กี่พรุ่งนี้ที่ฉันจะตื่นขึ้นมาแล้วไม่มีเธอ ?

หญิงสาวเฝ้าพูดกับตัวเองเสมอว่าชายหนุ่มผู้เป็นที่รักของเธอจะกลับมาหาเธออีกครั้งทั้งที่รู้ทั้งรู้ว่า
ชายหนุ่มไม่มีทางกลับมาแล้ว หญิงสาวได้แต้เฝ้ามองหน้าประตูบ้านทุกวันเผื่อว่าคนที่เข้ามาจะเป็นชายหนุ่มที่รักของเธอ 

     " ตัวเอง " หญิงสาวสบถคำนี้ออกมาทุกโดยที่เธอไม่รู้ตัวเป็นคำที่ใช้แทนเรียกชายหนุ่มเสมอๆ
ทุกครั้งก่อนนอนเธอจะเฝ้าคิดถึงเขาจนเธอหลับไปหรือแม้กระทั่งตอนนอนเธอก็จะตื่นขึ้นมาร้องให้ทุกคืนๆ

ภาพในอดีตย้อนเข้ามาในหัวของเธอทำให้เธอยิ้มได้ทั้งน้ำตา ... 

                                 " ตอนที่เราอยู่ด้วยกันมีความสุขจังเลยเนอะ "


             จากเด็กหญิงผู้ร่าเริงแจ่มใสใบหน้าของเธอเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจนถึงตอนนี้ก็ 3 เดือนแล้วกับการจากไปของชายหนุ่ม
              ถึงแม้มีคนแวะเวียนผ่านเข้ามาในชีวิตของหล่อนมากมาย พร้อมที่จะเข้าใจหล่อนและพร้อมที่จะยอมรับทุกๆอย่างในตัวหล่อนแต่ หล่อนก็ยังไม่เสื่อมคลายความรักที่มีต่อชายหนุ่มผู้นี้ หล่อนได้สัญญากับตัวเองและพ่อแม่ของชายหนุ่มแล้วว่าจะไม่ทิ้งไปไหนถึงแม้จะลำบากเธอก็จะยอมร่วมสุขร่วมทุกข์ไปด้วยกัน เพราะชายหนุ่มผู้นี้ได้สอนให้เธอรู้จักคำว่ารักแท้ และเติมเต็มส่วนที่ขาดหายของหล่อน น้ำตาที่ไม่เคยจางไปจากใบหน้าของเธอตั้งแต่ชายหนุ่มจากไปก็ยังไม่สามารถเป็นช่องว่างเปิดโอกาสให้ใครเข้ามาแทนที่ชายหนุ่มได้เลย...
               หล่อนหยิบจดหมายที่ชายหนุ่มเขียนถึงเธอก่อนที่จะไปประจำการที่กองทัพเรือ 
มาดูทุกครั้งที่คิดถึงชายหนุ่มและทำให้เธอเชื่อทุกครั้งว่าเขาจะกลับมา..

" ไม่ใช่คนดีที่สุด แต่ผมรักคุณ

ไม่ใช่คนที่มีพร้อม แต่ผมจะหาให้คุณ

ไม่ใช่คนที่ชอบเอาใจ แต่ผมจะพยายามเพื่อคุณ

ใม่ใช่คนที่แสนดี แต่คุณคือแฟนที่ดีที่สุดที่ผมเจอมา อยู่กับผมตลอดไปนะ :'') ..      รักคุณนะ จินตนา "

        คำว่าตลอดไปยังคงก้องอยู่ในหูของหล่อนและทำให้หล่อนมั่นใจว่าเขาจะกลับมาอีกครั้งถึงแม้การจากไปของชายหนุ่มทำให้เธอแทบบ้า เธอยังมั่นคงในคำว่ารักที่ทั้งสองได้มอบไว้ให้แก่กัน ผ่านช่วงเวลามากมายมาด้วยกัน ถึงตอนนี้เธอยังเฝ้าโทษตัวเองซ้ำไปซ้ำมาว่าเธอได้ทำอะไรผิด
        เธอไม่อาจกลับไปแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดไปแต่เธอขอแค่โอกาสซักครั้งให้เธอได้ดูแลเขาอย่างที่เธอได้ตั้งใจ ตอนนี้เธอพร้อมแล้วที่จะทำหน้าที่นั้น แต่มันคงสายไปเสียแล้ว เพราะเขาไม่อาจกลับมาอีกแล้ว ...

   "กลับมาเถอะ โปรดกลับมา " เป็นคำที่เธอมักจะนอนละเมอพูดพร้อมกับน้ำตาทุกๆคืนและยังคงเฝ้าถามตัวเองว่าอีกกี่พรุ่งนี้ที่ตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่เจอเธอ ? "



                                               


SHARE
Written in this book
ตราบที่หัวใจยังต้องการความรัก
ความผูกพันธ์ ความรัก ความหวัง ความศรัทธา
Writer
-Flower-
Story of Memories
เรื่องราวที่ผ่านเข้ามาล้วนเป็นบททดสอบของชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ดีหรือเลวร้ายสุดท้ายทุกเรื่องราวล้วนมีความทรงจำที่ดีดีซ่อนอยู่ ...ดอกไม้...

Comments

Win-Win
3 years ago
ผู้คนมากมายล้วนโหยหารักแท้..แต่ก็มีบางคนที่เจอรักแท้แล้วไม่รักษามันไว้
Reply
-Flower-
3 years ago
ไม่ฝืนความรู้สึกใคร แต่หากถ้าจะเดินจากไปโปรดรักษาน้ำใจด้วยการบอกลาซักคำก็ยังดี ฮ่าๆ :33
Win-Win
3 years ago
"เจ็บกว่า" เมื่อมีใครแล้วมาบอกลา ^^'