เรื่องน่าหงุดหงิด
13.00
- 11.30 You sent a sticker -
15.00
- 11.30 You sent a sticker -
17.00
- 11.30 You sent a sticker -

(-.,-)

18.00
- 11.30 You sent a sticker -
19.00
- 11.30 You sent a sticker -
21.00
- 11.30 You sent a sticker -
(-*-)

22.00
- 11.30 You sent a sticker -
23.00
- 11.30 You sent a sticker -
23.30
- 11.30 You sent a sticker -
00.00
- 11.30 You sent a sticker -

.....

ปั๊ดโถ่วเว้ยย!! 
ทำไมไม่เห็นทักอะไรมาสักที 
นี่ใจคอกะจะให้บทสนทนาจบที่สติ๊กเกอร์มุนินฺ หน้าแป้นแล้นอ้าแขนรับตะวันอยู่อย่างนั้นไปถึงสิ้นปีหน้าเลยหรือไงกันนะ 

ตั้งแต่เที่ยงวันมานี้ ฉันกดเข้าไปในไลน์ 
จิ้มดูที่ช่องสนทนากับใครคนหนึ่ง ไม่รู้กี่หนต่อกี่หนแล้ว แต่ทุกครั้งที่กดเข้าไปดู ก้ยังคงแน่นิ่ง ไร้การเคลื่อนไหว หรือคำทักทายของอีกฝ่ายเหมือนเคย


จะรู้บ้างมั้ยเนี่ยว่ามีคนรอคุยด้วยอยู่นะ!
ฉันอดจะทำหน้างอ หรือกรอกตามองบนเสียไม่ได้ ทุกครั้งที่นึกถึงตอนกดเข้าไปดูในไลน์ 
มันน่าหงุดหงิดจริงๆเลย

แต่ก้อีกนั่นแหละ ฉันไม่อยากเป็นฝ่ายทักทายก่อนนี่นา หลายวันมานี่ ฉันเป็นคนเริ่มบทสนทนาก่อนก้ตั้งหลายครั้งแล้ว กระนั้น เรื่องที่คุยกันก้แทบไม่มีอะไรใหม่หรือน่าสนใจเลย 

น่าเบื่อจริง ทำไมเราคุยเรื่องอะไรที่สนุกสนานจนออกรสออกชาติกันกว่านี้ไม่ได้เสียทีนะ 

พอเป็นอย่างนี้แล้วก้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดอีก

อยากคุยหรือก้อยาก แต่เรื่องคุยดีๆหรือก้ยังคิดไม่ออกเสียที มิหนำซ้ำพอจะให้ทักหรือก้ไม่อยากทักเสียนี่ แล้วก้มานั่งทำหน้างออยู่คนเดียวอย่างนี้ ช่างไร้สาระจริง 

ด้วยนิสัยส่วนตัวที่ไม่ค่อยชอบง้อคน หรือเอาใจคนสักเท่าไหร่ เวลาอยากจะคุยก้ได้แต่คิดเอา ฝันเอา ไม่ยอมทักก่อน เพราะก้แอบรู้สึกว่าไร้ประโยชน์อยู่เล็กๆ ถ้าเขาอยากจะคุยเขาคงทักเรามานานแล้วล่ะ แถมยังรู้สึกเสียศักดิ์ศรีอยู่หน่อยๆด้วย ที่ต้องเป็นคนทักก่อน ดูเหมือนอยากคุยจนตัวสั่นอะไรอย่างนั้น ทั้งๆที่จริง อาจจะไม่มีใครตีความอย่างนั้นก้ได้

แล้วศักดิ์ศรีนี่มันจะค้ำคออะไรนักหนา กินเข้าไปหรือก้ไม่ได้ แถมจะมาฉุดโอกาสในการได้ทักทาย พูดคุยกับอีกคนเสียอีก 

ทิ้งๆไปบ้างเสียก้ดีนะศักดิ์ศรีน่ะ ไร้ประโยชน์สิ้นดีในเวลาแบบนี้ เฮ้อออ

แต่จะคิดอีกแง่หนึ่ง ฉันก้แค่เกรงใจเขาน่ะ

ฉันไม่อยากจะทักทายไปบ่อยๆให้เขารู้สึกรำคาญใจ ถ้าเขาว่างและอยากจะคุย เขาคงจะทักทายมาเองล่ะมั้ง เพราะสำหรับฉัน ไม่ว่าเขาจะทักมาตอนไหน ฉันก้ยินดีตอบกลับทั้งนั้นแหละ 

...แต่ถ้าฉันไม่ยินดี ฉันก้แค่ไม่ตอบเท่านั้นเอง ง่ายจะตาย :P

ฉันไม่อยากรบกวนเวลาทำงาน หรือเวลาส่วนตัวของเขาเท่าไหร่ เพราะฉันไม่รู้ว่าแค่ไหนเขาถึงจะรู้สึกว่าโอเค และแค่ไหนถึงจะรู้สึกว่าถูกรบกวนนี่นา 

