หนังสือเล่มเเรก
คุณจำหนังสือเล่มเเรกที่ทำให้คุณกลายเป็นนักอ่านได้ไหม...? 

วันเสาร์ขณะที่กำลังเล่นเกมออนไลน์ในคอมที่มีอายุมากกว่า 5 ปี ก็มีเเชทให้เฟซบุ๊กเด้งขึ้นมา...

เพื่อน: ตุลย์ๆ มีนิยายให้เรายืมปะ ถ้ามีเอามาให้หน่อยดิวันจันทร์ 
เรา: เออออ มีๆ เอาเล่มไหนอะ 
เพื่อน: งั้นเเกถ่ายรูปมาๆ 
หลังจากนั้นเราก็ไปลื้อชั้นหนังสือที่เราเก็บหนังสืออัดเเน่นไว้เต็มไปหมด หลังจากที่เจอเเนวที่เพื่อนต้องการ เราจึง....
เรา: *ส่งรูปไปรัวๆ*
เพื่อน: เอาเล่มนี้อะ
เรา: Aus boy นะ 
เพื่อน: เคๆ

พอเราเห็นเล่ม Aus boy เราได้ไปคิดถึงหนังสือนิยายเล่มเเรกที่เราอ่าน เราเริ่มอ่านนิยายครั้งเเรกจริงๆคือปี 54 ปีนั้นน้ำท่วมใหญ่เชียว เราได้ไปอยู่บ้านญาติเเถวฝั่งธน ย่ายสะพานพุทธ เเละหลังจากนั้น เราได้หลับบ้านมานอนที่บ้าน เเละ หลังจากวันที่เรากลับมาจากบ้านญาติประมาณ3วัน วันนั้นพี่ข้างบ้านเรากลับมาอยู่ที่บ้าน เเละ คืนนั้นเช่นกันเราเสร่อไปนอนบ้านเค้า...
ทั้งๆที่บ้านห่างกันไม่ถึง 5 หลัง คืนนั้นเรานอนคุยกันไปซักพัก เราหันไปเห็นนิยายเเจ่มใสประมาณ 15 เล่ม วางอัดเเน่นอยู่เต็มชั้นวางที่เป็นเเบบตัดผนังไว้ เราได้เริ่มบทสนทนาใหม่ขึ้นว่า

เรา: เจ๊  อยากอ่านนิยายบ้างอะ มีเเนะนำปะ
เจ๊: มี เอาเเบบบางๆไปก่อนนะ เดี๋ยวจะเบื่อ 
เรา: ได้ๆ จัดมาค่ะ
เจ๊: เอาอันนี้ไป *หยิบหนังสือนิยายสันสีเขียวๆออกมา*
เรา: รักนี้ป่วนหลังไมค์? 
เจ๊: เออ พระเอกเเซบ
เรา: อะๆได้ๆ 

