การกลับมาของเจ้านกน้อย 20/8/16
เช้าวันหยุดวันหนึ่งที่ฉันกำลังนั่งเกาะวงกบหน้าต่างบานใหญ่ในห้องนอน พยายามเรียกร้องความสนใจจากเจ้ากระรอกสีเทาเข้มบนต้นไม้ แต่ดูเหมือนมันจะไม่สนใจฉันเลยซักนิด ฉันพยายามโยนผลไม้ หรือถั่วไปหามันแค่ไหน ดูท่ามันจะไม่ใยดีฉันสักเท่าไหร่เลย ฉันพยายามมาหลายวันแล้ว ชักจะเหนื่อยปนหงุดหงิดซะแล้วซิ แต่จู่ๆเจ้านกน้อยตัวโปรดของฉันก้บินผ่านมา
.
คุณจำเจ้านกสีน้ำตาลเทาแซมแดงตัวนั้นได้มั้ย?
ตัวที่ฉันอยากจะเก็บมันไว้ แต่สุดท้ายก้ปล่อยมันไปนั่นล่ะ :)
.
เจ้านกน้อยบินมาเกาะที่วงกบประตูข้างๆแขนฉัน
มันขยับตัวเข้ามาใกล้ ขยับปีกสัมผัสมือฉันเล็กน้อย
ฉันตอบรับด้วยการยกมือมาลูบหลังมันแผ่วเบา กลัวมันจะบินหนีไป เพราะตกใจเสียก่อน
.
ฉันเพิ่งสังเกตว่าเจ้านกน้อยคาบปลายยอดหญ้าเล็กๆสีขาวนวลไว้ในปากอยู่ มันก้มลงแล้วคายยอดหญ้าไว้ข้างๆมือของฉัน
.
นี่คงจะเป็นของฝากซินะ? ขอบใจนะเจ้านก จริงๆแค่บินกลับมาหากัน ฉันก้ดีใจมากๆแล้ว ไม่ต้องมีของมาฝากให้ลำบากก้ได้ :)
.
ฉันมองเจ้านกอย่างเอ็นดู ยังแอบรู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถได้เห็นมันทุกวันอย่างที่ต้องการ แต่การกลับมาครั้งนี้ทำให้ฉันมั่นใจว่า เจ้านกจะไม่หายไปโดยไม่บินกลับมาทักทายกันอีก
.
อย่างน้อยมันคงเห็นฉันเป็นเพื่อนล่ะนะ :)
.
ฉันมองนัยตาสีอ่อนของเจ้านกน้อย รู้สึกผูกพันธ์และอยากจะเก็บมันไว้ขึ้นมาจับใจ อีกครั้ง แต่ก้ต้องสลัดความคิดนั้นออกจากหัวไป ฉันทำไม่ได้หรอก เจ้านกคงไม่ยอม และคงไม่มีความสุขแน่ล่ะ
.
"อย่าตกหลุมรักฉันเลย"
เจ้านกพูดขึ้นเสียงใส ทำเอาฉันตกใจที่มันพูดได้
คราวก่อนที่เจอกัน ไม่เห็นมันจะเอ่ยปากพูดอะไรอย่างนี้เลย หรือมันพูด แต่ฉันมัวแต่มองมันจนไม่ตั้งใจฟังกันนะ?
.
"ทำไมล่ะ?"
ฉันถามกลับอย่างงงๆ ปนตกใจที่เจ้านกน้อยพูดได้เช่นนั้น
.
"ฉันไม่คู่ควรหรอก"
เจ้านกตอบ
.
รู้ได้ยังไงกันว่าไม่คู่ควรกับความรับความเอ็นดูของฉันน่ะ? ฉันคิดในใจไม่ได้พูดอะไรออกไป รอฟังสิ่งที่เจ้านกน้อยจะพูดต่อ
.
" ฉันชอบที่ได้บินมาทักทายเธอนะ ฉันชอบเวลาที่เธอสัมผัสขนฉัน แต่ที่นี่ไม่ใช่แหล่งอาหารของฉัน เพราะฉะนั้นฉันคงมาหาเธอบ่อยๆไม่ได้หรอก"
.
"ใช่ ฉันรู้ แต่ทำไมถึงคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับรักฉันกันล่ะ"
.
"ฉันเป็นแค่นกสีประหลาด ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจขนาดนั้นหรอก ฉันรู้ตัวเองดี"
.
"ไม่เห็นจะเกี่ยวซักหน่อย แต่ก้ช่างเถอะ ฉันเข้าใจเรื่องนั้นดี ฉันไม่คิดจะจับเธอขังไว้แต่แรกอยู่แล้ว หรือต่อให้ฉันทำ เธอก้คงไม่ยอมอยู่ดีใช่มั้ยล่ะ เจ้านกน้อย"
.
