ผมขอให้เอ็ดการ์ดโกหก
"สุขสันต์วันเกิดจ้ะออสการ์" เด็กน้อยเปิดเปลือกตาหรี่ปรือขึ้นจากเสียงกระซิบและสัมผัสแผ่วเบาข้างแก้ม รู้สึกได้ถึงอากาศที่ยังคงหนาวเย็น หากอบอุ่นกับการได้ลืมตาขึ้นมาท่ามกลางความรัก ริมฝีปากบางๆ นั้นเผยอยิ้มพลางสูดลมหายใจลึกเข้าปอด ดุจจะซึมซับกลิ่นไออบอวลนั้นให้ชุ่มฉ่ำ

"ขอบคุณครับแม่" เด็กน้อยตอบรับพลางยันตัวขึ้น โน้มคอแม่หอมแก้มและยิ้มชื่น วันนี้เป็นอีกวันที่เขามีความสุขที่สุดในโลกเลย เด็กน้อยบอกกับตัวเอง...
กลิ่นอาหารที่แม่กำลังจัดเตรียมโชยกรุ่นยั่วลิ้น เสียงไฟปะทุในเตาผิง กระไออุ่นๆ สัมผัสผิวกายขณะเหม่อมองปุยขาวนุ่มโรยตัวอย่างเชื่องช้าและแผ่วเบานอกหน้าต่าง แสงสีส้มวับแวมเห็นได้จากบ้านหลังที่อยู่ห่างออกไปท่ามกลางความขาวโพลนในม่านหมอก เด็กน้อยหยิบทิชชู่ป้องปากขณะจาม ออสการ์รู้ดีว่าเป็นเพราะสภาพอากาศทำให้เขาอ่อนแอ หากแต่วันพิเศษแบบนี้สิ่งต่างๆ โดยรอบจึงดูสดใส ดังว่าแว่วเสียงนกน้อยไนติงเกลขับขานอยู่รอบกาย กับความรู้สึกถึงฤดูใบไม้ผลิที่เขานั้นยังคงเฝ้ารอ...
. เขานึกถึงคำตอบของแม่พลางขยำกระดาษแผ่นบางทิ้งลงถังขยะพ่อจะกลับมาเมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ

เด็กน้อยได้แต่ท่องคำนี้ซ้ำๆ ย้ำเตือนตัวเองและเฝ้ารอวันที่พ่อจะมา หากแต่ว่ายิ่งรอ เขากลับยิ่งรู้สึกว่ามันช่างยาวนานนักกับความอดทนของเด็กอย่างเขา... ขอให้ฤดูใบไม้ผลิมาถึงไวๆ ขอให้พ่อกลับมาในไม่ช้าด้วยเถอะ...

เป็นคำอธิษฐานที่เขาตั้งใจขอพรสำหรับวันเกิดปีนี้... รอยยิ้มอ่อนโยนและแววตาอบอุ่นคู่นั้น ทุ่งกว้างที่พ่อเคยพาเขาวิ่งเล่น ปิกนิกริมธารน้ำที่เต็มไปด้วยฝูงปลา ทุกสิ่งล้วนลางเลือนในความทรงจำ หากกลับยิ่งแจ่มชัดด้วยจินตนาการที่ต่อเติม เขาได้แต่หวังว่ามื่อพ่อกลับมา เขาจะแข็งแรงพอที่จะไปตกปลากับพ่อได้... 
แต่ถึงอย่างไรเด็กน้อยก็ยังคงมีความสุขกับวันสำคัญวันนี้ เพียงแต่อดคิดไม่ได้ว่าช่วงเวลาแบบนี้มันช่างผ่านไปไวเกิน...

นอกห้องยังคงมีเสียงเพลงและเสียงพูดคุย เพื่อนบ้านที่มาร่วมงานจะยังคงไม่กลับกันง่ายหรอก เด็กน้อยรู้ดี บางทีพวกเขาก็อาจอาศัยค้างคืนกันที่นี่ หรือไม่ก็สังสรรค์กันจนถึงเช้า แต่สำหรับตัวเขาเองนั้นได้เวลาเข้านอนแล้ว... ความจริงเด็กน้อยก็ปลาบปลื้มอยู่ที่ทุกคนต่างมาร่วมอวยพร ทุกคนรวมถึงเอ็ดการด์เด็กที่ดูจะไม่ชอบขี้หน้าเขาเอาเสียเลยคนนั้น เด็กเย่อหยิ่งที่ชอบเย้ยหยันเมื่อเขาแสดงความอ่อนแอออกมาให้เห็น เด็กที่ชอบต่อว่าเขาว่าชอบเอาแต่ใจและขี้แย แต่ก็ช่างเถอะ เพราะเขาเองก็ไม่ชอบขี้หน้าเอ็ดการ์ดเหมือนกันนั่นแหละ เด็กน้อยบอกกับตัวเอง เพียงแต่ยังอดคิดไม่ได้ว่าวันนี้เอ็ดการ์ดไม่ควรที่จะมาเลยจริงๆ
แสงจากเชิงเทียนที่ผนังห้องดูจะขับไล่ความหม่นมัวออกไปได้ไม่มากนัก ขณะที่โคมไฟซึ่งห้อยเอียงจากเพดานยังคงดับสนิท เขาจามออกมาเพราะความหนาวเย็น บางครั้งก็ไอ รู้สึกแสบระคายคอและช่วงอกบ้างเวลาไอออกมา แต่เด็กอ่อนแออย่างเขานั้นชาชินกับสภาพร่างกายของตัวเองมานานแล้ว และก็เป็นปรกติอีกนั่นแหละที่เขาจะรู้สึกปวดกระดูกบ้างกับอากาศแย่ๆ แบบนี้...

