ที่ผมยังคงอยากรู้เรื่องราวของคุณ
นานมาแล้วที่ผมได้รู้จักคุณ 
นานมาแล้วที่ผมได้เฝ้ามองคุณ
นานมาแล้วที่ผมแอบรักคุณอยู่ห่างๆ

ในบางมิติ ผมเหมือนดูเป็นคนที่ไม่ใส่ใจกับอะไรทั้งสิ้น 
ผมดูเหมือนเป็นตัวอะไรบางอย่างที่เอาแต่อยู่ในที่มืด 
ไม่ยอมออกมาพบปะกับใคร

ผมดูเหมือนว่าจะพยายามพูดคุยกับคุณให้น้อยที่สุด 
เหมือนว่าผมพยายามจะหนีห่างออกจากคุณ

ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้ 

เพราะสุดท้าย ผมก็ยังคิดถึงคุณอยู่ 
ผมก็ยังแอบมองคุณอยู่ ผมก็ยังเป็นห่วงคุณอยู่ 
และผมก็ยังคงอยากรู้เรื่องราวต่างๆ ของคุณ

คุณอาจคิดว่าเพียงแค่การบ่นว่าเบื่อ หิว ง่วง 
หรืออะไรก็ตามที่คุณกล่าวออกมา 
มันจะเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่สำคัญสำหรับคุณ

และแน่นอนว่ามันคงจะถูกลืมเลือนไปเสียสิ้น

แต่คุณรู้ไหม การที่ผมได้เห็นความเคลื่อนไหวของคุณในเกือบทุกวัน
มันทำให้ผมรู้สึกชื่นใจ

แม้ว่าบางที ผมอาจจะได้ล่วงรู้อะไรบางอย่างที่เกี่ยวกับคุณ
แล้วทำให้ผมเจ็บปวด ผมก็คงจะยอมรับแต่โดยดี

แต่ช่างมันเถอะ

ไม่ว่าสิ่งที่คุณพูดจะเป็นเรื่องใหญ่หรือเล็ก
จะมีรูปภาพที่น่ารักของคุณแนบมาด้วยหรือไม่
สิ่งเหล่านั้นมันก็ทำให้ผมชื่นใจได้
ทำให้คืนวันอันเปล่าดายและแห้งแล้งของผมได้ตื่นฟื้น

ทำให้ผมรู้สึกว่า ทุกๆ วันที่ผมรู้ตัวว่ารักคุณ
นั้นไม่ใช่เพียงแค่ความรู้สึกกลวงๆ

คุณรู้ไหม ว่าบางทีผมก็อยากจะชื่นชมคุณ และแสดงความรู้สึกให้คุณได้รู้
แต่ผมไม่รู้หรอก ว่าคุณจะชอบหรือต้องการให้ผมสนใจคุณหรือไม่
ผมอาจกลายเป็นเพียงไอ้โรคจิต
ที่คอยตามสอดแนมในทุกการกระทำของคุณ

หรือเป็นเพียงคนใบ้ที่คุณอยากสนทนา แต่ก็ไม่โต้ตอบ
หรือเป็นเพียงผู้รับสารคนหนึ่งที่ไม่ได้พิเศษอะไร

แต่ก็ขอเพียงให้คุณเข้าใจว่า 
ผมไม่ได้ต้องการจะสอดแนม หรือต้องการจะครอบงำคุณ
ด้วยข้อมูลบางอย่างที่จะทำให้ผมช่วงชิงความได้เปรียบในการจีบคุณ

หรือต้องการจะทำให้ตัวผมเองรู้สึกว่า 
ผมรักคุณเพราะผมรู้จักคุณดีกว่าใครๆ

แต่มันเป็นเพียงเพราะว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงช่องทางเดียว 
ที่จะทำให้ผมได้รู้ความเป็นไปของคุณ ในยามที่เราไม่ได้สนทนากันนานๆ 
ผมเพียงแค่เฝ้าดูคุณ แล้วคอยแอบรู้สึกอะไรบางอย่างไปกับคุณ