เอาจริงๆนะ ฉันว่าฉันแสดงออกอย่างตรงไปตรงมามากเลยนะว่าอยากจะรู้จัก และอยากจะพูดคุย ปฏิสัมพันธ์กับเขาอย่างจริงจัง แต่ฉันก้ไม่รู้แฮะว่าเขารับรู้ได้ หรือรู้สึกเหมือนฉันหรือเปล่า เพราะดูเขาจะนิ่งเฉยและไม่ได้แสดงท่าทีอะไรกับการทำความรู้จักกับฉันเอาเสียเลย

จนบางทีฉันก้รู้สึกว่า ฉันบ้าบอและพยายามเข้าใกล้เขาอยู่ฝ่ายเดียวหรือเปล่านะ 
ทำแบบนี้มันดูน่ารำคาญหรือเปล่า หรือดีแล้ว หรืออะไร ฉันไม่รู้สึกว่าได้รับสัญญาณตอบรับอะไรจากอีกฝ่ายเลย 

บางทีฉันก้แค่ทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเอาตัวเองไปวางไว้ตรงไหนในสารบบของเขาดี ซึ่งบางทีมันก้ยากแฮะ...

เราไม่ได้เป็นอะไรกันเลย ไม่รู้จักกันในชีวิตจริงเสียด้วยซ้ำ เรายังเป็นแค่คนแปลกหน้ากันอยู่เลย และเอาเข้าจริงฉันก้ไม่มีสิทธิ์ทำอะไรเลยนะ

เนี่ยแหละสุดท้ายมันก้เป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดอยู่ดีที่ฉันไม่รู้ว่าฉันควรทำยังไงต่อไป เพราะฉันไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร 

หรือบางทีฉันไม่ควรคิดอะไรเลยกันแน่นะ? 

ฉันควรจะทักทายเขาบ่อยๆเท่าที่ฉันต้องการ หรือพูดเรื่องไร้สาระอะไรก้ได้ที่ฉันอยากจะพูดให้เขาฟัง?
พยายามปฏิสัมพันธ์เท่าที่ตัวเองต้องการโดยที่ไม่ต้องสนว่าเขาจะรำคาญหรือไม่? 
ทำตามใจแล้วปล่อยให้เขาเลือกตอบหรือไม่ตอบเราเอาเอง?

แต่ก้อีกนั่นแหละ มันยังคงน่าหงุดหงิด เพราะ ฉันทำแบบนั้นไม่ได้น่ะซิ ฉันรู้สึกว่ามันเป็นการยัดเยียดเกินไป ถ้าเขาคิดเหมือนกันก้แล้วไป แต่ถ้าไม่ เขาคงรำคาญและหายไปเลย 

อย่างนั้นมันน่าเสียดายออก ฉันไม่อยากให้เขารำคาญฉันจนหายไปนี่นา ไหนๆก้รู้จักกันแล้ว ก้อยากจะให้รู้จักกันต่อไปอีกหน่อยล่ะนะ 

แต่ก้นะ ถ้าสุดท้ายแล้วคุยกันไม่ได้ หรือคุยไม่รู้เรื่องจริงๆ เขาก้ต้องหายไปอยู่ดีไม่ใช่หรือไงกัน จะมานั่งแคร์อะไรกันตอนนี้ล่ะ ถ้าสุดท้ายผลลัพธ์ ก้เหมือยกัน คือเขาหายออกไป เราหายไปจากสารบบของกันและกัน การจะมานั่งกลัวเขาหายไปตอนนี้ก็ดูจะไม่มีประโยชน์อันใดเอาเสียเลย 

 โถ่วเอ้ยยย

ไม่ว่าจะคิดในแง่ไหน ยังไงก้เป็นแค่เรื่องน่าหงุดหงิดใจทั้งนั้นที่เราไม่รู้คำตอบของอะไรเลยซักอย่างเดียว 

วิธีเดียวที่อาจจะช่วยให้ฉันหายงุ่นง่านและหงุดหงิดอยู่แบบนี้ คงต้องเป็นการถามเอาความจริงกับอีกคนแล้วล่ะ ว่าเขาคิดอะไรยังไง ไม่งั้น ความน่าหงุดหงิดบ้าบอนี่คงไม่มีวันหายไปจากหัวฉันแน่นอน

แต่ถ้าเขาไม่มีคำตอบอะไรให้กับคำถามของฉันอีก...

นั่นคงจะเป็นเรื่องที่ยิ่งน่าหงุดหงิดจนอดทำตาขวาง หรือโวยวายเสียงดังไม่ได้ มากที่สุดอีกเรื่องหนึ่งเลยก้เป็นได้ล่ะ :| 








SHARE
Written in this book
me
ฉันเอง นี่ฉันเอง เป็นฉันเอง เรื่องของฉันเอง :)
Writer
gade382
𝑺𝒖𝒏-𝑩𝒍𝒆𝒔𝒔𝒆𝒅 𝑮𝒊𝒓𝒍
former Role name : Ultimate•Sad•Girl. Completely unemotional or too emotional, choose one.

Comments