เราจำได้ว่าครั้งเเรกที่เราอ่านนิยายครั้งเเรกเเบบอ่านไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่เเต่จำได้ว่าสนุกมาก ครั้งนั้นเอาอ่านเล่มบางๆประมาณ 100 กว่าหน้า เเต่เราอ่านยาวนานถึง 2 อาทิตย์  เเละเราจำได้ด้วยว่าเรามโนถึงพระเอกเล่มนี้จนถึงเล่มที่สองของเรา... ถึงถ้าใครอ่านบทสนทนาเเรกน่าจะเดาไว้ว่า Aus boy คือเล่ม2ที่ยืมพี่มาอ่าน จริงๆคือตอนเเรกที่เริ่มอ่านเรายืมพี่เค้ามาตลอดเเหละ จนมาถึงวันนึงเราไปเดินร้านหนังสือในปีเดียวกันนั้น เราได้ไปเจอนิยายบล็อคเซตของเเจ่มใสเช่นกัน คือชุด รักป่วนๆฉบับก๊วนเด็กหอ... เป็นเเบบเซตปกใหม่ ราคาลดให้บัตรสมาชิกของ ซีเอ็ดบุ๊ค ก็เหลือ 900 กว่าๆ เราไม่เเน่ใจว่าทำไมตอนนั้นพ่อเราถึงยอมให้เราซื้อนิยายราคาขนาดนั้น ทั้งๆที่ตอนนั้นเราเพิ่งเริ่มอ่านนิยายได้ไม่ถึง 10 เล่ม ทำไมเค้าถึงมั่นใจขนาดนั้น เเต่เราจำประโยคที่เเม่พูดกัับเราได้ว่า "ได้ไปเเล้วก็ดูเเลดีๆนะ พ่อเธอครั้งนี้เค้ายอมให้นะ" จนมาถึงตอนนี้ผ่านมา 5 ปีเเล้วเราก็ยังสงสัยอยู่ว่าทำไมถึงยอม ในสิ้นปีนี้นิยายเซตนี้จะมีอายุครบ 6 ปีที่อยู่กับเรา เป็นนิยายที่เราชอบมาก เเต่เราชอบ Aus boy มากที่สุด เราได้อ่านจากของพี่มาก่อนเเล้วจึงทำให้เราชอบ เเละ พึ่งมาตามซื้อเล่มที่เรายืมพี่เราอ่านตอนหลัง ที่พูดถึง Aus boy เพราะเมื่อวันที่เพื่อนเราขอยืมเราเห็นมันพอดีเเล้วความรู้สึกตอนนั้นมมันวนกลับเข้าใจความคิดของเรา เล่มนี้เป็นนิยายเล่มเดียวที่ทำให้มีเเรงบันดารใจที่ทำให้เราอยากไปประเทศ ออสเตรเลีย เราจำได้เเค่ว่าเราหลงรักหนุ่มออสซี่ในนิยายมากเเล้วเเบบทำให้เราอินสุดๆ เราอยากที่จะมีเพื่อนทางจดหมายเหมือนนางเอกกับพระเอกด้วยเเหละ พอมาคิดๆดูเเล้วเราเเม่งตลกว่ะ ทั้งๆที่ตอนนั้นพูดภาษาอังกฤษได้ห่วยเเตกมาก เเทบจะคุยภาษาอังกฤษไม่ได้เลยด้วยซ้ำ เเต่ไม่มั่นใจว่าเก็บกดมาถึงตอนนี้รึเปล่า จึงทำให้ตอนนี้ลงเรียนคอร์สภาษาอังกฤษรัวๆเลย เราจึงพอสื่อสารได้บ้างเเต่ เเกรมม่ากับศัพท์ยังไม่คล่องนัก อีกอย่างนึงคือมันทำให้เราอยากที่จะไปเเลกเปลี่ยนที่ออสเตรเลีย อยากมีโมเมนต์เเบบนั้นบ้างถึงเเม้ตอนนี้จะยังไม่เพ้อเท่าตอนนั้นเเล้วเเต่เราก็ยังอยากไปที่ประเทศนั้นอยู่ดี เรารู้สึกว่าเราหลงรักประเทศนี้มาตลอด........

นิยายเล่ม AUS BOY เรารักเเละหวงมาก ถ้าใครยืมไปเราจะบอกตลอดเลยนะว่า ดูเเลเล่มนี้ให้ดีเข้าใจไหม คืิอเป็นเล่มที่เรามีความรู้สึกดีๆมาตลอด เป็นเล่มที่ทำให้เราคิดว่าหนุ่มๆออสซี่น่ารักมาก เราไม่เคยมีเพื่อนเป็นชาวออสซี่นะ เเต่เราชอบภูมิประเทศ เมืองต่างๆ ความเเตกต่างของผู้คนหลายเชื้อชาติที่เขามาอาศัยอยู่ มาจากการหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต  จริงๆ ถามว่าเล่มอื่นมีอะไรที่จุดประกายความอยากไหม ก็มีเเหละ เเต่ไม่เยอะเท่าเล่มนี้ 

ตอนนี้เราเลิกอ่านเเจ่มใสไปสัก 1-2ปี เราเเค่รู้สึกว่า มันเด็กไปรึเปล่า เรากลับชอบที่จะอ่านนิยายอย่าง พิมพ์คำ หรือ นิยายเก่าๆมากกว่า เราไปยืมที่ห้องสมุดมา มีหนังสือดีๆเยอะเเยะเล ถ้าคุณมีเวลามาหามันมากพอ อย่างวันนี้เราได้หนังสือ รัตนโกสินทร์ ของ ว.วินิจฉัยกุล เราได้อ่านผลงานของท่านมา 2-3เล่ม คือ ราตรีประดับดาว กับ เเต่ปางก่อน วันนี้เราไปเจอเรื่องรัตนโกสินทร์พอ เราจึงรีบไปยืมมาอยากไปคิดชีวิตเลย  ภาพผู้หญิงร่างอ้วนๆ ที่เดินหานิยายของผู้เเต่งคนเดิมวนไปวนมา มากกว่า 20 นาที โดยเพืื่อนๆทุกคนก็ช่วยกันหา เราชอบห้องสมุดโรงเรียนเราคือ           คุณครูบรรณารักษ์ ที่ห้องสมุดดูเเลเทคเเคร์เราดีมาก ถ้าเราหยิบเรื่องไหนมา ครูที่ห้องสมุดเราจะถามว่าครั้งหน้าอยากได้เเนวนี้ไหม เเละ จะเเนะนำหนังสือให้เราระหว่างที่เรากำลังทำบัญชียืม-คืนหนังสืออยู่ 