"ขอโทษนะ ฉันชอบได้อยู่ใกล้ๆเธอ ชอบสวนของบ้านเธอมาก หนอนแถวนี้อร่อยดี แต่มันไม่ใช่แหล่งหากินของฉันจริงๆ ฉันอยากมาทักทายเธอบ่อยๆ แต่คงทำไม่ได้ ฉันอาจจะได้กลับมาทักทายเธออีกครั้ง ช่วงฤดูหนาว หรือไม่ก้ใบไม้ร่วงถัดไปล่ะนะ"
.
"อืมมม ฉันรู้ๆ ฉันเข้าใจ แค่เธอกลับมาหาฉันบ้างฉันก้ดีใจแล้ว :)"
.
"แต่ฉันคงจะดีใจมาก ถ้ารอบหน้าฉันบินกลับมาทักทายเธอ แล้วได้เห็นว่าเธอมีเพื่อนใหม่ที่อาจจะบินมาหา หรือไต่ตามต้นไม้แวะเวียนมาหาเธอได้ทุกวันน่ะนะ"
.
"อืม ฉันก้หวังว่าจะมีนกสวยๆหรือกระรอกขนฟู หรือไม่ก้กบตาใสตัวเล็กๆซักตัวที่มาเล่นกับฉันได้ทุกวันแบบนั้นเหมือนกันน่ะนะ"
.
"ซักวันเธอจะต้องเจอ เชื่อฉันเถอะ ซักวันจะต้องมีเจ้าตัวที่ทำให้เธอรู้สึกสบายใจเวลาได้เจอ แบบฉัน หรืออาจจะมากกว่าแนก้ได้นะ ถ้าวันนั้นมาถึงเธอคงจะมีความสุขมากแน่ๆเลย และฉันอยากให้เธอมีความสุขนะ"
.
"..."
.
"การทำให้เธอไม่มีความสุขคือสิ่งที่ฉันจะไม่มีวันทำนะรู้มั้ย"
.
"อือ ขอบใจนะเจ้านก :)"
.
"ฉันจะอยู่เล่นกลับเธอไปอีกซักพัก อีกเดี๋ยวฉันก้คงต้องไปแล้ว"
.
"อืมม เธอจะอยู่นานแค่ไหนก้ได้ทั้งนั้นแหละ จะมาอีกเมื่อไหร่ก้ได้นะ ฉันจะคิดถึงเธอเสมอเลย ขอบคุณนะ ที่กลับมาหา และทักทายฉันแบบนี้"
.
.
ขอบคุณจริงๆ
.
.
.
เจ้านกน้อย อ้อยอิ่ง บินเข้ามาในห้องฉัน เกาะแขนบ้าง เกาะไหล่บ้าง พูดคุยเสียงเจื้อยแจ้วต่อไป
.
แปลกจริง ทำไมครั้งแรกที่เจอกันฉันไม่รู้เลยนะว่าเจ้านกนี่แสนเจื้อยแจ้วแล้วน่ารักขนาดนี้ ฉันอยากจะตกหลุมรักมันจริงๆอีกซักครั้งซะแล้วล่ะ แต่ติดที่ว่ารับปากไปแล้วนี่นาว่าจะไม่ทำ
.
แต่ก้ดีแล้วล่ะ อย่างน้อย ฉันก้มั่นใจได้มากขึ้นว่าเจ้านกน้อย จะกลับมาหาฉัน อย่างน้อยๆก้โฉบมาทักทายเวลาที่มันบินผ่านมาเวลาที่หาอาหารบ้าง
.
ฉันดีใจนะ ที่เจ้านกรู้สึกดีกับการได้บินผ่านมาทางนี้ อย่างน้อย ถึงฉันจะไม่สามารถเห็นมันทุกวัน หรือมีมันไว้ในครอบครอง แต่ฉันก้มั่นใจได้ว่า มิตรภาพของฉันกับเจ้านกสีแปลกตัวนี้ จะไม่มีวันถูกทำลาย และมันจะไม่มีวันหายไป
:)
SHARE
Written in this book
my little animals
นิทานโลกสวยหลอกเด็กที่ มาจากฉากจริง ชีวิตจริงที่ไม่โลกสวยเอาเสียเลย
Writer
gade382
𝑺𝒖𝒏-𝑩𝒍𝒆𝒔𝒔𝒆𝒅 𝑮𝒊𝒓𝒍
former Role name : Ultimate•Sad•Girl. Completely unemotional or too emotional, choose one.

Comments