แค่เพียงกระแส...แค่นั้นเหรอ
            ____เป็นวันแรกที่ แอพพลิเคชั่น pokemon go เปิดให้บริการที่ไทยเป็นวันแรก และวันนี้ก็เป็นวันแรกเราได้นอนเต็มอิ่ม ชีวิตเริ่มกลับมาสู่วงจรเดิม  เริ่มจากรู้สึกตัวตื่นตอนเจ็ดโมงเช้า ได้ลิ้มรสอาหารเช้าที่ไม่ได้สัมผัสมาเสียนาน บรรยากาศยามเช้า มองเห็นการเริ่มต้นของชีวิต ผู้คน ต่างๆ และที่พิเศษสุด ๆ ที่ได้รับมาก็คือ แสงแดดอ่อนๆในยามเช้า ส่งมอบพลังงานชีวิตดีๆให้กับเรา 

        
ตื่นเช้าอาจทำได้ยากกว่านอนเช้า แต่ว่ามันให้คุณค่าที่เยี่ยมกว่าเป็นแน่แท้
                 

             _____หลังจากเสร็จสิ้นการรับประทานอาหารเช้า เราใช้เวลาในช่วงยามสาย จิบชา    อังกฤษเข้มๆ พวยกาหนึ่ง นอนนั่งเอนกเขนกที่เปล อ่านเรื่องราวต่าง ๆ ในโซเชียลเน็ตเวิร์ค 
ผ่านโทรศัพท์สมาร์ทโฟน และก็เป็นอีกวันที่มีกระแสทางโซเชียลที่ รุนแรง เนื่องจากเกิดกระแส โปเกม่อน ฟีเวอร์ จากการเปิดให้บริการของแอพพลิเคชั่น ที่กล่าวไว้ในย่อหน้าแรก ซึ่งขอออกตัวก่อนว่า ตัวเราเองในวัยเด็กก็เติบโต มากับโปเกม่อน ซึ่ง ไม่ใช่แค่นั้น ยังมี ทั้ง ดิจิม่อน ทั้ง โดราเอม่อน อีกด้วย

         
ตอนเด็กๆชอบอะไรที่มีคำว่าม่อน.....ตอนนี้ ถ้าเราลองไปม่อนแจ่ม...เราจะชอบไหมนะ 
            

           _____แน่นอนว่าทั้งวัน แทบจะใช้เวลาในการเดินจับโปเกม่อน ในละแวกแถวบ้าน ด้วยความที่บ้านค่อนข้างชนบท นอกจากสัญญานอินเตอร์เน็ตที่ขาดๆ หายๆแล้ว ยังหาโปเกม่อนในละแวกนั้นยากไปอีกด้วย 

           
บางที คนชนบทก็อยากมีโปเกม่อนเยอะๆเหมือนกันนะ  

         ก่อนหน้าที่เราจะเขียน ย้อนกลับไปสัก สามสี่ชั่วโมง เป็นธรรมดาของกระแสที่มาแรงในขณะนี้ ก็มีคนที่ไม่ได้ "รู้สึกร่วม" กันสักเท่าไหร่นัก เป็นธรรมดา และมันเป็นแอพที่ต้องใช้ การเดินเข้าไปในพื้นที่ต่างๆ ซึ่งอันตรายหากเราเดินก้มหน้าจ้องโทรศัพท์ไปโดยไม่ดูเส้นทาง อาจทำให้เกิดอุบัติเหตุได้  ล่าสุดก็เห็นมีอุบัติเหตุจากคนที่เล่น เราเองคิดว่าก็คงมีการต่อต้านกระแสนี้อยู่ไม่น้อย หลายๆคนก็คงพูดถึงในแง่ลบกันเยอะพอสมควร

        
อ่าว......ดราม่า (ขอโทษนะ)
                       ช่วงเย็นๆ เราคุยกันกับเพื่อนคนหนึ่งระหว่างออกกำลังกาย เขาบอกว่า กระแสนี้มันจะอยู่ได้สักกี่วันกัน ประเดี๋ยวไม่นาน ผู้คนก็หันไปสนใจอย่างอื่นกันหมดแล้ว ทำให้เรานึกย้อนไปถึงอะไรต่างๆที่เป็นกระแสโด่งดังในอดีต ไม่ว่าจะเป็น 
กังนัมสไตล์ แพลงกลิ้ง ฮาเร็มเชค 
พับเพียบไทยแลนด์ ไอซ์บัคเก็ตชาเลนจ์

 จู่ๆ ผู้คนก็ลืมสิ่งนี้ไปสิ้น ซึ่งเราเองก็ลืมไปเหมือนกัน

นั่งครุ่นคิดอยู่นานนัก ก็พาลนึกสรุปได้สองกรณี

pokemon go อาจจะถูกลืมเลือนในสักวันหนึ่ง

หรือมันอาจจะเป็นแพลตฟอร์มที่โด่งดัง พอๆกับ facebook twitter หรือ storylog ก็เป็นได้

                      ในข้อสรุปที่สอง เรามองว่าเป็น โลกอุดมคติ โลกจำลอง โลกในฝัน ที่มีหลายๆคนมาอาศัยร่วมกัน เป็นการเดินทาง การผจญภัย ไปในที่ต่างๆ อาจได้พบเจอเพื่อนใหม่ เป็นการเติมเต็มความสุข ในโลกความจริงที่เริ่มจะซีเรียสขึ้นไปเรื่อย แต่ก็แอบแฝงอันตรายจะความไม่ระมัดระวังตัวของผู้เล่นที่อาจจะจ้องมองแต่โทรศัพท์ อาจจะเกิดอุบัติเหตุได้ง่ายๆเลยด้วยซ้ำ

             
อนึ่งพึงระวัง pokemon go = ระวังตัว facebook = ระวังคำพูด
หรือมันอาจจะเป็นแค่กระแสที่สักวันคงถูกลืม  ก็เป็นได้ 

ท้ายที่สุด อย่าไปซีเรียสกันนักเลย ไม่ว่าจะทำอะไรก็ทำเถิด แค่อย่าไปทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนก็พอ กระแสต่างๆเกิดขึ้นล้วนดับไปเป็นธรรมดา แต่ความสุขที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น มันจะอยู่กับเราตลอดไป

จากใจคนๆนึง ที่ชอบ ไคริว และบันกิรัส เป็นที่สุด

ขอตัวไปเดินหาโปเกม่อนในแถวๆบ้านก่อนนะ เผื่อจะเจออะไร นอกจาก รัตตาต้า กับ ป็อบโปะบ้าง

เอ้อๆ บางที ทำ Digimon go ด้วยก็ดีนะ เราจะเล่นทั้งสองเลย

พล่ามเยอะแยะเกินไปแล้วแหละ


____สวัสดี_____




SHARE
Writer
DRIEDCHILLI
Dreamer
ชอบเสียงเพลง ศิลปะ วิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์และเทคโนโลยี

Comments