ครบรอบหนึ่งปีที่รู้จักกัน
เหมือนราวกับว่าอยู่ในภวังค์มาหนึ่งปีเต็ม 
ทั้งๆที่ผมและเธอเจอกันไม่บ่อยนัก 
แต่เธอก็มักจะเข้ามาวนเวียนและทักทายความคิดของผมอยู่เป็นประจำ จนรู้ตัวอีกทีก็365วันแล้ว


จากวันนั้นจนวันนี้

ภายนอกของเราสองคนจะเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง
ร่างกายคุณอาจจะผอมลงหรือหนาขึ้น สายตาของคุณจะสั้นลงไหม นานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้แอบมองลอดแว่นของคุณจากทางด้านข้างและด้านหลัง ความอุ่นที่เกิดจากมือที่เคยสัมผัสกัน หรือแม้แต่รอยยิ้มที่เรามักจะเผลอโดยไม่รู้ตัว


ในความคิดของผม ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม 
คุณเองก็ยังสวยเหมือนวันแรกที่ได้พูดคุยและรู้จักกัน เพราะผมไม่ได้มองคุณที่ภายนอก แต่ผมได้มองลึกลงไปข้างในจิตใจของคุณ ผมยังจำเรื่องราวของเราได้ทุกฉากทุกตอนที่เราอยู่ด้วยกัน 
และทุกๆข้อความของทุกคืนที่ผมเขียนไว้ให้คุณทุกเช้าตอนคุณตื่นนอน แม้แต่ประโยคที่เราสนทนากัน ผมจำได้ทุกคำที่คุณเคยบอกกับผม 
 

และในวันนี้ 
อยากบอกให้คุณรู้ไว้ว่า คุณยังคงงดงามในแบบที่เป็นคุณเสมอ ผมยอมรับว่าบางครั้งผมก็หวงความงดงามนี้ อยากจะสามารถเห็นได้เพียงแค่คนเดียว แต่นั่นก็จะเป็นการเห็นแก่ตัวจนเกินไป
ความที่คุณเป็นคนเด็ดเดี่ยว จริงใจ และ ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง ถือเป็นความกล้าหาญที่ผมไม่เคยพบเจอในใคร แต่พบแค่คุณคนเดียว


ต่อให้อยู่ในภวังค์นี้แต่ต้องชดใช้ด้วยความเจ็บปวดก็ยอม





อีกหนึ่งปีข้างหน้า
เธอและผมจะเปลี่ยนไปในทิศทางใดไม่มีใครรู้
แต่ที่แน่ๆ ผมจะไม่ลืม ที่จะได้บอกกับเธอไป
และเขียนstorylogถึงเธออีกครั้งในวันครบรอบ2ปี









เพราะพิชญ์สินีเป็นคนสำคัญ.

SHARE

Comments