172 เหมือนกัน
SHARE

Comments