แม่ห่มผ้าให้ลูกชายก่อนทิ้งตัวลงข้างกัน

"บอกแม่ได้ไหมว่าวันนี้ลูกอธิษฐานว่าอะไร" เธอถามพลางลูบผมสีเทาหยาบกระด้างที่มีอยู่บางๆ บนศีรษะของเด็กน้อยดัวยท่าทีทะนุถนอม ยิ้มให้อย่างอ่อนโยนขณะจ้องมองใบหน้าขาวซีดของเขา แววตาแห้งแล้งนั้นหลบสายตามารดา เหม่อมองออกไปไกลแสนไกลสู่ความเวิ้งว้าง หากว่ามันจะสามารถทะลุผ่านฝ้าเพดานซีดหม่นออกไปได้

"ผมขอให้เอ็ดการ์ดโกหก" เขาตอบเรียบและห้วน แม่ส่งเสียงในลำคอและจ้องมองลูกชายด้วยคำถาม

"เอ็ดการ์ดบอกว่าพ่อจะไม่กลับมา" เด็กน้อยอธิบาย "เขาบอกว่าพ่อจะไม่มีวันได้กลับมา... ไม่ต่างจากฤดูใบไม้ผลิที่จะไม่มีวันกลับมาเช่นกัน"

จู่ๆ อากาศที่หนาวเย็นนั้นยิ่งเย็นเยือกดุจจะแช่แข็งและกลืนกินทุกความรู้สึกที่มี เธอนิ่งเหมือนถูกตรึงด้วยหมุดแห่งซาตาน ขณะที่ลูกชายยังคงกล่าวต่อด้วยเสียงทึ่เริ่มสั่น...

"เอ็ดการ์ดบอกว่านอกจากพวกเราที่นี่ก็ไม่มีใครอีก ข้างนอกนั่นคือเมืองร้าง ทุกคนตายหมดแล้วหลังสงคราม และจะไม่มีฤดูใบไม้ผลิ นอกจากจะหนาวเย็นแบบนี้ จนกว่าพวกเราจะตายกันหมด ผมจึงขอให้เอ็ดการ์ดโกหก"

เสมือนว่าเวลาพลันหยุดนิ่ง ท่ามกลางความเงียบงันนั้นไร้ซึ่งเคลื่อนไหว แม้แต่ลมหายใจยังดูเชื่องช้าและแผ่วเบา

"ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ผมขอให้เอ็ดการ์ดโกหกด้วยเถอะ!" เด็กชายเปล่งคำอธิษฐานเสียงดังและปล่อยสะอื้นออกมา เสียงนั้นสะท้อนก้องเสียดแทงความรู้สึกของผู้เป็นแม่เสียยิ่งนัก หากทว่าคงดังไม่พอที่จะทะลุแทรกผ่านห้องนอนหนาวเย็นนี้ออกไปได้เลย...
ผ่านฝ้ามัวๆ ที่เกาะกระจกหน้าต่างนี้ออกไป ในความมืดมิดของโลกสีเทา... หิมะยังคงโปรยละอองขาวโพลนของมันอย่างไม่อ่อนล้า ขณะที่สัญญาณชีวิตของผู้เหลือรอดกับความหวังที่มีนั้นยังคงริบหรี่เต็มที...

SHARE
Writer
Lava
ผู้เฒ่าธรรมดา
เจ้าปัญหา จอมโวยวาย

Comments

KOB-KRA-CHAI
6 months ago
แสดงความบริสุทธิ์ได้เจ็บปวดมาก
ขอบคุณที่เขียนงานดีๆ ให้อ่านค่ะ :)
Reply
Lava
6 months ago
ขอบคุณเช่นกันครับผม ^^