ค่ำวันเสาร์

   บาร์เทนเนอร์กำลังทยอยเสิร์ฟเครื่องดื่มในหัวค่ำคืนวันเสาร์
สตูลหน้าเคาเตอร์ว่างเหลือสามที่
   ควันจางกลิ่นหอมหวานลอยเหนือหัวชายหนุ่ม เขายกแก้วขึ้นจิบก่อนวางลงกลับที่เดิม
   "ที่ผ่านมาคุณมีความสุขไหม?"
เขาถามคู่สนทนาพลางเอื้อมมือปัดผมที่คลอเคลียระหน้าเธอ 
หญิงสาวคิ้วโค้งเข้ารูป ริมฝีปากอิ่มเอียงใบหน้ารับสัมผัส
อ่อนโยนก่อนตอบ
   "ช่วงเวลาที่มีคุณคือช่วงเวลาที่ดี"
   "แล้วถ้าเกิดไม่มีผมละ"
เธอยิ้มมุมปาก วางแก้วลงพร้อมตอบ
   "ผู้ชายที่ผ่านเรื่องรักใคร่มาหลายหลักสิบปีอย่างคุณ
รู้อยู่แก่ใจดี"
   "แปลว่า.."
   เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย จ้องหน้าเธอรอฟังคำอธิบาย 
หญิงสาวไม่ยี่ระต่อความสงสัย มือเธอเอื้อมหยิบมวนบุหรี่
ออกจากกล่อง เขาคว้าไฟแช็คขึ้นป้องมือจุดให้เธอ ควันก้อนใหญ่ถูกพ่นออกพร้อมคำตอบเมื่อเธอเห็นสายตาเขายังรอฟัง
   "ถ้าชีวิตเหมือนนิยายรัก ฉันคิดว่าคุณก็แค่อ่านบทนี้
จนกระจ่างใจแล้ว และคุณแค่อยากผลิกหน้าถัดไป
เพื่อเริ่มอ่านบทใหม่ อย่าอาลัยอาวรณ์เลยค่ะไม่มีอะไร
สลักสำคัญหรอก"
เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงมั่นคง ไม่ไหวติง
   "คุณแน่ใจว่าอยู่ไหว?"
เขายังซักไซร้ เธอพ่นควันออกมาอีกครั้ง
   "ฉันก็แค่เปลี่ยนเล่มใหม่หรือเปลี่ยนเป็นผู้เขียนมันซะเอง อย่าห่วงเลย"
...
   ควันบุหรี่และรอยแก้วน้ำจางลง ชายหญิงกลุ่มใหม่เดินแหวกผู้คนเข้ามาหน้าเคาเตอร์บาร์ 
   ...สตูลหน้าบาร์เหลือสามที่...







SHARE
Written in this book
ทดลองเรื่องสั้นๆ
เรื่องสั้นๆ ทดลองเขียน ของนัก(อยาก)เขียน
Writer
itisfelt
ไรท์เทอร์
someone who wanna be writer just starting and follow my mind

Comments

JUS
4 years ago
"คุณแน่ใจว่าอยู่ไหว" เหมือนเรากำลังถามตัวเองตอนนี้เลย 5555
Reply