บางสิ่งที่คุณสื่อสารออกมาเหล่านั้น
เป็นสิ่งที่ผมจะจ้องแทนดวงตาของคุณในยามที่อยู่ห่างๆ กัน

ผมเห็นคุณขี้เล่น สนุกสนาน ผมก็ได้แต่ยิ้มและหัวใจพองโต
ผมเห็นคุณทุกข์ใจ หรือสับสน ผมก็ได้แต่แอบเป็นห่วง
ผมเห็นคุณสำเร็จ ผมก็ได้แต่แอบยินดี
ผมเห็นคุณล้มเหลว ผมก็ได้แต่แอบให้กำลังใจอยู่ห่างๆ 
 
แต่เมื่อคุณห่างหายไป
ผมก็รู้สึกว่าทั้งโลกนี้มืดลงไป
ผมกระวนกระวาย และวุ่นวายใจ

พาลคิดไปว่า คุณคงกำลังไม่สบายใจ หรือมีกังวลอะไร
จึงทำให้คุณไม่ได้บอกเล่าสิ่งต่างๆ ออกมา
ยิ่งนานวัน ก็ยิ่งทำให้ผมกังวลใจ

แต่เพียงแต่คุณบอกเล่าอะไรบางอย่าง
บางเรื่องที่เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคุณ
แค่เท่านั้น หัวใจของผมก็กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง

ทุกเรื่องราวที่คุณบอกเล่า
ผมเห็นความจริงจังของคุณ
ผมเห็นความสนุกสนานของคุณ
ผมเห็นความเครียดของคุณ
ผมเห็นความนิ่งเฉยของคุณ
ผมเห็นความน่ารัก ขี้เล่นของคุณ

คุณโกรธใครบางคนที่ทำให้คุณเสียความรู้สึก
คุณชื่นชมบางสิ่งบางอย่างที่คุณชอบ
คุณบอกความรู้สึกต่างๆ เมื่อยามคุณไปไหนมาไหน
คุณพูดถึงหลายสิ่งหลายอย่าง

คุณบอกว่าคุณคิดถึง
อาจเป็นใครหรืออะไรบางอย่าง

ไม่ว่าคุณจะคิดถึงใคร หรืออะไร 
ผมคงไม่มีสิทธิ์จะเข้าไปกงการ

ผมคงต้องขออภัย และขอยอมรับความผิด 
หากบางสิ่งบางอย่างที่ผมทำ มันเป็นการคุกคามคุณ 
ทำให้คุณไม่สบายใจในตัวผม 
ผมอาจรบกวนคุณมากเกินไปจนคุณรำคาญใจ

แต่ขอให้คุณได้เข้าใจว่า ไม่ได้มีเจตนาอื่นใด
นอกจากต้องการจะเฝ้ามองชีวิตของคุณ
ด้วยความรักและเป็นห่วง

เท่านั้น

PUSH
270716 0000 
SHARE
Writer
PUSH
Write/Collage/Create
เขียนเรื่องเฉพาะที่ตัวเองสนใจ และบทกวี

Comments

Windpluto
4 years ago
เข้าใจอารมณ์นี่เลย..ไม่หวังอะไรแค่ได้ยืนตรงนี้ก็พอ
Reply
PUSH
4 years ago
ขอบคุณครับ
barbybeer
4 years ago
แค่นี้ก็พอเนอะ คือมันใช่
Reply
PUSH
4 years ago
lalajinx
4 years ago
เธอคงเป็นเหตุผลที่คุณยังเขียนต่อไป
Reply
PUSH
4 years ago
YES.
นี่มันเราเองชัดๆ  ฉันขอเพียงเท่านี้
Reply
PUSH
4 years ago
😊
RED_SUNFLOWER
4 years ago
เอาเรื่องเรามาเขียนทำไมมมม 555 น้ำตาไหลเลยยยย
Reply
PUSH
4 years ago
ของแบบนี้ไม่ว่าใครๆ ก็มีได้นะฮะ 😁