อาสา เป้าหมาย กับการเป็นผู้ฟังที่ดี

• อาสาครั้งแรก •  

การให้จะทำให้หัวใจเราพองโต 
เมื่อไม่นานมานี้ ฉันมีโอกาสได้เข้าร่วมกิจกรรมออกค่ายอาสา ปลูกป่าที่เชียงดาว
มันเป็นสิ่งที่ฉันอยากทำมานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสได้ทำอย่างจริงๆจังๆสักที
ข้อดีอย่างหนึ่งของการเป็นโสด คือ ฉันไม่ต้องรอถามใครว่าจะไปด้วยกันรึเปล่า
ตัดสินใจเอง สมัครเอง จ่ายตังค์ แล้วแพ็คกระเป๋านับถอยหลังรอวันเดินทางได้เลย


เหตุผลที่ฉันตัดสินใจเข้าร่วมน่ะเหรอ?

หนึ่ง ฉันกำลังหาเรื่องเที่ยว ที่ไหนก็ได้ที่ฉันไม่ต้องติดแหง็กอยู่ในห้องเหงาๆของฉัน
สอง ฉันอยากออกเดินทางคนเดียว แบบที่ไม่ใช่เดินทางกลับบ้านทุกปีหรืออะไรเทือกนั้น
สาม ฉันอยากปลูกป่า
 
ฉันจึงสมัครเข้าร่วมกิจกรรมนี้
ทันทีที่เพจอาสาที่ฉันติดตามอยู่โพสกิจกรรมโดยไม่ลังเลใจเลยสักนิด
ฉันไม่แคร์เลยด้วยซ้ำว่าฉันจะต้องออกเดินทางทันทีหลังเลิกงานของวันศุกร์
และกว่าจะถึงกรุงเทพฯอีกที ก็ราวๆ 2-3 ทุ่มในวันอาทิตย์ แล้วก็นอน . .
และไปทำงานตามปกติในเช้าวันจันทร์

ตอนที่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังนั่งอยู่บนรถตู้คันนั้นกับคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แถมมีถึง 4 คันรถตู้เชียวนะ ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง ผ่านต้นไม้ ผ่านแสงไฟ ผ่านเมืองต่างๆไปยังที่ที่ฉันไม่รู้จักและไม่อาจคาดเดาถึงสิ่งที่ฉันจะได้เจอที่นั่น ฉันรู้สึกดีใจกับตัวเองมาก นี่ฉันกำลังเดินทางอยู่นะ “เราทำได้แล้วเว้ยเฮ่ย” ฉันยิ้ม

การมาอาสาปลูกป่าในครั้งนี้ ฉันรู้สึกได้เลยว่ามันจะเติมเต็มในสิ่งที่ฉันอยากจะทำ ฉันรู้สึกนะ ว่ามันจะมอบความสุขให้แก่ฉัน แต่ไม่นึกว่ามันจะมากมายจนหน้าของฉันฉาบไปด้วยรอยยิ้มที่ออกมาจากข้างในตลอดทั้งทริป ฉันได้สร้างมิตรภาพใหม่ๆกับพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ จากหลากหลายสาขาอาชีพ ที่ทุกคนล้วนแล้วแต่มีเหตุผลส่วนตัวที่มาเข้าร่วมกิจกรรมที่นี่ ฉันมีที่หลับนอน มีผ้าห่มอุ่น มีอาหารครบสามมื้อท่ามกลางป่าเขาและริมน้ำปิง ฉันมีอากาศบริสุทธิ์ที่ธรรมชาติหยิบยื่น มอบให้ ฉันรู้สึกดีเหลือเกินที่ได้เป็นส่วนเล็กๆที่เติมเต็มการมีอยู่ของธรรมชาติให้มันยังคงสวยงามต่อไป มันเป็นสิ่งที่แทนคำขอบคุณจากฉันที่มีให้ธรรมชาติ ขอบคุณนะ ขอบคุณมีมอบอากาศดีๆให้ ขอบคุณที่ช่วยฟื้นฟูจิตใจบอบช้ำของฉันเสมอมา

 
“ต้นกล้าน้อยๆที่พวกเราช่วยกันปลูกในวันนั้น มันได้เบ่งบานในใจของฉันแล้ว
และมันจะเติบโตไปพร้อมกันฉัน . . อย่างงดงาม” 


                                                  และฉันจะไปอีก !!!!







