เหนื่อยมั้ยใจ..
หลายครั้งที่ตั้งคำถามให้กับตัวเอง ว่าเหนื่อยมั้ย ที่ออกตามหารักแท้ ที่อาจมี หรือไม่มีอยู่จริงบนโลกใบนี้ ตามหาความรักทั้งในชีวิตจริง ในโซเซี่ยล หรืออีกหลายๆๆที่ ที่เราได้เคยเดินผ่านเข้าไป 
และหลายครั้งที่เราได้พบเจอความรักในรูปแบบต่างๆ แบบที่หวัง และไม่ใช่ที่หวัง มีผู้คนมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต มีทั้งดี และไม่ดี ชอบ และไม่ชอบ แต่สุดท้ายก็ยังไม่ใช่
จนมื่อวันนึงที่เราตกหลุมรักใครสักคน สิ่งที่รู้คือ อยากพยายามเป็นทุกอย่างเพื่อเค้า ซึ่งบางครั้ง มันก็ขัดกับนิสัยของเรา กับบุคลิกของเรา แต่เราก็ยังฝืนที่จะทำ เพราะเราเริ่มรู้ตัวว่ารักเขา อยากให้เค้ามีความสุข ยอมทิ้งตัวตน ไม่สนคำว่าเหมาะสม เพียงเพราะ "รัก" 
จนบางครั้งเราเองที่เหนื่อย เพราะเราไม่รู้ว่าลึกๆแล้วเค้าคิด หรือรู้สึกอย่างไรกับเรากันแน่ เหนื่อยเพราะความไม่ชัดเจน เหนื่อยที่ต้องวิ่งตาม เหนื่อยที่ต้องทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่ใจมันเจ็บ เวลาที่เค้าเฉยเมย และเฉยชา ท้อนะที่ต้องทำเหมือนไม่เห็นในสิ่งที่เขาทำอยู่ และต้องพยายามเข้าใจคนที่เรารักว่านี่คือตัวตนของเค้า เพื่อให้เค้ายอมรับเรา ทั้งที่เขาเองกลับไม่รู้สึกอะไรเลย...นี่เหรอคือความรักที่เราเฝ้าตามหา ทำไมเราไม่กล้าทีี่จะหยุดความรู้สึกนี้ และใช้เวลากับตัวเอง เป็นตัวของตัวเอง ที่ไม่ต้องมานั่งแคร์ว่า เขาจะรักเรามั้ย ยอมรับเรามั้ย แต่สุดท้าย คำตอบที่ได้มาคือความเฉยชา และความว่างเปล่า แต่ทำไมเรายังเลือกที่จะยืนตรงนั้น ยืนในที่ๆ ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป...
เคยมีคนกล่าวไว้ "รักแล้วต้องไม่เหนื่อยซิ ถ้ารักแล้วเหนื่อยเค้าไม่เรียกว่ารัก" คนรักกันต้องสามารถยอมรับตัวตนของกันและกันได้ซิ ทำไมต้องพยายามเป็นใครอีกคนที่เขาไม่มีวันรัก...

ถ้ารักแล้วเหนื่อยควรถอยออกมาดีมั้ย เพราะคนไม่ใช่....ยังไงก็ไม่ใช่...





SHARE
Written in this book
My Stories

Comments