[] วันโง่ๆในตารางชีวิตที่ยุ่งเหยิง 2.1
"แล้วหนูจะไปไหนหล่ะ?"บทสนทนาง่ายๆเริ่มต้นบนรถโดยสาร จากหญิงชราไปยังเด็กชายที่นั่งอยู่ติดกัน ( จริงๆ 21 ปีก็ไม่เด็กแล้วเนอะ 55 แอบรู้สึกผิดนิดหน่อยถ้าจะใช้คำนั้นโดยที่เรียกป้าแกว่าหญิงชรา ) เป็นหนึ่งในหลายๆครั้งที่บทสนทนาแปลกๆเริ่มต้นจากความเคยชินในชีวิตประจำวัน ใครจะไปคิดว่าการบังเอิญยิ้มให้จะนำมาซึ่งบนสนทนาระหว่างคนไม่รู้จัก บางทีก็แอบคิดนะว่านี่คือการคุกคามทางเพศรึเปล่า 555 แล้วมันคงเป็นแน่ๆถ้าหากคนเริ่มต้นบทสนทนานี้คือผม ผู้ชายผมยาวที่หน้าตาไม่ค่อยจะเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมซักเท่าไหร่ บทสนทนาดำเนินไปอย่างเนิบนาบ ได้ใจความประมาณว่าป้าแกจะไปลงที่ตลาดนัดจตุจักร ยังไม่ทันจะได้หยิบหูฟังที่เปิดเพลงค้างไว้ขึ้นมาใส่ บทสนทนาต่อไปก็เริ่มขึ้น
"สรุปแล้วหนูจะไปลงที่ไหนนะ?"
ความพยายามในการเลี่ยงที่จะไม่ตอบไม่เป็นผล คำถามง่ายๆที่ไม่ง่ายเลยสำหรับเมธาวี ก็คนมันไม่ได้คิดไว้นี่หว่า แค่ไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆก็เลยออกมา..
"อ่อ งั้นเด๋วผมไปลงที่เดียวกับป้าแหละครับ" 
ขอโทษนะเมธาวี สมองประมวลผลไม่ทันจริงๆ 55 เอาวะ ลงจัตุจักรด้วยก็ได้น่าจะดี หลังจากบอกลากับคุณป้าเรียบร้อย ภาพตรงหน้าก็คือป้ายจตุจักรขนาดใหญ่ ..."ว่าแต่กูลงมาทำไมวะ?" ได้แต่ถามตัวเองเบาๆพร้อมๆกับก้าวเท้าไปเรื่อยเปื่อย รู้ตัวอีกทีก็ขึ้นรถออกจากตลาดนัดไปไกลแล้ว แม้ว่าคำถามเดิมจะยังวนเวียนอยู่ในหัวก็ตาม.. 
"น้องๆ จะไปลงไหนเนี้ย"เสียงผู้ชายข้างหน้าดังขึ้น..
แม่งเอ้ย ทำไมชอบยุ่งกับกูกันจังวะ..



SHARE
Written in this book
วันโง่ๆของเมธาวี
เมธาวีไงไอ้โง่ 
Writer
RottenRabbit
Teller
Once the story begins, it never ends .

Comments