เราชอบพูดถึงพลูโต
ดาวพลูโตจะรู้มั้ยว่า ถึงแม้ว่ามันจะหลุดจากวงโคจรไปแล้ว 
แต่ไม่เคยมีใครลืมพลูโตเลย 
ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของความคิดเสมอ
เพราะพลูโตอยู่กับเรามาเนิ่นนาน
นานจนยากเหมือนกันที่จะตัดออก
ตัดออกไปจากความรู้สึก
ว่าไม่มีพลูโตอยู่ในวงโคจรแล้ว
หลายครั้งที่คนเราเฝ้าหาคำตอบ วกวนสับสนวุ่นวาย
และหลายครั้งยังพยายามหาไปแม้จะรู้คำตอบอยู่แล้ว
เราตั้งคำถามแม้แต่คำตอบที่เรารู้อยู่แล้ว
ตั้งคำถามและตอบคำถามอย่างขัดแย้ง
ขัดแย้งในตัวของตัวเอง

เราลืมไปโลกนี้ไม่มีอะไรที่เดาได้
บางอย่างจะผิดไม่ได้เลย
และบางอย่างก็ผิดไปหมดเลย
ทุกคนต้องการตรงกลาง
แต่ตรงกลางไม่มีอยู่จริง
หรือมีตรงกลางแต่ตรงกลางมักไม่เคยจับต้องได้เลย

เราคิดแทนกันจนวุ่นวายสับสนไปหมด
บางอย่างไม่อยู่ ณ จุดนั้นไม่เคยเข้าใจ
เคยอยู่ตรงนั้นแล้วแต่ก็ไม่เข้าใจ
ไม่เคยอยู่ตรงนั้นแต่มองเห็นแล้วพอจะเข้าใจ

กบร้องอยู่ทุกวัน แต่ฝนไม่ฟังเสียงขอร้องของกบเลยสินะ
หนอนกินใบไม้ไปทุกวัน แต่ไม่ยอมกางปีกบินเป็นผีเสื้อซักที
หมายังมองออกไปนอกรั้วบ้านทุกวัน แต่ยังไม่มีโอกาสออกไปวิ่งซักที
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าซ้ำไปซ้ำมา วนอยู่ที่เดิม 
เราลืมกลิ่นไอดินไปแทบหมดแล้ว

ความทรงจำส่วนที่ยังเหลืออยู่ต้องถูกใช้ไปอย่างเรื่อยเปื่อย
ไร้ทิศทางไร้การควบคุมไร้ซึ่งสิ่งที่ควรกักเก็บไร้จุดมุ่งหมาย
ไม่อาจจะย้อมคืนอะไรมาได้ ได้แต่รู้สึกว่าผิดมาก ผิดเหลือเกิน
ขอโทษนะฉันขอโทษ ไม่อยากจะผิดมากมายขนานนั้นหรอก
ไม่ได้ตั้งใจจริงๆไม่ได้ตั้งใจให้ผิดแบบไม่มีทางแก้
อาจลืมเรื่องราวของตัวเองไปเพราะอยู่กับเรื่องราวของคนอื่น
ไม่ได้สนใจการมองมาของคนทั่วไป
สนใจการมองตาแล้วเข้าใจ
สิ่งหนึ่งผ่านไปแล้วอาจไม่กลับมา
หรือผ่านไปแล้วอ่านผ่านมาอีก
แต่มันได้ผ่านไปแล้ว
ดวงดาวของเจ้าชายน้อยอาจไม่หนาวเหน็บเท่าพลูโต
พลูโตอาจไม่ต้องการดอกกุหลาบเย่อหยิ่งในครอบแก้ว
เราไม่รู้ว่าเราจะอยู่อีกเท่าไหร่
อยู่รอให้คนลืมเลือนพลูโตไป
หรืออยู่รอเจ้าชายน้อยให้หวนกลับมา
เราไม่เคยได้วันเวลาเก่าๆจากร้านขายของเก่า
เราไม่เคยรู้ว่าพรุ่งนี้ตื่นมาจะต้องเจออะไร
เรารู้เพียงแต่สิ่งที่เราอยากจะรู้ เราจะไม่รู้ในสิ่งที่เราไม่อยากรู้
แม้ว่าสิ่งนั้นจะอยากให้รับรู้มากแค่ไหน
วันพรุ่งนี้ยังคงดำเนินไปตามวิถีทางของวันก่อนๆ
เราเปลี่ยนไปไม่ได้มากเท่าไหร่หรอก
ใจเรายังคงเป็นเราเหมือนเดิม
และเราภาวนาไว้ว่าอย่าได้เปลี่ยนไปเลย
เราขอยิ้มจากคนมากมาย
เราขออีกนะ เราขออีกได้มั้ย ยิ้มให้เราหน่อย 
เราจะค่อยๆเก็บไว้
ไว้ในส่วนลึกสุดของหัวใจ
เรารู้ของเราเองคนอื่นไม่รู้กับเราหรอก
มันเป็นเรื่องส่วนเรา

อืมมมมมม ยังไงดีล่ะ ขอบคุณนะ ที่อ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณจริงๆ :D

SHARE

Comments