• เป้าหมายใหม่ที่ (ไม่) คุ้นเคย •  

อย่าพูดว่า ทำไม่ได้ ถ้ายังไม่ลองทำ 
เมื่อไม่นานมานี้ ฉันได้รับมอบหมายหน้าที่ใหม่จากผู้ใหญ่ในบริษัท นั่นคือการออกไปสานสัมพันธ์กับ Partner ทางธุรกิจให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยอมรับตามตรงว่าฉันรู้สึกไม่มั่นใจว่าฉันจะทำมันได้ดีนัก สิ่งที่ Contrast ที่สุดในตัวฉัน คือ แม้ฉันจะเป็นคนอัธยาศัยดี มีมนุษยสัมพันธ์ และดูมั่นใจในตัวเอง แต่เอาเข้าจริงฉันเป็นคนขี้อายมาก ฉันไม่เคยคุ้นกับการต้องเข้าหาผู้คนเวลาที่เจอกันต่อหน้า มันมีความเขิน มันมีความประหม่า จนบางครั้งฉันทำเป็นเมินเฉยไปก็มี หรือบางที ก็ทำเป็นมองไม่เห็นไปซะดื้อๆเลย //ขี้ขลาดมาก

ฉันกังวลมากและได้เล่าให้กับพี่ๆที่นับถือฟัง แต่คำแนะนำที่ฉันได้รับ คือ “ก็ลองดู” มันเป็นคำพูดพื้นๆที่ฉันได้ยินบ่อยๆ ไม่ได้ลึกซึ้ง ฟังผ่านๆ 2-3 นาทีก็อาจปลิวหายสลายลับไปในอากาศ แต่ฉันไม่มีเวลาเตรียมตัวเตรียมใจ เพราะแค่ฉันก้าวขาออกไปเพียงก้าวเดียว นั่นหมายถึงฉันได้อยู่ในสนามทดสอบแล้ว ไม่ทำ คืองานไม่เดิน

“เอาเว้ย ลองดูวะ!” 

ครั้งแรก – Dead Air รัวๆ . . ทำไงดี คิดสิคิด หาเรื่องอะไรพูดดี . . . อ่ะ โปเกมอน โก ละกัน . . . เฮ้ย ได้ผล! . . . เฮ้ย โอเค!

ครั้งที่สอง – งานช้างละทีนี้ . . ต้องไปแนะนำตัวในงาน Business Matching . . . เกาหลีทั้งงาน . . . ทำไงดี เค้าไม่ได้เชิญด้วย . . . รอหน้างาน สไตล์เจ๊กสุดๆ . . . อายว่ะ แบบนี้ก็ได้เหรอ . . . จะพูดอะไรดีวะ . . . วิ่งไปหาเลย . . . Dead Air 3 วิ . . . เค้าเข้าใจภาษาอังกฤษป่ะวะ . . . แล้วอีล่ามเนี่ย เมิงเข้าใจภาษาอังกฤษมั้ย . . . เอาใหม่ พรุ่งนี้มาใหม่ . . . วันนี้เตรียมข้อมูลมาพร้อมละ . . . รอหน้างาน . . . วิ่ง!!! . . . วิ่งตาม . . . เจื้อยแจ้ว ข้อมูลกูเป๊ะ . . . เอาอีก มาละๆ . . . เฮ้ย ได้นามบัตรมาเพียบเลย . . . เฮ้ย แจกนามบัตรได้เยอะเลย กรี๊ดดดดดดดดดดด

เหมือนการล่าโปเกมอนเลย สนุกดี พอฉันได้ลองทำจริงๆ มันกลายเป็นความสนุก มันกลายเป็นความมั่นใจ อันที่จริงมันก็เหมือนกับเวลาที่ฉันตัดสินใจจะทำอะไรสักอย่าง ฉันจะก้าวข้ามผ่านความเขินอายไป ฉันในตอนนั้นจะมีสายตาที่จับจ้องไปข้างหน้าเพียงเท่านั้น และเดินไปหา ไปคว้าเป้าหมายของฉันแทน นั่นสิ ไม่ลองก็ไม่มีวันรู้ เป้าหมายใหม่ที่ฉันได้รับ ตอนนี้ฉันพอจับทางมันได้แล้ว จากนี้ฉันคงทำมันได้ดีกว่าเดิม //ยิ้ม







• ผู้ฟังที่ดี •  

คุณแน่ใจแค่ไหน ว่าคุณเป็นผู้ฟังที่ดี 
เมื่อไม่นานมานี้ ฉันได้คุยโทรศัพท์กับแม่ของฉัน ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับน้องชายของฉันจะไม่มีวันประสานกันได้แบบแม่ลูกทั่วไป และนับวันมันก็จะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ฉันรู้สึกเบื่อหน่ายทุกครั้งที่ทั้งคู่ไม่มีความโอนอ่อนให้แก่กันเลยสักนิด ฉันบอกให้แม่ค่อยๆเล่าเรื่องราวเป็นฉากๆให้ฉันฟังทั้งหมด และก็เหมือนทุกครั้งที่พอฟังจบ ฉันก็มักจะพยายามหาทางออกต่างๆให้กับแม่ แต่ในวันนั้นการพยายามแก้ไขปัญหาของฉันคงไปโจมตีหรือวิจารณ์การแก้ปัญหาของแม่เข้า เราถกเถียงกันอยู่นาน ปัญหาของแม่กลายเป็นของฉัน แม่ไม่ยอมฟังที่ฉันพูดสักอย่าง แล้วจะให้ฉันช่วยยังไง แม่กำลังร้องไห้อยู่นะ ฉันก็อยู่ไกลบ้านซะขนาดนี้ เห็นแบบนี้ฉันก็ใจสลาย แล้วจะให้ฉันทำยังไง . . .
 
