ความทรงจำที่แสนละมุน จากไออุ่นและกลิ่นฟุ้งๆของร้านกาแฟ
ด้วยความที่ฉันมีเพื่อนผู้ชาย
มากกว่าผู้หญิงมาโดยตลอด
ไม่รู้ว่าเพราะสาเหตุใด?

ย้อนหวนช่วงอดีตกลับไป..

แม่เคยบอกว่า
ตอนเด็กๆฉันมักจะมีรสนิยมการแต่งตัวที่
ตรงข้ามกับเพศของตัวเองตั้งแต่เล็ก
กางเกงยีนส์เสื้อคลุมแจ็คเก็ตยีนส์
นั่นคือชุดโปรดของฉัน

เมื่อเติบโตขึ้น แม่เกรงว่าจะกลายเพศ
จึงพยายามยัดเยียดชุดกระโปรง
ชุดเดรส ให้ฉันใส่มาโดยตลอด

สิ่งที่แม่ปลูกฝัง กลายเป็นความชิน
ฝังราก จนเติบโต

สมัยเด็กนั้น, 
ฉันกลายเป็นเด็กมีปัญหาโดยไม่รู้ตัว
คุณครูโรงเรียนอนุบาล
บอกกับแม่ว่า
ลูกของคุณ ไม่เล่นกับเพื่อนผู้หญิงเลย
เล่นต่อสู้กับเพื่อนผู้ชายอย่างเดียว
ฉันจำความได้ว่า
ฉันมีเพื่อนชายชื่อ พีท และ นัท
ทุกวันนี้เราก็ยังคงเป็นเพื่อนกันอยู่
ยกเว้น แต่ว่า 
เราคงไม่ได้เล่นกันเหมือนสมัยเด็กแล้ว

เวลา, สิ้นสุดลง เมื่อฉันต้องย้ายโรงเรียน
แม่ นำฉันไปไว้โรงเรียนประจำ
โรงเรียนหญิงล้วน!!!!!

ที่นั้น, ฉันเหงามาก
ฉันเด็กและอ่อนเยาว์ที่สุดในโรงเรียนประจำแห่งนี้
ทุกคนที่นั้น,เล่นกับฉันเหมือนฉันเป็นตุ๊กตา
ฉันรู้สึกไม่ชอบและออกแนวหวงตัว
เมื่อพวกเขาเอ็นดูฉัน ด้วยการหยิกแก้มของฉัน

ฉันใช้เวลาที่นั้น ด้วยการอยู่กับเพื่อนที่พูดไม่ได้
"เจ้าหมาน้อย" ตุ๊กตาผู้ซื่อสัตย์
"หมาน้อย" คือ ตุ๊กตาตัวแรกที่ฉันเลือกด้วยตัวเอง
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันเป็นผู้เลือก
คงไม่ต้องบอกเลยว่า ฉันรัก "หมาน้อย" แค่ไหน?
ฉันรัก"หมาน้อย" มาก 
"หมาน้อย" ผู้กุมความลับของฉัน
"หมาน้อย" ผู้มีแต่ความสบายใจ
ฉันกอด"หมาน้อย" ทุกๆคืน และหลับตาลง

ฉันภาวนา..
อยากให้โลกนี้ หยุดหมุน
และฉันกับหมาน้อยจะล่องลอย
ไปเที่ยวบนสวรรค์
ที่นั้น ซิสเตอร์พร่ำบอกกับเราว่า
เป็นที่ๆมีแต่ความอิสระ 
พระเจ้าประทับอยู่ที่นั้น
หากเราทำดี เราจะได้ไปอยู่ที่นั้น

แค่ความฝัน, ฉันยังทำมันไม่ได้เลย
ฉันเสียใจที่ไม่อาจพาหมาน้อยไปได้
ฉันมันคนบาป
ฉันคิด พร้อมกับหลับตาลง
และยังหวังลึกๆว่าพระเจ้าจะเห็นใจ
เด็กตัวน้อยๆกับหมาน้อยของเขา
ในสักวันหนึ่ง..

••••••••••••••••••••••••••••

"กลิ่นกาแฟ" คละคลุ้งไปทั่วร้าน
กลิ่นของกาแฟ 
เปรียบเสมือน "ความทรงจำ"

ในตอนนี้, ฉันกำลังเพลิดเพลิน และสูดกลิ่น
เพื่อดมความหอมละมุน 
อุ่นลิ้นที่เคยเกิดขึ้น-เมื่อครั้งก่อน

ภาพของอดีตผุดขึ้น 
ในวินาที-ที่ฉันสูดกลิ่นหอมของกาแฟ

ฉันคิดถึง "เพื่อน"
"เพื่อน" ที่ฉันรัก
"เพื่อน" ที่ฉันเคยรู้จัก
ฉันคิดถึงพวกเขา ในวันที่ฉันเหงา

แม้ว่าฉันไม่ได้โทรหา
แต่ฉันก็ยังเชื่อเสมอ
เราไม่มีทางลืมเลือนกัน

ฉันศรัทธาในมิตรภาพและความรู้สึก
ที่มีต่อกันมากๆ

ฉันไม่เคยลืม
แม้กระทั่ง เพื่อนอย่าง"หมาน้อย"

ฉันไม่อาจลืมเขาไปได้
แม้ว่าพระเจ้ายังไม่เชื้อเชิญเราทั้งสองไป
ยังดินแดนแห่งสวรรค์ ก็ตาม...

SHARE
Writer
Mediary
me+diary
ฉันรักที่จะเขียน ฉันรักที่จะอ่าน ฉันสะสมเรื่องราวที่ผ่านๆ ด้วยการบอกเล่าเป็นไดอารี่ถึงเธอ.. Facebook: mediary555

Comments

Patpitcha_Eua
4 years ago
เมื่อก่อน เอื้อใส่เสื้อเชิ้ตแขนยาว กางเกงยีนส์ รองเท้าหนังแบบผูกเชือก (เหมือนผู้ชาย) แต่วันเวลาเปลี่ยน ความคิดเปลี่ยนค่ะ อยากแต่งตัวเป็นผู้หญิงกับเขาบ้าง เลยไปซื้อ / ตัดเดรสมาหลายๆ แบบค่ะ คุณกิฟต์ 😊
Reply
Mediary
4 years ago
เวลาเปลี่ยน ทำให้เราเองก็มีความคิดเปลี่ยนไปด้วยนะคะคุณเอื้อ
Patpitcha_Eua
4 years ago
ใช่ค่ะ คุณกิฟต์ ☺
Bewbundanjai
4 years ago
^^. 😁👍👍
Reply
Mediary
4 years ago
😃😃😃😃
PsychoPlay
4 years ago
หอมกลิ่นเอาเปรซโซ่เลยครับ :)
Reply
Mediary
4 years ago
😋😋😋😋