น้ำตาหลังเลนส์กล้อง
บางครั้งก็อยากแอบซ่อนตัวอยู่หลังกล้องตลอดไปเหมือนกัน

เมื่อต้องอยู่โดดเดี่ยวท่ามกลางคนที่รู้สึกอึดอัดกัน มีแค่กล้องถ่ายรูปและฐานะช่างภาพจำเป็นเท่านั้นที่เป็นโอกาสที่เราจะได้เห็นรอยยิ้มเดียวของเขา รอยยิ้มที่เขากำลังยิ้มให้ตัวเองในกล้อง มันทำให้เรารู้สึกดีขึ้นแบบหลอกตัวเองว่าเขากำลังยิ้มให้เรา หวังเหลือเกินว่าจะได้เห็นยิ้มนั้นในชีวิตจริงที่ไม่มีกล้องมาบังหน้า



การกดชัตเตอร์แต่ละภาพในตอนนั้นเป็นไปอย่างเชื่องช้ามาก เหมือนจะยื้อรอยยิ้มนั้นให้อยู่ในความทรงจำให้ได้นานที่สุด

ไม่คิดเลยว่าปุ่มชัตเตอร์จะแข็งขนาดนี้ แต่ก็ต้องกด… 



ชั่วขณะที่หยุดนิ่งจบลง และโลกก็ดำเนินต่อไป
SHARE
Written in this book
Welcome, This is Earth 101
บันทึกจากภาคพื้นโลก
Writer
Icietta
Earth discovery mission
I'm a wanderer on the Earth planet.

Comments