ความอดทนของแม่ขาดผึง ความอัดอั้นตันใจที่แม่เก็บสั่งสมมานานถูกระบายออกมาพร้อมน้ำเสียงที่สั่นเครือ ฉันตกใจและปวดใจที่รู้ว่าแม่กำลังเจ็บปวด
แม่บอกกับฉันว่า . . .

แม่รู้ว่าลูกเป็นเด็กดี ลูกไม่เคยทำให้แม่เสียใจ
แม่ชื่นใจที่เห็นลูกออกไปเจอโลกกว้าง
ลูกดูแลตัวเองได้ ลูกหาความสุขให้ตัวเองได้
แต่ฟังแม่หน่อยนะ แค่รับฟังแม่หน่อย . . .
แม่ไม่ได้ต้องการให้ลูกช่วยแก้ปัญหาของแม่
แม่แค่เหนื่อยล้ากับสิ่งที่แม่เจอ
แม่แค่อยากเล่าให้ลูกฟัง
แค่ให้แม่ได้ระบายความทุกข์ใจออกมา
แค่นั้นก็พอนะลูก . . .
 

เหตุการณ์นี้เป็นการตบหน้าฉันฉาดใหญ่ ฉันเพิ่งรู้ว่าสิ่งที่ฉันบอกกับตัวเองว่าฉันเป็นผู้ฟังที่ดีนั้น จริงๆแล้วฉันยังทำมันไม่ได้เลย เพราะความอยากช่วยเหลือ ฉันได้ยัดเยียดความคิดเห็นของฉัน ประสบการณ์ของฉัน หรือวิธีแก้ปัญหาต่างๆนานาให้คนที่พูด ฉันข้ามขั้นตอนที่สำคัญที่สุดไป ฉันละเลยช่วงเวลาที่พวกเขาอยากบอกเล่าความทุกข์ใจให้ฉันฟัง ใช่ มันก็เหมือนกับตอนที่ฉันเศร้า ฉันก็อยากจะนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้น ฉันยังไม่อยากฟังเหตุผลหรือคำปลอบใจใดๆทั้งสิ้น ฉันแค่อยากระบายมันออกมา ฉันแค่อยากให้ใครสักคนอยู่รับฟังฉันเงียบๆ แค่นั่งอยู่กับฉันเงียบๆเวลาที่ฉันร้องไห้ มันก็โอเคแล้ว . . .



จากนี้ฉันจะฟังมากขึ้น . . .






- จบ -



 

SHARE
Written in this book
ผิดคอนเซ็ปต์
ไม่เกี่ยวอะไรกับเพลงเล้ยยยย
Writer
lalajinx
instyle inspirer
Call me Jin! | lalajinx.com

Comments

sopons
5 years ago
หลงรักเชียงดาวยัง?
Reply
lalajinx
5 years ago
รอดอยเปิดจะไปรักอีกรอบค่ะ  55555+
Bewbundanjai
5 years ago
บิวก็อยากไปปลูกป่าบ้างนะ
แต่ยังไม่ได้ไปเลย

ปล.ตอนนี้บิวมาทำงานมูลนิธิเป็นหลัก
ช่วงปลายปีมีไปสร้าง โรงเรียนบนดอย
ไว้จะไปชวนนะครับ เผื่ออยากไปนิ^^


😁👍👍
Reply
lalajinx
5 years ago
ไปฮะ รายงานตัวไว้ก่อน
imonkey7
4 years ago
ไปปลูกต้นรักดีกว่าม้าาางงง


ชอบเรื่องสุดท้ายนะ
บางเรารับทุกอย่างเข้ามาเป็นปัญหาของตัวเอง
ทั้ง ๆ ที่เขาอาจต้องการแค่ คนรับฟัง
ฟังในปัญหาที่ไม่มีทางแก้ 
ให้เขาได้พูดเพื่อพรุ่งนี้เขาต้องกลับไปอยู่กับปัญหานั้นอีก
กลับไปเป็นถังขยะที่รอรับสิ่งปฏิกูลอันใหม่

แต่ตอนนี้ ชม นี้ ขอเทขยะอันเก่าออกจากหัวใจ
เพื่อให้มีแรงรับอันใหม่ในเช้าวันต่อมา
Reply