"โดดเดี่ยวแต่ไม่เดียวดาย"
"ผู้คนมักบอกว่าฉันเหงา 
ทั้งๆที่ตัวฉันไม่ได้เหงาสักนิดเลย"

ฉันรู้สึกถึงความสุข ความสบายใจ
เมื่อต้องไปไหนมาไหนคนเดียว

ฉันตกหลุมรักความโดดเดี่ยว
เป็นอย่างมาก

โรงภาพยนตร์แถว A หลังสุด ริมสุด
คือที่ประจำของฉัน

ฉันชอบดูหนังมาก 
และการดูหนังคนเดียว
ถือเป็นเรื่องปกติสำหรับฉัน

ผู้คนที่ฉันคุย มักอุทานว่า
* ทำไม? ดูหนังคนเดียว
* ดูหนังคนเดียว ไม่เหงาเหรอ?
* ทำไม? ไม่ชวนเพื่อนไปดูหนัง
* เป็นเรา เราไม่กล้าดูหรอก มันน่ากลัว มันเหงา!!
บลา บลา บลา..!!!

เรียกได้ว่า ผู้หญิงที่ดูหนังคนเดียว
กลายเป็นคนประหลาดซะยังงั้นไปเลย

•••••••••••••••••••••

หลายปีมาแล้ว, 
สมัยฉันเรียนปริญญาตรี
ฉันค้นพบว่า,
ฉันชอบการออกไปยืนพูดหน้าห้องมากๆ

ฉันสนุกที่ได้พูด ฉันชอบเล่าเรื่อง
ฉันชอบพรีเซ้นต์งานทั้งกลุ่ม-ทั้งเดี่ยว
ฉันรับหมด

ฉันดูเป็นคนที่เข้ากับอาจารย์
เพื่อนๆ ทุกๆคนในมหาวิทยาลัย
ฉันดูร่าเริงและสนุกสนาน
แต่น่าแปลก, ไดอารี่ที่บรรจุตัวอักษรในช่วงนั้น
ฉันกลับเหงาเหลือเกิน!!

ฉันซ่อนความเหงา ด้วยรอยยิ้ม
ฉันซ่อนความเหงา ด้วยการพูด

ช่วงเวลาพัก,
ฉันมักโทรหาเพื่อนสมัยมัธยมและพูดว่า
"คิดถึงอยู่เสมอ"

ฉันแอบร้องไห้ริมระเบียง ไม่ให้ใครเห็น

ใบไม้ร่วงหนึ่งใบ ฉันก็รู้สึกว่า
ความเหงามันช่างจับใจเหลือเกิน..

ช่วงนั้น, ฉันดูสนุกสนาน
ยิ้มแย้ม มีเพื่อนมากมาย 

แต่ในความเป็นจริง, 
ฉันกลับซุกซ่อนความเหงา
ไว้ได้อย่างแนบเนียน

•••••••••••••••••••

เมื่อเรียนจบ,
เราต่างมีเส้นทางของแต่ละคน
ฉันและเพื่อนๆ กระจัดกระจาย 
แยกย้าย ไปตามกาลเวลา

พวกเรานัดเจอกันน้อยลงเรื่อยๆ 
จนกระทั่งเราต่างหายไปด้วยความเข้าใจกัน

บางครั้ง, เราเดินเจอกันโดยบังเอิญ 
และร้องอุทาน ด้วยความดีใจ 
เราพูดว่าคิดถึงกัน และเราก็กลับมาจุดเดิม
จุดที่ใครๆ หลายคนเรียกมันว่า
"ความโดดเดี่ยว"

ประสบการณ์สอนให้ฉันเรียนรู้
ว่า "ความโดดเดี่ยว ไม่ใช่ความเหงา"
และ ความสนุกสนานบนใบหน้า
ไม่ได้หมายความว่า พวกเขา จะไม่เหงา
เช่นเดียวกัน

ฉันเรียนรู้ และตระหนักในเรื่องนี้ดี

••••••••••••••••••

น้องสาวคนหนึ่งที่ฉันรู้จักโดยบังเอิญ
เรามี TYPE ในตัวคล้ายๆกัน
น้องคนนี้ชอบท่องเที่ยวคนเดียวมาก

การท่องเที่ยวคนเดียว 
ผู้คนกลับมีคำถามว่า
ไม่เหงาเหรอ?

ฉันและน้องกลับรู้ดีว่า 
คน TYPE เรา ต่างหลงรักความโดดเดี่ยวแค่ไหน

การออกเดินทางคนเดียวสำหรับเราสองคน
จึงไม่ใช่เรื่องแปลกนัก

ขณะที่พิมพ์อยู่นี้, 
น้องสาวคนนี้เธอกำลังเดินทางไปเยอรมันคนเดียว
ทุกๆการเดินทางมีความตื่นเต้น
ทุกๆการเดินทางมีความสนุก
ทุกๆการเดินทางมีรอยยิ้มในใจเสมอ

และทุกๆการเดินทางเขา
ไม่เคยชวนฉันเลย!!

และเมื่อฉันเดินทาง, 
ฉันเองก็ไม่เคยชวนเขาเช่นกัน

น้องสาวคนนี้เคยพูดว่า
"เราไม่ควรเที่ยวด้วยกันเนอะพี่"

ฉันไม่โกรธเลย ฉันกลับบอกว่า
"ใช่, พี่เห็นด้วย เพราะเราจะไม่สนุก"

เราต่างรู้ดีว่า..
เราหลงรักความโดดเดี่ยว
เราสนุกกับการตามใจตัวเอง
เราอยากไปในที่ๆเราอยากไป
เราสนุกกับการเป็นตัวของตัวเอง
เราชอบความรู้สึกเหมือนนกอินทรีย์ที่ไร้ฝูง
เรารู้สึกดีในแบบที่เราเป็น

•••••••••••••••••

บางทีแล้ว, 
"ความเหงา" อาจยังไม่ได้หายไปไหน

แต่เพราะ "ความโดดเดี่ยว" 
คอยสอนให้เรารู้จัก "ความเข้มแข็ง"

"ความโดดเดี่ยว"
สอนให้เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับ "ความเหงา" 
ได้อย่างเป็นปกติสุข

ฉันคิด พร้อมกับมองดูคราบฟองนม
ในถ้วยกาแฟร้อน ที่หมดไปตั้งนานแล้ว

SHARE
Writer
Mediary
me+diary
ฉันรักที่จะเขียน ฉันรักที่จะอ่าน ฉันสะสมเรื่องราวที่ผ่านๆ ด้วยการบอกเล่าเป็นไดอารี่ถึงเธอ.. Facebook: mediary555

Comments

imonkey7
4 years ago
staff pick
smile pick
Reply
imonkey7
4 years ago
~^^~
Mediary
4 years ago
🙈= Monkey pick 555+
imonkey7
4 years ago
heart pick
lalajinx
4 years ago
ชอบเลือกที่นั่งที่มีคนเว้นไว้ 5555555+
ไม่เข้าใจเหมือนกัน
Reply
Mediary
4 years ago
อิอิ!!😁😁😁😁
McPITCH
4 years ago
บางที่เราอาจเดินสวนกัน อยู่แถวเอ ของโรงหนังก็เป็นได้ ฮ่าๆๆๆ

Reply
Mediary
4 years ago
555+ เจอแล้วทักด้วยนะ😁😁😁😁
Bewbundanjai
4 years ago
^^ 😁👍👍
Reply