- บันทึกถึงพ่อ -
ตั้งแต่จำความได้..
รูปพ่อติดอยู่แทบจะทุกผนังบ้าน

เมื่อตอนยังเด็กเคยสงสัยว่าพ่อคือใคร
ทำไมทุกบ้านมีพ่ออยู่
ทำไมไปดูหนังต้องมีพ่อนะ
ทำไมในเพลงชาติมีพ่อหล่ะ

เมื่อโตขึ้น.. ถึงได้รู้
พ่อเหนื่อยเพื่อบ้านเรา
พ่อทำเพื่อทุกคนในบ้าน
พ่อไม่เคยบ่นว่าเหนื่อย
แม้ในวันที่พ่อล้มป่วย
พ่อยังคงยิ้มเพื่อให้เราสบายใจ 

-

พ่อจ๋า.. พ่อเหนื่อยมามากพอแล้วนะ
มันถึงเวลาที่พ่อต้องพักผ่อนแล้ว

ถึงหนูไม่เคยพบเจอพ่อเลยสักครั้ง
ไม่เคยได้พูดคุยเลยสักหน
ได้แค่ดูพ่อผ่านจอโทรทัศน์

แต่หนูดีใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อ
ดีใจที่ได้เกิดมาในแผ่นดินของพ่อ

พ่อจ๋า.. อย่าลืมมองลงมานะ
พ่อมองดูพวกเราอยู่บนนั้น
พ่อจะเห็นว่า มีคนรักพ่อมากมายขนาดไหน
พ่อจะรู้ว่า มีแต่คนคิดถึงพ่อ

พ่อคือผู้ให้มาเสมอ
พ่อทำทุกอย่างเท่าที่พ่อคนหนึ่งจะทำได้
ใครจะดีกว่าพ่อ คงไม่มี
พ่อเก่งที่สุด

พ่อจ๋า.. ขนาดฟ้ายังร้องไห้
แล้วนับประสาอะไรกับใจลูก

พ่อไปอยู่กับย่าบนนั้น
ได้แต่หวังว่าพ่อคงมีความสุข

ย่าจ๋า.. ฝากดูแลพ่อด้วยนะ
ไม่ว่าจะเกิดชาติหน้าชาติไหน ลูกจะขอเป็นข้ารองพระบาทของพ่อทุกชาติไป💛🇹🇭รักพ่อสุดหัวใจ💛 ร๙ 🇹🇭
มอบชีวิต ด้วยกายและใจ
จะต้องเหนื่อยล้า โรยแรงเท่าไร
จะขอจงรักภักดี ทุกชาติไป


- บันทึกถึงพ่อ -




SHARE

Comments