แด่เราที่กำลังจะเติบโต..
      บทความนี้มีส่วนหนึ่งดัดแปลงมาจากเพจPanadd หวังว่าผู้อ่านจะชอบ เราหวังว่าคุณอ่านเสร็จแล้วคุณจะสบายใจมากขึ้นนะสหาย ...
      ในวัย25ปีเธอเริ่มอยู่ตัวคนเดียวมากขึ้น เจอกลุ่มเพื่อนของเธอน้อยลง เมื่อเธอหยิบมือถือขึ้นมาด้วยหวังว่าจะคลายเหงา เธออาจเห็นชีวิตเพื่อนของเธอบางคนเขากำลังแต่งงาน เพื่อนของเธอบางคนเพิ่งได้งานที่ใครๆ ก็อิจฉา เพื่อนบางคนได้ถอยรถป้ายแดงคันใหม่ที่พ่อแม่เขาให้เป็นของขวัญ เพื่อนบางคนโพสต์รูปอยู่ในร้านกาแฟอย่างมีความสุขแล้วโพสต์สเตตัสว่า"ชีวิตดี้ดี"
     เธออาจเผลอเปรียบตัวเองกับพวกเขา คุณอาจจะพยายามเป็นอย่างเขา ต้องได้ต้องมีอย่างเขาเมื่อคุณทำแล้วยังไม่เห็นผลจากนั้นก็เริ่มรู้สึกด้อยคุณค่า อยากจะลาออกจากการเป็นตัวเอง เริ่มโทษโชคชะตา  ปล่อยความคิดวนเวียนอยู่กับเธอตลอดคืนว่าทำไมเราไม่มีชีวิตที่ดีอย่างใครเขา
     หากเธอกำลังเป็นแบบนั้น อาจถึงเวลาที่เธอต้องปิดโซเชียล แล้วเปิดใจนัดกินข้าวกับเพื่อนเก่าสักมื้อ เปิดโอกาสให้ตัวเองได้คุยกับคนตัวเป็นๆ ให้มากขึ้น แล้วเธอจะพบว่าวัยผู้ใหญ่ฝึกหัดไม่ได้ยากสำหรับเธอเพียงคนเดียว.. มันยากสำหรับทุกคนนั่นแหละ บางคนในSocial โพสต์รูปเสมือนราวกับว่าชีวิตตัวเองดีที่สุด ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนอะไร เชื่อเถอะ75%ไม่ได้เป็นอย่างที่เราเห็นหรอก 
     โลกโซเชียลเป็นเพียงความจริงที่ถูกคัดสรรมาแล้ว คงไม่มีใครอยากให้ตัวเองดูเป็นคนอมทุกข์ด้วยการบอกว่ากำลังร้องไห้กับชีวิตที่มีปัญหา วอแวถึงดราม่าในที่ทำงาน หรือเล่าเรื่องปัญหาความสัมพันธ์กับคนรักลงในFacebookหรอก เพราะบางเรื่องมันอาจเศร้าเกินกว่าจะมานั่งตั้งสเตตัสก็ได้ เลิกตัดสินโลกทั้งใบจากจอสี่เหลี่ยมๆ ลองเปิดใจมองให้กว้างกว่านี้ 
เปรียบเทียบกันให้น้อยลง ยามสำเร็จก็ชื่นชมกัน ยามทุกข์ก็แบ่งปันกำลังใจซึ่งกันและกัน แล้วเธอจะมองเห็นความจริงในแบบที่มันเป็น
     จำไว้เสมอว่าความสำเร็จของคนอื่นๆ คุณไม่จำเป็นต้องเอามาอิจฉาแล้วกดตัวเองว่าด้อยค่าอยากให้้เธอเอาความสำเร็จของคนอื่นมาเป็นแรงผลักดัน สู้เพื่อเป้าหมายที่แท้จริงของเธอเองแล้วที่สำคัญเลิกเปรียบเทียบตัวคุณเองกับคนอื่น  ไม่ต้องไปแข่งกับใครแข่งกับตัวเองดีที่สุด   ทุกคนกำลังเผชิญหน้ากับโจทย์ชีวิตที่แตกต่างกัน พวกเขาได้รับโจทย์ที่ยากสำหรับพวกเขา ส่วนเธอก็ได้รับโจทย์เฉพาะที่ไม่เหมือนใคร จึงไม่อาจตัดสินได้ว่าปัญหาของใครหนักกว่ากัน และไม่ว่าใครก็ล้วนต้องการกำลังใจด้วยกันทั้งนั้น

.

และสำหรับเธอ เธอที่คิดว่าตัวเองไม่มีใคร เมื่อไหร่ที่เธอท้อแท้กับชีวิต มองไม่เห็นเป้าหมาย ขอให้เธอจำไว้เสมอ... เธอไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ระหว่างทาง ฉันยังอยู่ตรงนี้กับเธออีกคน ผ่านมันไปด้วยกันนะ :)
SHARE
Writer
paninam
freedom
live and lern

Comments