ตอนนี้เรามีโปรเจคคืออ่านหนังสือให้ครบ 30 เล่มภายในปีนี้ ซึ่งตอนนี้เหลืออีก 4 เล่มจะครบเเล้ว ถึงเเม้เราจะไม่ใช่นักอ่านที่มีกำลังทรัพย์มาก เเต่เราก็จะพยายามอ่านนิยาย อ่านเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ออกมา เราชอบที่อ่านเเล้วมาบันทึกชื่อไว้ ถ้ามีโอกาศ เราอาจจะนำชื่อเหล่านั้นไปตามซื้อ 

ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ค่ะ : ) 
SHARE

Comments

KOB-KRA-CHAI
3 years ago
หนังสือเรื่องแรกที่ทำให้กลายเป็นนักอ่าน... ขอเปลี่ยนเป็นวรรณกรรมเรื่องแรกที่อ่านนะคะเรื่อง The Pagemaster ค่ะเพราะเป็นคนที่รักหนังสือก่อนที่จะเริ่มอ่านออกเสียอีก 555+ จำได้เลยว่าสมัยประถม แรกๆ ยังอ่านหนังสือไม่คล่องเท่าไหร่ แต่เนื่องจากอยากรู้ตอนต่อไปเร็วๆ จึงรอให้คนอ่านให้ฟังไม่ไหว สุดท้ายเลยเริ่มอ่านหนังสือเองค่ะ แต่หนังสือเรื่องแรกที่ทำให้รักหนังสือคือเรื่ิอง นิกกับพิม ค่ะ เล่มนี้แนะนำเลย เป็นหนังสือที่น่ารักมากอยากให้ลองอ่านดูค่ะ
Reply
BleuWhale
3 years ago
ตอนนี้ที่ร้านขายหนังสือยังพอมีอยู่ไหมคะ
KOB-KRA-CHAI
3 years ago
ถ้าเรื่องนิกกับพิมน่าจะยังมีค่ะ เคยเห็นมาพิมใหม่อยู่ แต่ก็ไม่แน่ใจนะคะ
ส่วนเรื่อง The Pagemaster เป็นหนังสือมือสองค่ะ ไม่เคยเห็นตั้งวางในร้านหนังสือเลย แต่น่าจะหาซื้อในเนตได้ค่ะ
LunarShadow
3 years ago
คือเราเลยวัยอ่านหนังสือเล่มแรกมาหลายสิบปีแล้วค่ะ เลยจำไม่ได้ว่าเล่มแรกที่อ่านคืออะไร
แต่ขอแนะนำหนังสือที่เป็นหนังสือประเภทวรรณกรรมเยาวชนที่อ่านเล่มแรกแล้วกันนะคะ 
"โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง" คิดว่าน่าจะอ่านประมาณตอนอายุไม่เกิน9-10ขวบ (ผ่านมาเกิน 20 ปีแล้ว รู้สึกแก่มาก) เป็นหนังสือซึ่งเขียนมาจากความทรงจำของผู้เขียนเองเกี่ยวกับการถูกไล่ออกจากโรงเรียนประถม และย้ายไปเรียน ป.1 ที่โรงเรียนใหม่ซึ่งเป็นตู้รถไฟ เป็นหนังสือที่เล่าถึงยุคช่วงใกล้ๆจะจบ หรือช่วงประมาณจบสงครามโลกครั้งที่ 2 

ปัจจุบันยังพิมพ์อยู่ค่ะ สำนักพิมพ์ผีเสื้อ ขึ้นหิ้งวรรณกรรมเยาวชนแนะนำไปแล้ว ฉบับที่เราอ่านคือเอาของแม่มาอ่าน พิมพ์ประมาณปี 28 นู่นนนนนน เล่มละไม่กี่สิบบาทอยู่เลย

ส่วนนิกกับพิมที่ความเห็นบนแนะนำก็สนุกมากค่ะ เราชอบมากเหมือนกัน
Reply