มนุษย์แม่
       เช้าแล้วตื่นได้แล้ว   เสียงผู้หญิงมีอายุคนหนึ่งได้พยายามเรียกใครสักคนด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวลและถูกตรอกกลับมาว่า "โห้ยนี่พึงจะ หกโมงเช้าอยู่เลยนะแม่" ใช่แล้วนี้คือบทสนทนาระหว่าง แม่กับลูกที่ทุกเช้าจะเจอกับ Dialog เดิมๆซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกเช้า จนกลายเป็นความเคยชินไม่ว่าจะอายุเท่าไรก็ตามจะเจอคำพูดเดิมๆซ้ำๆอยู่เสมอ 
มากินข้าวเร็วเดียวมันจะเสีย     คำพูดที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยกลัวว่าลูกของตนจะไม่ได้กินข้าวหรือว่ากำลังหิวต้องให้ลูกกินทั้งที่ตัวเองอยู่ใกล้กว่าแต่ยังรอให้ลูกตัวเองได้กินก่อนถึงจะหาอะไรกินได้อย่างสบายใจ 
กินอะไรหรือยังอาบน้ำหรือยังสบายดีไหม       คำถามเดิมๆเมื่อความเป็นห่วงเกิดขึ้นจากความรักอันบริสุทธิ์ไม่ได้หวังสิ่งใดหวังเพียงให้คนที่ตนห่วงใยได้ อิ่มทั้งกาย อิ่มทั้งใจ เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ถ้าลูกไม่สบายแม่จะข่มตานอนได้อย่างไรลูกจะเป็นอะไร จะกินอยู่สบายไหม 
กินก่อนเลยแม่ยังไม่หิว       การทำงาน แปดถึงเก้าชั่วโมงของมนุษย์สตรีคนหนึ่งที่ร่วงโรยไปพร้อมวัยที่มากขึ้น ผิวพรรณเหี่ยวลงตามกาลเวลา ต้องใช้กำลังมากขึ้นในทุกวันของการทำงาน แต่ไม่เคยคดที่จะไม่ห่วงที่จะให้คนที่ท่านรักได้เติมเต็มช่องว่างของความอิ่มท้อง ก่อนท่าน ด้วยคำพูดที่ว่า "ขอให้ลูกอยู่สบาย"
แค่ลูกประสบความสำเร็จแม่ก็สบายใจ       นั้นคือวาทะที่บริสุทธิ์กว่าวาทะใดในโลก และไม่เคยคาดหวังสิ่งใด เป็นเพียงแรงจูงใจให้ลูกประสบความสำเร็จ ถึงแม่ว่าตนจะต้อง ทำงานเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวแต่ขอเป็นผู้อุทิศชีวิตสู่ความสำเร็จของตนที่รัก ความรักอันบริสุทธิ์คือความรักจากสตรีผู้แข็งแกร่งที่เรียกว่าแม่ นี้แหละมนุษย์แม่เสียงร้องโห้ดังลั่น ตามมาด้วยความโศกเศร้า
      น้ำตาแห่งความเศร้าเสียใจเมื่อหญิงชราได้หมดวัยแล้วนอนอยู่บน โรงศพรอวันเผาลูกๆเดินมาร้องไห้ กล่าวคำอาลัยถึงอดีตที่ได้กระทำ "ถ้าแม่ยังอยู่แม่คงสบายกว่านี้" เป็นคำสั่งลาที่ผู้ฟังไม่อาจรับรู้ได้ วันแห่งความโศกเศร้ามักจะมาพร้อมกับ เวลาที่สายไปที่จะตอบแทนรักอันบริสุทธิ์ของ มนุษย์ชราคนหนึ่งที่เรียกว่า แม่ จงทำสิ่งที่ถูกเมื่อยังมีเวลา     เวลาไม่เคยรอใครแต่เราสร้างสิ่งที่เป็นความทรงจำและทดแทนสิ่งที่ท่านได้สร้างไว้กับตัวเราได้อยู่เสมอ "กตัญญู" ต่อ บิดา มารดา นั้นคือ ความดีอันเหนือที่สุดกว่าสิ่งใด จงทำเมื่อยังมีเวลา
      (บทความนี้ถูกเขียนขึ้นใกล้กับวันแม่ ปี พ.ศ. ๒๔๔๙ แต่ไม่ได้ต้องการให้ทำดีเพียงวันเดียวแต่อยากให้เป็นจุดเริ่มต้นของความ กตัญญู ที่จะปลูกฝั่งลงไปจิตใจของผู้อ่านทุกคน) 
SHARE
Writer
Loop
write
I love everything.

Comments